Elverişlilik Suçları

Suitability crimes in criminal law fall under the category of danger offenses and refer to acts inherently capable of causing harm or creating a danger, even if no actual damage occurs. Defined by terms like “suitability” in legal provisions, these crimes are academically termed “potential danger crimes” or “abstract- concrete danger crimes”. They differ from classical danger offenses in their unique characteristics and legal consequences. This study examines the function, distinguishing features, and position of suitability crimes within danger offenses, alongside debates on which crimes should fall under this category. It explores the potential contributions of this concept -developed in German criminal law doctrine- to Turkish criminal law theory and judicial practice. In this context, Turkish legal scholarship’s perspectives on suitability crimes and relevant offense types are examined. Research on suitability crimes is relatively recent in Turkish criminal law, with no independent studies on the subject. To address this gap, the study draws on German doctrinal debates and examines Turkish academic literature. Findings indicate that suitability crimes remain underrecognized in Turkish law, though scholarly interest is growing. However, no concrete application of this concept is observed in the jurisprudence of the Turkish Court of Appeals. The study concludes that the concept of suitability crimes could offer significant theoretical contributions to crime theory and judicial practice.

Elverişlilik suçları, ceza hukukunda tehlike suçları kategorisinde yer alan ve belirli bir zarar veya tehlikeyi ortaya çıkarmaya elverişli fiilleri ifade eden bir suç türüdür. Suçun yasal tanımında “elverişlilik” veya benzeri ifadelerle tanımlanan bu fiiller, öğretide potansiyel tehlike suçları ya da soyut-somut tehlike suçları olarak da anılmaktadır. Bu suç türü, kendine özgü özellikleri ve hukuki sonuçlarıyla klasik tehlike suçlarından ayrışmaktadır. Bu çalışmada; elverişlilik suçlarının işlevi, ayırt edici nitelikleri, tehlike suçları içindeki yeri ve hangi suçların bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği tartışılmaktadır. Bu çalışmada, ayrıca, Alman ceza hukuku öğretisinde geliştirilen bu kavramın, Türk ceza hukuku öğretisi ve yargı uygulamasına muhtemel katkıları araştırılmaktadır. Bu doğrultuda, Türk ceza hukuku öğretisindeki görüşler ve elverişlilik suçu kapsamında değerlendirilen çeşitli suç tipleri incelenmiştir. Elverişlilik suçlarına ilişkin incelemeler Türk ceza hukukunda görece yenidir ve bu konuyla ilgili bağımsız bir çalışma bulunmamaktadır. Bu eksikliğin özgün ve kapsamlı bir çalışmayla giderilmesi için Alman ceza hukuku öğretisindeki görüş ve tartışmalardan yararlanılmış ve Türk ceza hukuku öğretisinde bu konuyla ilgili literatür ve görüşler incelenmiştir. Yapılan inceleme neticesinde elverişlilik suçlarının Türk ceza hukukunda yeterince tanınmadığı ancak bu konuyla ilgili akademik ilginin arttığı anlaşılmaktadır. Buna karşın, elverişlilik suçlarının Yargıtay içtihatlarında somut bir uygulamasına rastlanmamaktadır. Çalışmamızda elverişlilik suçları kavramının, suç teorisine ve yargı uygulamasına kuramsal düzeyde önemli katkılar sağlayabileceği sonucuna ulaşılmıştır.