Arthroscopic capsular shrinkage for posterosuperior internal impingement of the shoulder

Abstract

Objectives: We evaluated clinical and radiological findings and functional results following arthroscopic capsular shrinkage in patients with internal impingement of the shoulder. Methods: The study included four patients (2 females, 2 males; mean age 27.5 years; range 25 to 32 years) who underwent arthroscopic capsular shrinkage between 1997 and 2001. Three patients were overhead athletes (2 volleyball, 1 water polo player), the fourth was a clerk. All the patients suffered from shoulder pain upon abduction and external rotation and all received a preoperative unsuccessful rehabilitation for at least three months (range 3 to 10 months). Following arthroscopic examination of the glenohumeral joint, anterior joint capsule was shrunk using a radiofrequency probe. A specific rehabilitation program was applied postoperatively. The mean follow-up was 3.5 years (range 2 to 6 years). Results: Neer test was positive in all cases, and relocation test in 3 cases, preoperatively. Magnetic resonance imaging showed contact between the glenoid rim and the greater tuberosity in three cases, degeneration in the rotator cuff in two cases, a partial tear in one patient, and a subchondral cyst in another. Arthroscopic examination revealed glenoid-rotator cuff contact in all cases and degeneration in the contact areas. Drive-through sign was positive in all cases. Kissing lesion was present in one case. No SLAP lesion was identified. The patients’ complaints disappeared and the three athletes were able to resume their professional sporting activities. Conclusion: Arthroscopic shrinkage of the stretched anterior capsule proved successful throughout a follow-up period of at least two years.

Keywords

• -

Posterosuperior internal sıkışma sendromunun tedavisinde artroskopik kapsüler büzüştürme

Öz

Amaç: İnternal sıkışma tanısı ile artroskopik kapsüler büzüştürme uygulanan olgularda elde edilen bulgular ve tedavi sonuçları değerlendirildi. Çalışma planı: Çalışma grubunu, 1997-2001 yılları arasında ameliyat edilen dört hasta (2 kadın, 2 erkek; ort. yaş 27.5; dağılım 25-32) oluşturdu. Hastaların üçü profesyonel sporcu (iki voleybolcu, bir sutopçu), biri masa başı çalışanıydı. Hepsinde ortak bulgu, omuz abdüksiyonu ve dış rotasyonu ile ortaya çıkan ağrı idi. Tüm olgularda ameliyat öncesinde 3-10 ay arasında fizik tedavi uygulandı. Hastalarda tanısal omuz artroskopisinin ardından radyofrekans probu ile anterior eklem kapsülüne büzüştürme yapıldı. Ameliyat sonrasında özel bir rehabilitasyon programı uygulanan olgular ortalama 3.5 yıl (dağılım 2-6 yıl) süreyle izlendi. Sonuçlar: Klinik olarak tüm olgularda Neer testi, üç sporcuda ise relokasyon testi pozitif bulundu. Manyetik rezonans ile üç sporcuda glenoid-tüberkül teması gösterildi. İki hastada rotator manşette dejenerasyon, bir hastada kısmi yırtık, bir hastada subkondral kist görüldü. Artroskopi sırasında, dört olguda posterior glenoid ile büyük tüberkül arası temas ve temas eden bölgelerde dejenerasyon saptandı. Drive-through bulgusu tüm olgularda, kissing lezyon yalnızca bir olguda bulundu. SLAP lezyonu görülmedi. Son kontrollerde tüm olguların yakınmalarının geçmiş olduğu ve sporcuların profesyonel yaşamlarına döndükleri görüldü. Çıkarımlar: Esnemiş anterior eklem kapsülünün artroskopik olarak büzüştürülmesinin, en az iki yıllık bir izlem süresince yeterli iyileşme sağladığı görüldü.

Anahtar Kelimeler

• athletic injuries/surgery;Arthroscopy/methods;catheter ablation/methods;pain/etiology;pain/surgery;shoulder impingement syndrome/complications;shoulder impingement syndrome/surgery