DİN EĞİTİMİ İLKE VE YÖNTEMLERİ AÇISINDAN HUCURAT SURESİ

Genel olarak bakıldığında eğitim bireyde davranış değişikliği meydana getirme süreci olarak tanımlanır. Bu süreç içerisinde asıl olan davranış değişikliğinin istendik yönde olup olmamasıdır. Davranış değişikliğinin istendik yönde olması için de yöntem ve tekniklerin iyi bilinmesi elzemdir. Eğitim insanlık tarihi kadar eski bir etkinlik olmakla birlikte yaş, cinsiyet ve insanın kişiliğine göre farklı anlamlar yüklenebilen ve mahiyeti değişebilen bir kavramdır. Bu itibarla eğitimde ister formal ister informal olsun yöntem arayışı mutlaka kendini göstermiştir. Bu nedenle eğitimde Neyi? Nasıl yapmalı? sorusuna yanıt aranmalı, sağlam örnek ve kaynaklardan istifade edilmelidir. Din eğitimi açısından bakıldığında mutlak kaynak elbette Allah’ın ilahi kelamı olan Kur’an’dır. Kur’an’ın indiriliş süreci düşünüldüğünde baştan sona bir eğitim unsuru olduğu, Müslümanların davranışlarını tedrici olarak değiştirdiği bilinen bir gerçekliktir. O halde Kur’an’ın hem din eğitimi hem de din eğitimi ilke ve yöntemleri konusunda kaynak olduğu ifade edilmelidir. Bu nedenle özellikle eğitim konusunun yanında eğitim yöntemleri açısından da Kur’an iyi irdelenmeli ve eğitici yönlerinden istifade edilmelidir. Bu düşüncelerle çalışmada amacımız Kur’an surelerinden biri olan Hucurat suresinde hangi din eğitimi ilke ve yöntemlerinin, nasıl kullanıldığını tespit etmektir. Çalışmamızın ilk bölümünde kuramsal çerçeve çizilmiştir. İkinci bölümde ise Hucurat suresinde başvurulan din eğitimi ilkeleri ve yöntemleri tespit edilerek bunların nasıl kullanıldığı hakkında bilgi verilmiştir. Sonuç itibariyle de söz konusu surede kullanılan eğitim ilke ve yöntemlerinin günümüze hitap eden yönleri üzerinde durulmuştur.