Evaluation of Covid-19 in Turkey in Terms of New Public Administration

Öz

Anahtar Kelimeler

• Traditional Public Administration
• New Public Administration
• Covid-19

Yeni Kamu Yönetimi Açısından Türkiye'de KOVİD-19'un Değerlendirilmesi

Öz

1980’li yıllarla birlikte ortaya çıkan “Yeni Kamu Yönetimi” anlayışı devletin faaliyet alanını sınırlandırarak minimal bir devlet anlayışını savunmaktadır. “Yeni Kamu Yönetimi” anlayışı esasında özel sektörün işletmecilik anlayışına dayanmaktadır. Türkiye’de ise “Yeni Kamu Yönetimi” anlayışı etkilerini özelleştirme, piyasa ve yerelleşme gibi kavramlarla göstermiştir. Tüm dünyayı etkisi altına alan Covid-19 ile ilgili ilk vakanın Türkiye’de 11 Mart 2020’de tespit edilmesiyle salgının önlenmesi amacıyla birtakım önlemler devlet tarafından alınmıştır. Türkiye’de Covid-19 salgınıyla mücadele kapsamında devletin özellikle sağlık ve ekonomi alanlarında aldığı kararlarda minimal bir devlet anlayışıyla hareket etmekten ziyade olaylara doğrudan müdahil olduğu görülmektedir. Salgın dönemi boyunca devlet tarafından verilen yoğun sağlık hizmetleri ile çalışan ve işverenlere verilen mali destekler minimal devlet anlayışından oldukça uzak görünmektedir. Bu çalışmada, Covid-19 pandemisi döneminde Türkiye’de devletin oynamış olduğu rol “Yeni Kamu Yönetimi” anlayışı bağlamında tartışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Geleneksel Kamu Yönetimi
• Yeni Kamu Yönetimi
• Kovid-19

Kaynakça

1. Akdoğan, M., Günay Atalı, A., Say., B. ve Gündoğan Gür., N. (2020). Avrupa Birliği’nin covid-19 yönetimi. Ekonomi, Politika& Finans Araştırmaları Dergisi, 5(Özel Sayı): 32-58.
2. Akgün, O. (2020). Covid-19 salgını döneminde Türkiye’de alınan idari kararların salgının önlenmesindeki etkisinin değerlendirilmesi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(7): 201-228.
3. Al, H. (2002). Kamu yönetiminde paradigma değişimi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
4. Anadolu Ajansı. https://www.aa.com.tr/tr/info/infografik/17798. (Erişim Tarihi: 12.11.2020).
5. Balcı, Y. ve Çetin, G. (2020). Covid-19 pandemi sürecinin Türkiye’de istihdama etkileri ve kamu açısından alınması gereken tedbirler. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(37): 40-58.
6. COVID-19 data portal Turkey. https://covid19.tubitak.gov.tr/turkiyede-durum. (Erişim Tarihi: 11.02.2021).
7. Çevikbaş, R. (2012). Yeni kamu yönetimi anlayışı ve Türkiye uygulamaları. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1(2): 9-32.
8. Debuc, B. ve Smadja, D.M. (2020). Is covid-19 a new hematologic disease?. Stem Cell Reviews and Reports, 1-5.

9. Eroğlu Sevinç, D. (2020). Risk ve sağlık yönetimi bağlamında covid-19 pandemisi: Türkiye örneği. Uygulamalı Ekonomi ve Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2): 64-75.
10. Eryılmaz, B. (2018). Kamu yönetimi. Umuttepe Yayınları, Kocaeli.
11. Göçoğlu, V. ve Gündüz, O. (2020). Kamu yönetimi reformlarını yeni kamu işletmeciliği bağlamında okumak. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 6(1): 1-16.
12. Gökçe, O. ve Turan, E. (2008). Kamu yönetiminin dönüşümü ve dönüşümün temel unsurları. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 8(15): 175-200.
13. Gürbüz, A. (2019). Yeni kamu işletmeciliğine eleştirel bir bakış. Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2): 34-41.
14. Hood, C. (1991). A public management for all seasons?. Public Administration, 69: 3-19.
15. Katsamunska, P. (2012). Classical and modern approaches to public administration. Economic Alternatives, (1): 74-81.
16. Lane, J-E. (2000). New public management, Routledge, London.
17. Ömürgönülşen, U. (2020). Covid-19 pandemisinin kamu yönetimine etkileri ve bu etkiler üzerine yapılacak çalışmalara yönelik genel bir çerçeve arayışı. Covid-19: Küresel Salgının Siyasî, Sosyal ve Ekonomik Yansımaları, Türk Akademisi Siyasi Sosyal Stratejik Araştırmalar Vakfı (TASAV), Ankara.
18. Özmen, A. (2012). Yeni kamu yönetimi anlayışının Türkiye’de yönetim kültürüne etkisini ölçmeye yönelik bir alan araştırması. (Yayımlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
19. Pandemi hastaneleri genelgesi. Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü. https://shgmhastahakdb.saglik.gov.tr/Eklenti/36907/0/pandemi-hastaneleripdf.pdf. (Erişim Tarihi: 11.11.2020).
20. Polis Akademisi Başkanlığı (2020). Kovid-19 salgını ve sonrası devlet, demokrasi ve güvenlik, Polis Akademisi Yayınları. Ankara.
21. Sağlık Bakanlığı (2020). https://covid19.saglik.gov.tr/TR-66300/covid-19-nedir-.html, (Erişim Tarihi: 10.11.2020).
22. Sağlık Bakanlığı (2021). https://covid19.saglik.gov.tr/, (Erişim Tarihi: 11.02.2021).
23. Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı (2020). Koronavirüsle mücadelede kriz yönetimi ve kamu politikası yapımı. SETA. İstanbul.
24. Turan, A. ve Hamza Çelikyay, H. (2020). Türkiye’de covid-19 ile mücadelede: politikalar ve aktörler. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 3(1): 1-25.
25. Valiyeva, K. (2020). Covid-19 ile ulus devleti yeniden düşünmek. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(37): 390-403.
26. Visual capitalist. https://www.visualcapitalist.com/history-of-pandemics-deadliest/. (Erişim Tarihi: 11.11.2020).
27. WHO, https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019, (Erişim Tarihi: 11.02.2021).
28. Yıldırım, M. (2010). Kamu yönetiminde takdir yetkisi: Geleneksel ve yeni kamu yönetimi arasında karşılaştırmalı bir inceleme. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(2): 839-861.
29. Yurdakul, A.S. (2020). Covid-19 salgını sonrası sağlık alanında ve politikalarındaki değişimler. Covid-19: Küresel Salgının Siyasî, Sosyal ve Ekonomik Yansımaları, Türk Akademisi Siyasi Sosyal Stratejik Araştırmalar Vakfı (TASAV), Ankara.