Differences in HR Practices Organizational Communication: A Case Study on Five Star Hotels in North and South Cyprus

Abstract

The ultimate aim of this study is to investigate the differences in human resource practices and internal communication within organizations. In order to achieve this goal, the tourism sector has been selected, and a research has been conducted among five-star hotels in both South Cyprus and North Cyprus. In line with this objective, a case study method has been applied, and primary data has been collected through telephone interviews. The population of this study was determined to be all hotels in Cyprus; however, due to time and financial constraints, only three five-star hotels from both South and North Cyprus were selected based on their suitability. According to the results, human resource management is generally evaluated as a strategic function rather than a department within the business among South Cyprus hotels, whereas among North Cyprus hotels, personnel management is often perceived as a new name for the same function. Overall, the results indicate that the economic and political conditions of societies influence human resource practices. Indeed, the results have shown that South Cyprus hotels are in a much better position than North Cyprus hotels in terms of human resource practices and internal communication. The differences in HR practices and internal communication could represent a clear advantage for South Cyprus hotels over North Cyprus hotels. Therefore, North Cyprus hotels should immediately improve their HR practices and communication systems and begin utilizing human resources as a competitive weapon.

Keywords

• Human Resources
• Organizatonal Communication
• Tourism

İnsan Kaynakları Uygulamaları ve Örgüt İletişimindeki Farklılıklar: Kıbrıs Otelleri Üzerine Bir Çalışma

Öz

Bu çalışmanın nihai amacı, insan kaynakları uygulamaları ve örgüt içi iletişimdeki farklılıkları araştırmaktır. Bu amaca ulaşmak için turizm sektörü seçilmiş ve Güney Kıbrıs ve Kuzey Kıbrıs'taki beş yıldızlı oteller arasında bir araştırma yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, durum çalışması yöntemi uygulanmış ve telefon görüşmeleri ile birincil veriler toplanmıştır. Bu çalışmanın evreni Kıbrıs'taki tüm oteller olarak belirlenmiş ancak zaman ve para kısıtları nedeniyle Güney ve Kuzey Kıbrıs'tan sadece üçer beş yıldızlı otel, uygunluklarına göre seçilmiştir. Sonuçlara göre, Güney Kıbrıs otelleri arasında İK yönetimi genellikle işletmenin bir bölümü olarak değil, stratejik bir işlev olarak değerlendirilirken, Kuzey Kıbrıs otelleri arasında genellikle personel yönetiminin yeni bir adı olarak değerlendirilmektedir. Genel olarak sonuçlar, toplumların ekonomik ve siyasi koşullarının insan kaynakları uygulamalarını etkilediğini göstermektedir. Aslında sonuçlar, Güney Kıbrıs otellerinin insan kaynakları uygulamaları ve örgüt içi iletişim açısından Kuzey Kıbrıs otellerinden çok daha iyi bir konumda olduklarını göstermiştir. İK uygulamaları ve örgüt içi iletişimdeki farklılıklar, Güney Kıbrıs otellerine, Kuzey Kıbrıs otellerine karşı rekabet avantajı sağlayabilecek açık bir avantaj olabilir. Bu nedenle, Kuzey Kıbrıs otelleri hemen İK uygulamaları ve iletişim sistemini iyileştirmeli ve insan kaynaklarını rekabetçi bir silah olarak kullanmaya başlamalıdırlar.

Anahtar Kelimeler

• İnsan Kaynakları
• Örgüt İletişimi
• Turizm

References

1. Alanlı, Ahmet. “İnsan Kaynakları Yönetiminin Tarihsel Gelişimi”. Süleyman Demirel Üniversitesi İnsan Kaynakları Yönetimi Dergisi 1/1 (2022), 53-72.
2. AlKetbi, Aisha - Rice, John. “The Impact of Green Human Resource Management Practices on Employees, Clients, and Organizational Performance: A Literature Review”. Administrative Sciences 14/4 (2024), 78.
3. Analoui, Farhad. “Training and Development: The Role of Trainers”. The Journal of Management Development 13/9 (1994), 61-72.
4. Babbie, Earl. The Practice of Social Research. Belmont: Thomson Learning, 9. ed., 2001.
5. Balta Peltekoğlu, Filiz. Halkla İlişkiler Nedir. İstanbul: Beta Basım Yayım, 2022.
6. Barney, Jay. “Firm Resources and Sustained Competitive Advantage”. Journal of Management 17 (1991), 99–120.
7. Becker, Brian - Gerhart, Barry. “The Impact of Human Resource Management on Organisational Performance: Progress and Prospects”. Academy of Management Journal 39/4 (1996), 779-801.
8. Bryman, Alan - Bell, Emma. Business Research Methods, Oxford: Oxford University Press, 2003.

9. Bundeanu, Adriana. “Impacts and Responsibilities for Sustainable Tourism: A Tour Operator’s Perspective”. Journal of Cleaner Production 13/2 (2005), 89-97.
10. Clements, Mike - Georgiou, Andrew. “The Impact of Political Instability on a Fragile Tourism Product”. Tourism Management 19/3 (1998), 283-288.
11. Collis, Jill - Hussey, Roger. Business Research. New York: Palgrave Macmillan. 2. ed., 2003.
12. Çetin, Canan - Esra, Dinç Özcan. İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Beta, 2013.
13. Dessler, Gary. Human Resource Management. London: Prentice Hall, 11. ed., 2007.
14. Eisenhardt, Kathleen M. “Building Theories from Case Study Research”. Academy of Management Review 14/4 (1989), 532-550.
15. Göktaş, Pınar - Kılıç, Cumali. “Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi Yaklaşımları”. Örgütsel Strateji ve Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi. ed. Mehmet Sağır. 247-263, 2022.
16. Guest, David. “Human Resource Management and Industrial Relations”. Journal of Management Studies 24/5 (1987), 503-521.
17. Gümüş, Murat - Öksüz, Burcu. “İtibarın Temel Taşı Olarak Kurumsal İletişim: Kurumsal İtibar Sürecinde İletişimin Rolü ve Önemi”. Marmara İletişim Dergisi (2010), 111-124.
18. Gürgen, Haluk. Örgütlerde İletişim Kalitesi. İstanbul: Der Yayınları, 1997.
19. Kaya, Esra - Taş, İbrahim. “Personel Yönetimi - İnsan Kaynakları Yönetimi Ayırımı”. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (2015), 21-28.
20. Li, Yunhei vd.. “How Does Strategic Human Resource Management Impact on Employee Voice Behavior and Innovation Behavior With Mediating Effect of Psychological Mechanism”. Frontiers in Psychology 13 (2022). Mariampolski, Hyman. Qualitative Market Research. SAGE Publications, Inc., 2001. https://doi.org/10.4135/9781412985529.
21. Porter, Michael E. Competitive Advantage. New York: The Free Press, 1985.
22. Saunders, Mark vd. Research Methods for Business Students. Harrow: FT Prentice Hall, 3. ed., 2003.
23. Schuler, Randall S. - Jackson, Susan E. Human Resource Management Positioning for the 21st Century. New York: West Publishing Company, 6. ed., 1996.
24. Sekaran Uma. Research Methods for Business. US: John Willey and Sons, 4. ed., 2003.
25. Stavrou-Costea, Eleni. “The Role of Human Resource Management in Today’s Organisations: The Case of Cyprus in Comparison with the European Union”. Journal of European Industrial Training 26/6 (2002), 261-268.
26. Torrington, Derek vd. Human Resource Management. Essex: Financial Times Prentice Hall, 5. ed., 2002.
27. Türkiye Cumhuriyeti Kalkınma Bakanlığı. Turizm Özel İhtisas Komisyonu Raporu: On Birinci Kalkınma Planı. Ankara: T. C. Kalkınma Bakanlığı, 2018.
28. Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. On İkinci Kalkınma Planı. Ankara, 2024, 49.
29. Ulrich, Dave. Human Resource Champions: The Next Agenda for Adding Value and Delivering Results. Harvard Business School Press, 1997.