SİYANÜR İNTOKSİKASYONUNDA YOĞUN BAKIM YÖNETİMİ VE LİTERATÜR İNCELEMESİ; RETROSPEKTİF ÇALIŞMA

Abstract

ÖZET Giriş: Siyanür tarihsel olarak; çabuk etkili, küçük dozlarda bile ölümcül sonuçlar doğuran güçlü bir zehir olarak bilinmektedir. Bu olgu serisinde, son on bir yılda S.B.Ü. Tepecik Eğitim ve Araştırma Hastanesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon yoğun bakımına siyanür intoksikasyonu sebebiyle kabul ettiğimiz 5 olgunun; yoğun bakımdaki takip ve tedavisi değerlendirilerek siyanür intoksikasyonuna bağlı ölümlerin önlenmesine yönelik literatür eşliğinde öneriler oluşturulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: S.B.Ü Tepecik Eğitim Araştırma Hastanesi Girişimsel Olmayan Etik Kurul onayı alındıktan sonra Mart 2012'ten Mart 2023'e kadar siyanür intoksikasyonu sebebiyle Anesteziyoloji yoğun bakıma kabul edilen hastaların retrospektif gözlemsel elektronik vaka notu incelemesini gerçekleştirdik. Bulgular: Son 11 yılda yoğun bakımımıza dördü mesleki maruziyet biri özkıyım nedeniyle siyanür intoksikasyonu tanısıyla yatışı yapılmış toplam beş olgu rapor edilmiştir. Olguların hepsinde değişen derecelerde oksijen ihtiyacı mevcuttu. Bütün olgulara maruziyet sonrası resüsitasyon, dekontaminasyon ve antidot tedavisi uygulanmıştır. İlk olguda labaratuvar tetkiklerinde CRP yüksekliği dışında anormal bir bulgu saptanmadı. İkinci olguda troponin yüksekliği nedeniyle 2. kez antidot tedavisi uygulandı. Üçüncü olguda ılımlı bir troponin yüksekliği saptandı. Dördüncü olguda rutin tetkiklerinde herhangi anormal bir bulgu saptanmadı. Beşinci olgunun özkıyım amaçlı alınan oral siyanür sonrası hipoksiye bağlı çoklu organ yetmezliği ve şok tablosu mevcuttu. Sonuç: Siyanür zehirlenmesi sık rastlananan bir durum değildir. Ancak mortalite riski yüksektir. Tanının erken konması, uygun tedavinin vaktinde başlanması mortalite ve morbiditeyi etkilemektedir. Vakalarımızda erken tanı konmuş, uygun tedavi vaktinde başlanmıştır. Antidot ulaşımı ve maruziyet sonrası erken uygulanmasının mortaliteyi ve morbiditeyi azalttığı kanaatindeyiz.

Keywords

• cyanide
• poisoning
• antidote

References

1. Gill, J. R. (2004). Suicide by cyanide: 17 deaths. Journal of Forensic Sciences, 49(4), 826-828.
2. Mowry, J. B. (2015). 2014 Annual Report of the American Association of Poison Control Centers’ National Poison Data System (NPDS): 32nd Annual Report. Clinical Toxicology, 53(10), 962-1147
3. Parker-Cote, J. (2018). Challenges in the diagnosis of acute cyanide poisoning. Clinical Toxicology, 56(7), 609-617.
4. Prochalska, C. (2014). Poisoning with gold potassium cyanide and other metallic cyanides in a jeweler. Clinical Toxicology (Philadelphia, Pa.), 52(8), 907-908.
5. Russell, D. (2010). Emergency planning and preparedness for the deliberate release of toxic industrial chemicals. Clinical Toxicology, 48(3), 171-176.
6. Thompson, J. P. (2012). Hydroxocobalamin in cyanide poisoning. Clinical Toxicology (Philadelphia, Pa.), 50(10), 875-885.