Evaluation of Cities In Terms of Hazardous Waste Amount by MULTIMOORA Method

Abstract

In this study, it was aimed to evaluate and rank the 81 provinces in Turkey in terms of the amount of hazardous waste. In this direction, a decision matrix was established containing 5 criteria and 81 alternatives. While this decision matrix was being created, the 2010, 2011, 2013, 2014 and 2015 data were used published by the Ministry of Environment and Urbanization on the website. In the study, 81 provinces located in Turkey in terms of the amount of hazardous wastes were evaluated using MULTIMOORA method and the alternatives were ranked. Criterion weights were taken as equal and as a result of evaluations made with MULTIMOORA method, it was seen that the least hazardous waste amount is in Bayburt and the most hazardous waste amount is in Kocaeli

Keywords

• Sustainability, MULTIMOORA Method, Hazardous Waste

MULTIMOORA Yöntemi ile Tehlikeli Atık Miktarı Açısından İllerin Değerlendirilmesi

Öz

Bu çalışmada, Türkiye’de yer alan 81 ilin tehlikeli atık miktarı açısından değerlendirilmesi ve sıralanması amaçlanmıştır. Bu doğrultuda 5 kriter ve 81 alternatifi içeren bir karar matrisi oluşturulmuştur. Bu karar matrisi oluşturulurken T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’nın web sitesinde yayınladığı 2010, 2011, 2013, 2014 ve 2015 yılları verilerinden yararlanılmıştır. Çalışmada, MULTIMOORA yöntemi kullanılarak tehlikeli atık miktarı açısından Türkiye’de yer alan 81 il değerlendirilmiş ve alternatiflerin sıralaması yapılmıştır. Kriter ağırlıkları eşit olarak alınmış ve MULTIMOORA yöntemi ile yapılan değerlendirmeler sonucunda en az tehlikeli atık miktarının Bayburt ilinde, en fazla tehlikeli atık miktarının ise Kocaeli ilinde olduğu görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik, MULTIMOORA Yöntemi, Tehlikeli Atık

References

1. Balezentis, A., Balezentis, T. (2011). An Innovative Multi–criteria Supplier Selection Based on Two–tuple MULTIMOORA and Hybrid Data. Economic Computation and Economic Cybernetics Studies and Research, 45(2), 37–56.
2. Balezentis, A., Balezentis, T., Valkauskas, R. (2010). Evaluating Situation of Lithuania in the European Union: Structural Indicators and Multimoora Method. Technological and Economic Development of Economy, 16(4), 578-602.
3. Brausers, W.K. and Zavadskas E.K. (2009). Robustness of the Multi- Objective MOORA Method With a Test For The Facilities Sector. Technological And Economic Development of Economy, 15(2), 352-375.
4. Brausers, W.K., Zavadskas, E.K. (2006). The MOORA Method and its Application to Privatization in a Transition Economy. Control and Cybernetics, 35(2), 445-469.
5. Datta, S., Sahu, N., Mahapatra S. (2013). Robot Selection Based on Grey-MULTIMOORA Approach. Grey Systems: Theory and Application, 3(2), 201-232.
6. Kalibatas, D., Turskis Z. (2008). Multicriteria Evaluation of Inner Climate by using MOORA Method. Information Technology and Control, 37(1), 79-83.
7. Karaca, T. (2011). Proje Yönetiminde Çok Kriterli Karar Verme Tekniklerini Kullanarak Kritik Yolun Belirlenmesi. Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 133, Ankara.
8. Karande, P., Chakraborty S. (2012). Application of Multi-Objective Optimization on the Basis of Ratio Analysis (MOORA) Method for Materials Selection. Materials and Design, 37, 317-324.

9. Kaypak, Ş. (2011). Küreselleşme Sürecinde Sürdürülebilir Bir Kalkınma İçin Sürdürülebilir Bir Çevre. Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 20, 19-33.
10. Kırlıoğlu, H., Fidan, M.E. (2009). Atık Yönetimi ve Muhasebesi: Sakarya’daki İşletmeler Üzerinde Bir Araştırma. Akademik İncelemeler, 4(2), 13-36.
11. Kracka, M., Brauers, W.K.M., Zavadskas, E.K. (2010). Ranking Heating Losses in a Building by Applying the MULTIMOORA. Inzinerine Ekonomika-Engineering Economics, 21(4), 352-359.
12. Ömürbek, N., Aksoy, E. (2017). Ulusal Verimlilik İstatistiklerine Göre İmalat Sektörlerinin Performansının Değerlendirmesinde Multi-Moora Yönteminin Uygulanması. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(1), 1-19.
13. Önay, O., Çetin E. (2012). Turistik Yerlerin Popülaritesinin Belirlenmesi: İstanbul Örneği. İşletme İktisadı Enstitüsü Yönetim Dergisi, 72, 90-109.
14. Özdağoğlu, A. (2014). Normalizasyon Yöntemlerinin Çok Ölçütlü Karar Verme Sürecine Etkisi–MOORA Yöntemi İncelemesi. Ege Akademik Bakış, 14(2), 283-294.
15. Tepe, S., Görener, A. (2014). Analitik Hiyerarşi Süreci ve MOORA Yöntemlerinin Personel Seçiminde Uygulanması. İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 25, 1- 14.
16. Yapıcı, A. (2012). Tehlikeli Atık Geri Kazanım/Bertaraf Tesislerinde İş Sağlığı ve Güvenliğinin Mevcut Durumunun Değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 119, Konya.