KADI BURHANEDDİN’İN DAMADI MEZİD BEY
Abstract
Yıldırım Bayezid’in tazyiki üzerine Diyarbekir’e doğru kaçan Kadı Burhaneddin, Kara Yülük Osman Bey tarafından öldürülünce, diğer Anadolu beyliklerinin hâkimiyet alanları gibi, Sivas da Osmanlı topraklarına ilhak edilmiş ancak Timur’un Çubukova’daki zaferinin ardından, Anadolu beyleri ve halefleri yeniden Osmanlı’nın karşısına dikilip topraklarına kavuşma mücadelesine girişmişlerdi.
Sivas’ta böylesi bir davaya kalkışan Mezid Bey’in kimliği konusunda senaryoya varan iddialar ve tartışmalar vardır. Bu iddialardan birincisi, Amasya Tarihi yazarı Hüseyin Hüsameddin tarafından Mezid Bey’in Kürt olduğuna ilişkin söylemdir. Bu makalede, ilk kez ortaya konulan Hisariye Medresesi vakfiyesindeki tarihi kayıtlar, bu söylemin doğru olmadığını göstermiştir. İkincisi, eğer bir yanılgı söz konusu değilse, bu dönemde Osmanlı tarih sahnesinde ayrı bir şahsiyet olarak görülen ve II. Murad’ın mirahuru olduğu söylenilen diğer bir Mezid Bey bulunduğudur. Ancak, Johann Wılhelm Zınkeısen (öl. 1863), Osmanlı İmparatorluğu Tarihi adlı eserinde, bu Mezid Bey’inKadı Burhaneddin’in ardından Sivas’ta Çelebi Mehmet’in karşısına dikilen Mezid Bey olduğunu ileri sürer ve onu, “Çelebi Mehmed’in Avrupa’daki seferinde rol oynayan en iyi komutanlarından biri olarak” tavsif eder. Bu Mezid Bey, Transilvanya taraflarına akına çıktığı sırada bir anlatımda 30 Zilkade 845 (18 Mart 1442) tarihinde, ikinci söylemde Hicri 846 (Mart 1442)’da Hirmanştad’ı kuşatırken Macarların şiddetli hücumuyla karşılaşmış ve oğluyla, başka bir rivayete göre, iki oğluyla beraber şehit düşmüştür. Ancak Mezid Bey’in ölümü ve bu seferlerin meydana geliş tarihlerine ilişkin kayıtların, Osmanlı sefer kronolojisiyle uyumlu olmadığı da söylenmektedir. Bu durumda Tokat’taki mezar kitabesinde Ramazan 836’da (Nisan 1433) vefat ettiği kesin olan Mezid Bey’in savaş alanında şehit olan Mezid Bey ile aynı şahıs olması ve savaş meydanında vuku bulan şahadeti üzerine na’şının Tokat’a getirilip defnedilmiş olması muhtemeldir.
Keywords
References
- Açıkel, Ali -Abdurrahman Sağırlı (2005). Osmanlı Döneminde Tokat Merkez Vakıfları-Vakfiyeler. C. 1, Tokat: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Yay.
- Amasyalı Abdi zâde Hüseyin Hüsameddin (1927). Amasya Tarihi. C. 3, İstanbul: Necm-i İstikbal Matbaası.
- Âşık Paşazâde (1332). Tevârih-i Âl-i Osman’dan Âşık Paşazâde Tarihi (Ali Bey neşri). İstanbul: Matbaa-i Amire.
- Âşık Paşazâde Tarihi (2013). haz. Necdet Öztürk, İstanbul: Bilge Kültür Sanat Yay.
- Besim Darkot (1988). Sıvas. İslam Ansiklopedisi. C. 10. s. 569-577.
- Celâlzâde Salih Çelebi (2013). Hadîkatü’s-Selâtin İnceleme-Metin. haz. Hasan Yüksel- İbrahim Delice. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayını.
- Gelibolulu Mustafa Âli (2009). Künhü’l-Ahbâr Dördüncü Rükn: Osmanlı Tarihi. C. I. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayını.
- Hoca Sadedin (1992). Tacü’t-Tevarih. C. I, II, Sad. İsmet Parmaksızoğlu. Eskişehir: Anadolu Matbaası.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Hasan Yüksel
CUMHURİYET ÜNİVERSİTESİ
Türkiye
Publication Date
June 20, 2017
Submission Date
June 20, 2017
Acceptance Date
June 1, 2017
Published in Issue
Year 2017 Volume: 1 Number: 1