Anadolu Selçuklu Taçkapılarında Ana Bordür Tasarımları
Abstract
Anadolu Selçuklu taçkapılarının özellikle kavsara kemeri üzerindeki bölümlerinin yıkılması nedeniyle bu bölümdeki süslemelerin ne şekilde oldukları hakkındaki bilgiler sınırlı kalmaktadır. Bazı taçkapı ana bordürlerinde de görülebileceği üzere taçkapıların ana bordürlerinde her zaman düşeyde düzenlenen kompozisyonla yatayda düzenlenen kompozisyonun raport özellikleri aynı değildir. Araştırmada ana bordürlerdeki kompozisyonların çokgen ve raport özelliklerine de yer verilmiş ve üst bölümü yıkılan bu taçkapıların ne şekilde restitüsyonlarının yapılacağına dair öneriler sunulmuştur.
Geometrik süslemeye sahip ana bordürlerin süslemelerinde çokgenlerin kenar sayılarının kronolojik olarak arttığı izlenebilmektedir. İlk yapılarda genel olarak sekiz veya on olan kenar sayıları zamanla onikiye, onaltıya çıkmıştır. Bu artış ana bordür genişliklerinin artmasını da beraberinde getirmiştir. Geometrik kompozisyonlar içerisinde kullanılan bitkisel süsleme, Anadolu Selçuklu sanatında az sayıdaki iki eksenli sonsuz karakterli bitkisel süsleme örneklerini bünyesinde barındırması nedeniyle özel bir konuma sahiptir. 13. yüzyıl sonuna doğru yapılan yapıların ana bordürlerinde ise sınırlı veya tek eksenli sonsuz karakterli bitkisel kompozisyonlar tercih edilmiştir.
Anadolu Selçuklu yapılarında taçkapılar, beden duvarlarından dışa taşkın ve yapıyı aşan ölçüleri, geometrik ve bitkisel süslemeli bordürleriyle dikkati çekmektedir. Taçkapı yüzeyinin üç tarafını çeviren bordürler farklı genişlikte tasarlanmışlar ve üzerlerine çok çeşitli süslemeler yapılmıştır. Bu bordürlerin en büyük ve en dikkat çekeni ana bordürdür. Bordür bezemelerinde 13. yüzyıl ilk yarısına kadar geometrik süsleme kullanılmıştır. 13. yüzyıl ikinci yarısından itibaren geometrik ve bitkisel kompozisyonların birlikte kullanıldığı taçkapı ana bordürlerinde yüzyıl sonlarına doğru ise bitkisel kompozisyonların hâkim olduğu görülmektedir.
Keywords
References
- Bonner, J., & Pelletier, M. (2012). A 7-fold system for creating islamic geometric patterns part 1: historical antecedents. Bridges, 157-164. Erişim adresi: https://archive.bridgesmathart.org/2012/bridges2012-141.pdf
- Bulut, M. (2017). Geometrik sistemin çözümlenmesi Selçuklu örnekleri üzerine birkaç girişim. Sanat Tarihi Dergisi, XXVI(1), 27-44. doi: https://doi.org/10.29135/std.292044
- Bulut, M. (2018). Aksaray Sultan Hanı avlu taçkapısı bir restitüsyon denemesi. Turkish Studies, 13(26), 235-250. doi: http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.14163
- Bulut, M. (2019). Anadolu Selçuklu Sanatında kompozisyon-derz ilişkisi. Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 42, 254-265. doi: https://doi.org/10.32547/ataunigsed.518278
- Cromwell, P. (2009). The search for Quasi-Periodicity in Islamic 5-fold ornament. The Mathematical Intelligencer, 31, 36-56. doi: https://doi.org/10.1007/s00283-008-9018-6
- Erdmann, K., & Erdmann, H. (1976). Das Anatolische karavansaray des 13.jahrhunderts, III. Berlin: Verlag Gebrüder Mann.
- Gabriel, A. (1931). Monuments Turcs D'Anatolie, tome premier: Kayseri-Nigde. Paris: E.De Boccard.
- Kuban, D. (1999). Divriği mucizesi, Selçuklular çağında İslam bezeme sanatı üzerine bir deneme. İstanbul: Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Mustafa Bulut
0000-0002-1891-5220
Türkiye
Publication Date
March 19, 2020
Submission Date
September 28, 2019
Acceptance Date
March 11, 2020
Published in Issue
Year 2020 Volume: 26 Number: 44
Cited By
ANADOLU SELÇUKLU DÖNEMİ KAYSERİ TAÇKAPILARI GENEL ÖZELLİKLERİ
Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.48070/erusosbilder.863393