An Analysis On Teaching Design Developed for Improving Blues Improvisation Skills in Flute Playing

Abstract

The aim of this study is to determine whether individual instrument students’ musical creativity and basic improvisation skills can be improved through the improved improvisation teaching design. When the improvised performance scale score differences were examined before and after teaching, it was seen that there was a statistically significant difference between the pretest posttest mean scores of the study group (t = -30,472, p <.05). According to the results of the dependent group t test, which was conducted in order to determine the situation where the difference arises, it was seen that there was a significant difference in favor of the post-test scores of the students before and after the improvisation teaching (X̄pre-test = 34,1429, X̄post-test = 81,2500). According to the results of the analysis, it was found that the improvisation performance skill levels of the flute students increased. When the Self-Efficacy Perception Scale score differences were examined, it was seen that there was a statistically significant difference between the mean scores of students before and after teaching (t = -9.602, p <.05).According to the results of the dependent group t test, which was conducted to determine the situation where the difference arises, a significant difference was found in favor of the post-test scores of the students’ self-efficacy pre-test and post-test (X̄pre-test = 2, .9728, X̄post-test = 4,7755). According to the results of the analysis, it has been found out that the self-efficacy perceptions of the flute students who were teaching the blues improvisation skills increased. When the realizations of the unit outcomes are considered in general, it is seen that the students acquire a large part of the targeted outcomes. It has been concluded that an education provided in an appropriate environment and with the right teaching method, selected content according to student levels and the exams prepared for this content can be increased the students’ success and can be the right tool for the students to achieve the achievements written in Cognitive-Affective and Motivational fields.. It can be said that the results appropriate to the aims of the teaching design have emerged and that each student can perform blues improvisation after this program.

Keywords

• Flute,Creativity,Improvisation,Blues,Instructional Design

Flüt Eğitiminde Blues Doğaçlama Çalma Becerisini Geliştirmeye Yönelik Hazırlanan Öğretim Tasarımının Uygulamadaki Görünümü

Abstract

Bu çalışmanın amacı, geliştirilmiş doğaçlama öğretim tasarımı ile, bireysel çalgı öğrencilerinin müzikal yaratıcılıklarının ve temel doğaçlama becerilerinin gelişip gelişmediğini ortaya koymaktır. Öğretim öncesi ve sonrasındaki doğaçlama performans ölçeği puan farklılıkları incelendiğinde, çalışma grubunun ön test son test ortalama puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılığın oluştuğu görülmüştür (t =-30,472, p <.05). Farklılığın hangi durumdan kaynaklandığını belirlemeye yönelik olarak yapılan Bağımlı grup t testi sonuçlarına göre doğaçlama öğretimi öncesi ve sonrası puan ortalamalarına bakıldığında, öğrencilerin son test puanları lehine anlamlı bir fark olduğu görülmüştür (X̄öntest = 34,1429, X̄sontest = 81,2500). Analiz sonuçlarına göre, doğaçlama öğretimi yapan flüt öğrencilerinin doğaçlama performans beceri seviyelerinin arttığı ortaya çıkmıştır. Öz Yeterlik Algısı Ölçeği puan farklılıkları incelendiğinde, öğrencilerin öğretim öncesi ve sonrası ortalama puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılığın oluştuğu görülmüştür (t = -9.602, p < .05). Farklılığın hangi durumdan kaynaklandığını belirlemeye yönelik olarak yapılan Bağımlı grup t testi sonuçlarına göre öz yeterlik ön test ve son test ortalamalarına bakıldığında, öğrencilerin son test puanları lehine anlamlı bir fark olduğu görülmüştür (X̄öntest = 2,.9728, X̄sontest = 4,7755). Analiz sonuçlarına göre, Blues doğaçlama öğretimi yapan flüt öğrencilerinin doğaçlama becerilerine yönelik öz yeterlik algılarının arttığı ortaya çıkmıştır. Ünite kazanımlarının gerçekleşme durumlarına genel olarak bakıldığında, öğrencileri hedeflenen kazanımların büyük bir bölümünü edindiği görülmektedir. Uygun ortamda ve doğru öğretim yöntemi ile sunulan bir eğitimin, öğrenci düzeylerine göre seçilmiş içerik ve bu içeriğe yönelik hazırlanan sınavların, öğrencilerin başarılarını artırılabileceği ve öğrencileri Bilişsel- Duyuşsal ve Devinişsel alanlarda yazılan kazanımlara ulaşmalarında doğru bir araç olabileceği sonucuna ulaşılmıştır. Hazırlanan öğretim tasarımının amaçlarına uygun sonuçların ortaya çıktığı ve her öğrencinin bu program sonrasında Blues doğaçlama yapabildiği söylenebilir.

Keywords

• Flüt,Yaratıcılık,Doğaçlama,Blues,Öğretim Tasarımı

References

1. Atauni. (2019). Sınav yönetmeliği. Erişim adresi: https://webarsiv.atauni.edu.tr/sinavlarin-degerlendirilmesi
2. Bailey, D. (2001). Doğaçlama (A. Bucak, Çev.). İstanbul: Pan Yayıncılık.
3. Cüceloğlu, G. (2006). 2001 yılından günümüze müzik öğretmenliği anabilim dallarında uygulanan bireysel çalgı eğitimi (flüt) öğretim programlarının-değerlendirilmesi. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumunda sunulan bildiri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Denizli.
4. Çelikoğlu, F., & Lehimler, E.(2019). Müzikal doğaçlama performans değerlendirme ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sanat Dergisi, 34, 117-125.
5. Davison, D. P. (2006). The Role Of Self-Effıcacy And Modelıng In Improvısatıon: The Effects Of Aural And Aural/Notated Modelıng Condıtıons On Intermedıate Instrumental Musıc Students’ Improvısatıon Achıevement (Doctoral tehesis). North Texas Üniversitesi.
6. Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
7. Ertürk, S. (1997). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Meteksan.
8. Fer, S. (2015). Öğretim tasarımı. Ankara: Anı Yayıncılık.

9. Güleç, G. (2017). Keman çalmada doğaçlama çalışmalarının öğrencilerin müzikal yaratıcılık ve keman çalma performansları üzerindeki etkileri (Doktora tezi). YÖK Tez veri tabanından erişildi. (Tez No. 450188) Jungmair, U. E. (2002). Orff schulwerk-carl orff anlayışı çerçevesinde elementer müzik ve dans pedagojisi. Orff-Schulwerk info, 1, 5-6.
10. Kenny, B. J., & Gellrich, M. (2002). Improvisation. Gary McPherson. R. Parncutt (Ed.), The science and psychology of music performance (s.117-134) içinde. New York: Oxford University Press.
11. Norgaard, M., Stambaugh, L. A., & McCranie, H. (2019). The effect of jazz improvisation instruction on measures of executive function in middle school band student. Journal of Research in Music Education, 67(3), 339– 354.
12. Önlü, A. (2014). Müzik öğretmenliği lisans programlarına yönelik saksafon öğretim programı tasarısı ve değerlendirilmesi (Doktora Tezi). YÖK Tez veri tabanından erişildi. (Tez No. 366363)
13. Palmer, C. M. (2013). An analysis of ınstrumental jazz ımprovisation development among high school and college musicians (Doctoral thesis). Michigan University. Erişim adresi: https://deepblue.lib.umich.edu/bitstream/ handle/2027.42/102395/cmpalm_1.pdf?sequence=1
14. Tarhan, K. (2013). Doğaçlama için elkitabı. İstanbul: Mitos Boyut Yayınları.
15. Umuzdaş, S. (2010). Mikro öğretim yönteminin viyolonsel öğretmeni adaylarının öğretim becerilerine ve viyolonsel dersine ilişkin tutumlarına etkisi (Doktora Tezi). YÖK Tez veri tabanından erişildi. (Tez No. 279707)
16. Watson, K. E. (2010). The effects of aural versus notated instructional materials on achievement and self-efficacy in jazz improvisation. Journal of Research in Music Education, 58(3), 240-259.