Perceptions and Attitudes of Local People Towards the Protection of Cultural Heritage and Its Relationship with Tourism: The Case of Odunpazarı

Abstract

Odunpazarı urban protected area has a very substantial potential in terms of historical and cultural heritage values. The support of local people is very important for the development of tourism and the adequate protection of cultural heritage in such tourism destinations. The main purpose of this study is to determine the perceptions and attitudes of the local people living in the area towards the protection of cultural heritage and its relationship with tourism in the Odunpazarı urban site area. Cultural heritage values and intense tourism activities has been effective in the selection of the Odunpazarı urban site as the research area. Within the scope of the research, a questionnaire has been applied to 155 people by face-to-face interview. The obtained data has been analyzed with SPSS 21 program. Exploratory factor analysis has been applied to determine the factors related to the impacts of tourism in the area. The differences between the resulting factors and demographic variables has been determined by t test and ANOVA test. As a result of the study, it has been determined that the perception of the local people regarding the protection of cultural heritage and the impacts of tourism is positive.

Keywords

• Cultural heritage
• Protection of cultural heritage
• Effects of tourism
• Odunpazarı
• Eskişehir

Kültürel Mirasın Korunması ve Turizmle İlişkisine Yönelik Yerel Halkın Algı ve Tutumları: Odunpazarı Örneği

Abstract

Odunpazarı kentsel sit alanı, tarihi ve kültürel miras değerleri bakımından oldukça zengin bir potansiyele sahiptir. Bu tür turizm destinasyonlarında turizmin gelişmesi ve kültürel mirasın yeterince korunması için yerel halkın desteği çok önemlidir. Bu çalışmanın temel amacı, Odunpazarı kentsel sit alanında kültürel mirasın korunması ve turizmle ilişkisine yönelik olarak alanda yaşayan yerel halkın algı ve tutumlarının belirlenmesidir. Araştırma alanı olarak Odunpazarı kentsel sit alanının seçilmesinde, alanda bulunan kültürel miras değerleri ve yoğun turizm faaliyetlerinin yapılması etkili olmuştur. Araştırma kapsamında 155 kişiye yüz yüze olarak anket uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 21 programı ile analiz edilmiştir. Alanda turizmin etkilerine ilişkin faktörleri belirlemek amacıyla açımlayıcı faktör analizi uygulanmıştır. Ortaya çıkan faktörler ve demografik değişkenler arasındaki farklılıklar t testi ve ANOVA testi ile belirlenmiştir. Çalışma sonucunda yerel halkın, turizmin kültürel mirasın korunmasına ve turizmin etkilerine yönelik algılarının olumlu olduğu tespit edilmiştir.

Keywords

• Kültürel Miras
• Kültürel Mirasın Korunması
• Turizmin Etkileri
• Odunpazarı
• Eskişehir

References

1. Aas, C., Ladkin, A., Fletcher, J. (2005). Stake holder collaboration and heritage management. Annuals of Tourism Research, 32 (1), 28–48. doi:10.1016/j.annals.2004.04.005
2. Acıelma, B., Güngör, Ş. (2021). Kültürel mirasın korunması ve turizm ilişkisi bağlamında Altınköy açık hava müzesi. Kültürel Miras Araştırmaları, 2 (2), 72-77. https://dergipark.org.tr/en/pub/kulmira/issue/67205/1016782 adresinden alındı.
3. Açıcı, F. K., Ertaş, Ş., Sönmez, E. (2017). Sürdürülebilir turizm: Kültür turizmi ve kültürel miras. Akademia Disiplinlerarası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 3 (1), 52-66. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/381650 adresinden alındı.
4. Adie, B. A., Falk, M., Savioli, M. (2020). Overtourism as a perceived threat to cultural heritage in Europe. Current Issues in Tourism, 23 (14), 1737-1741. doi:10.1080/13683500.2019.1687661
5. Ahunbay, Z. (2019). Tarihi Çevre Koruma ve Restorasyon. İstanbul: Yem Yayın.
6. Akış Roney, S. (2011). Turizm Bir Sistemin Analizi. Ankara: Detay Yayıncılık.
7. Akova, O. (2006). Yerel halkın turizmin etkilerini algılamalarına ve tutumlarına yönelik bir araştırma. Akademik İncelemeler Dergisi, 1 (2), 77-109. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/17882 adresinden alındı.
8. Akpirinç, E., Mancı, A. R. (2019). Yerel halkın kültürel miras farkındalığı ve deneyimi: Şanlıurfa örneği. International Journal of Contemporary Tourism Research, 3 (2), 245-260.doi:10.30625/ijctr.647631.

9. Aliağaoğlu, A. (2004). Sosyo-kültürel miras turizmi ve Türkiye’den örnekler. Coğrafi Bilimler Dergisi, 2 (2) , 50-64. doi: 10.1501/Cogbil_0000000045
10. Altunsoy, A. (2005). Kentsel Tarihi Çevre Koruma (Kars Üzerine Bir İnceleme). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Bursa. http://acikerisim.uludag.edu.tr/jspui/handle/11452/8528 adresinden alındı.
11. Andriotis, K., Vaughan, R. D. (2003). Urban residents’ attitudes toward tourism development: The case of Crete. Journal of Travel Research, 42 (2), 172-185. doi: 10.1177/0047287503257488
12. Ap, J. (1992). Residents perceptions on tourism impacts. Annals of Tourism Research, 19 (4), 665-690. doi: 10.1016/0160-7383(92)90060-3
13. Arslanoğlu, İ. (2001). Kültür ve medeniyet kavramları. Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, (15), 243-255. https://w3.gazi.edu.tr/~iarslan/kulturvemedeniyet.pdf adresinden alındı.
14. Avcıkurt, C. (2009). Turizm Sosyolojisi Genel ve Yapısal Yaklaşım. Ankara: Detay Yayıncılık.
15. Aydın, E. (2017). Kültür bağlamında sosyal mübadele: Kuramsal bir çalışma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 16. UİK Özel Sayısı, 547-562. doi:10.18092/ulikidince.323697
16. Baş, T. (2008). Anket: Anket Nasıl Hazırlanır? Anket Nasıl Uygulanır? Anket Nasıl Değerlendirilir?. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
17. Baykan, E. (2007). Kültür turizmi ve turizmin kültürel varlıklar üzerindeki etkileri. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (2), 30-49. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/842718 adresinden alındı.
18. Büyükoksal, T. (2012). Kentsel Korumanın Sürdürülebilirliğinin Olabilirliği Üzerine Bir Yaklaşım Önerisi Eskişehir Odunpazarı Örneği. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi, Ankara. https://docplayer.biz.tr/6499362-Kentsel-korumanin-surdurulebilirliginin-olabilirligi-uzerine-bir-yaklasim-onerisi-eskisehir-odunpazari-ornegi.html adresinden edinilmiştir.
19. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32 (32), 470-483. https://dergipark.org.tr/en/pub/kuey/issue/10365/126871 adresinden alındı.
20. Can, M. (2009). Kültürel Miras ve Müzecilik (Çalışma Raporu). Kültür ve Turizm Bakanlığı. https://teftis.ktb.gov.tr/Eklenti/1279,muserrefcanpdf.pdf?0 adresinden alındı.
21. Carter, B., Grimwade, G. (1997). Balancing use and preservation in cultural heritage management. International Journal of Heritage Studies, 3 (1), 45-53. doi:10.1080/13527259708722186
22. Ceylan, S., Somuncu, M. (2016). Kültür turizmi alanlarında turizmin çeşitlendirilmesine eleştirel bir bakış: Safranbolu UNESCO Dünya miras alanı. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 53-64. https://dergipark.org.tr/tr/pub/tdtad/issue/21282/228459 adresinden alındı.
23. Çakır, M. (2011). Kültürel Miras Yönetimi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
24. Çalık, İ., Ödemiş, M. (2018). Gümüşhane ilinin somut olmayan kültürel miras değerlerinin sürdürülebilir turizm çerçevesinde incelenmesine yönelik nitel bir araştırma. Akdeniz İnsani Bilimler Dergisi, 8 (2), 233-249. doi:10.13114/MJH.2018.419
25. Çatalbaş, F., Ecemiş Kılıç, S. (2021). Farklı kentsel paydaşların kültürel mirasın korunması ve kültür turizmine ilişkin görüşlerinin üst ölçekli planlar çerçevesinde değerlendirilmesi: İzmir örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 30 (1), 167-186. doi: 10.51800/ecd.900533
26. Çetin, T. (2010). Cumalıkızık köyünde kültürel miras ve turizm algısı. Milli Folklor Dergisi, 11 (87), 181-190.https://app.trdizin.gov.tr/publication/paper/detail/TVRBM05UWTFOUT09 adresinden alındı.
27. Çokişler, N. (2021), Kültürel mirasın turizmde kullanımı: Bir pratik çerçeve önerisi. International Journal of Contemporary Tourism Research, 5 (1), 87-98. doi:10.30625/ijctr.931578
28. Dağıstan Özdemir, M. Z. (2005). Türkiye'de kültürel mirasın korunmasına kısa bir bakış. TMMOB Şehir Plancıları Odası, Planlama, (31), 20-25. https://www.spo.org.tr/resimler/ekler/f468c873a32bb06_ek.pdf adresinden alındı.
29. Dinçer, F. İ., Ertuğrul, S. M. (2000). Kültürel mirasın korunması ve İstanbul ilindeki tarihi yapıların turizm amaçlı kullanımı üzerine bir deneme. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 11(2), 69-78. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/1001538 adresinden alındı.
30. Doxey, G. V. (1975). A Causation Theory of Visitor-Resident Irritants: Methodology and Research Inferences The Impact of Tourism. Sixth Annual Conference Proceedings of The Travel Research Association, 195-198.
31. Easterling, D. (2005). Residents and tourism. Journal of Travel & Tourism Marketing, 18 (4), 49–64. doi:10.1300/J073v 18n04_04.
32. Emekli, G. (2005). Avrupa Birliği’nde turizm politikaları ve Türkiye'de kültürel turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 14 (1-2), 99-107. https://dergipark.org.tr/en/pub/ecd/issue/4878/66937 adresinden alındı.
33. Emekli, G. (2006). Coğrafya, kültür ve turizm: Kültürel turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 15 (1-2), 51-59. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ecd/issue/4877/66925 adresinden alındı.
34. Emekli, G. (2021). Coğrafya, turizm, kültür ilişkilerinin turizm coğrafyasına yansımaları ve kültürel turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 30 (2), 405-428. doi:10.51800/ecd.1017209
35. Er, Ö. Bardakoğlu, Ö. (2016). Kültürel mirasın sürdürülebilir turizm ürünü çeşidi olarak değerlendirilmesi: Edirne örneği. İşletme Fakültesi Dergisi, 17 (2), 95-111. doi:10.24889/ifede.286176
36. Eser, S. ve Akgündüz, Y. (2021). Yerel halkın turizm algısı ve toplumsal yaşam kalitesi: İğneada örneği. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 23 (1), 347-369. doi: 10.16953/deusosbil.725665
37. Gümüşçü, O. (2018). Tarihi coğrafya ve kültürel miras. Erdem Dergisi, (75), 99-120. doi:10.32704/erdem.496740
38. Günal, V. (2005). Mardin ilinde kültürel turizm potansiyeli. Marmara Coğrafya Dergisi, (11), 91-122. https://dergipark.org.tr/tr/pub/marucog/issue/458/3675 adresinden alındı.
39. Günal, V., Alaeddinoğlu, F., Şahinalp, M. S. (2009). Türkiye’ye yönelik kültürel turizm turları ve başlıca güzergâhlar. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (1), 275-298. https://app.trdizin.gov.tr/publication/paper/detail/T1RNd01EQXc adresinden alındı.
40. Günal, V. (2013). Turizmin olumlu etkileri ve Midyat ilçesindeki geleneksel taşçılık sanatı örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, 0 (24), 433-470. https://dergipark.org.tr/tr/pub/marucog/issue/471/3848 adresinden alındı.
41. Güneş, E., Pekerşen, Y., Nizamlıoğlu, H. F., Ünüvar, R. T. (2019). Konya ilinde sürdürülebilir turizm kapsamında kültürel mirasın korunması ve kullanımına yönelik yerel halkın görüşleri.
42. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 10, 1-14.https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/841179 adresinden alındı.
43. ICOMOS (1931). Carta Del Restauro Sözleşmesi. 08.02.21 tarihinde http://www.icomos.org.tr/ adresinden alındı.
44. ISMEP, (2014). İSMEP Rehber Kitaplar, Kültürel Mirasın Korunması. İstanbul: İstanbul Proje ve Koordinasyon Birimi Yayınları.
45. Jaafar, M., Noor, S. M., Rasoolimanesh, S. M. (2015). Perception of young local residents toward sustainable conservation programmes: A case study of the lenggong world cultural heritage site. Tourism Management, 48, 154-163.doi:10.1016/j.tourman.2014.10.018
46. Kara, G. (2017). Kültürel mirasın turizm amaçlı kullanılmasında turist taleplerinin belirlenmesi: Safranbolu örneği. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (2), 40-50. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/453231 adresinden alındı.
47. Karapınar, E. ve Barakazı, M. (2017). Kültürel miras turizminin sürdürülebilir turizm açısından değerlendirilmesi: Göbeklitepe ören yeri. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 5-18. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/318799 adresinden alındı.
48. Kejanlı, D., Akın, C, T., Yılmaz, A. (2007). Türkiye'de koruma yasalarının tarihsel gelişimi üzerine bir inceleme. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi (elektronik), 6 (19), 179- 196. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/69926 adresinden alındı.
49. Kozak, M. (Ed.) (2014). Sürdürülebilir Turizm Kavramlar-Uygulamalar. Ankara: Detay Yayıncılık.
50. Kurtar, C. Somuncu, M. (2013). Kentsel kültürel mirasın korunması ve sürdürülebilirliği: Ankara Hamamönü örneği. Ankara Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 35-47. https://app.trdizin.gov.tr/makale/TVRjeE9EQTNOdz09 adresinden alındı.
51. Kuşçuoğlu, G. Ö., Taş, M. (2017). Sürdürülebilir kültürel miras yönetimi. Yalvaç Akademi Dergisi, 2 (1), 58-67. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/376671 adresinden alındı.
52. Küçükaltan, D., Oğuzhan, A., Apak, S., Boyacıoğlu, E. Z. (2005). Bölgesel kalkınmada kültürel turizmin etkisi: Kırkpınar yağlı güreşleri örneği. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (1), 15-36. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/321798 adresinden alındı.
53. Kültür ve Turizm Bakanlığı (KTB) (1954). Silahlı Bir Çatışma Halinde Kültür Mallarının Korunmasına Dair Sözleşme. 08.02.21 tarihinde https://teftis.ktb.gov.tr/TR-263666/silahli-bir-catisma-halindekultur-mallarinin-korunmasi-.html adresinden alındı.
54. Kültür ve Turizm Bakanlığı (KTB) (1983). Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu. 22.01.21 tarihinde https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2863.pdf adresinden alındı.
55. Loulanski, T., Loulanski, V. (2011). The sustainable integration of cultural heritage and tourism: A meta-study. Journal of Sustainable Tourism, 19 (7), 837-862. doi:10.1080/09669582.2011.553286
56. Madran, E. (2009). Tarihi Çevrenin Tarihi Osmanlıdan Günümüze Tarihi Çevre: Tavırlar Düzenlemeler. TMMOB Mimarlar Odası, Dosya, 14 (1), 6-15. http://www.mimarlarodasiankara.org/dosya/dosya14-1.pdf adresinden alındı.
57. Mason, P. (2003). Tourism İmpacts, Planning and Management. Amsterdam: Butterworth-Heineman.
58. Megeirhi, H. A., Woosnam, K. M., Ribeiro, M. A., Ramkissoon, H., Denley, T. J. (2020). Employing a value-belief-norm framework to gauge carthage residents’ intentions to support sustainable cultural heritage tourism. Journal of Sustainable Tourism, 28 (9), 1351-1370. doi: 10.80/09669582.2020.1738444
59. Nicholas, L. N., Thapa, B., Ko, Y. J. (2009). Residents’ perspectives of a worldheritage site: The Pitons management area, St. Lucia. Annals of Tourism Research, 36 (3), 390–412.doi:10.1016/j.annals.2009.03.005
60. Odunpazarı Belediyesi (2011). Odunpazarı Koruma Amaçlı Revizyon İmar Planı Plan Araştırma Raporu. Odunpazarı Belediyesi.
61. Okuyucu, A. Somuncu, M. (2012). Kültürel mirasın korunması ve turizm amaçlı kullanılmasında yerel halkın algı ve tutumlarının belirlenmesi: Osmaneli ilçe merkezi örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 4 (1), 37-51. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/565324 adresinden alındı.
62. Okuyucu, A. (2016). İkinci Konutların Ekonomik ve SosyoKültürel Etkileri Konusunda Bir Araştırma: Yalova-Çınarcık Örneği. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.
63. Okuyucu, A. (2020). Bilecik şehrinde kültürel turizmin gelişmesinde etkili olacak fırsatlar ve güçlükler hakkında yerel halkın görüşleri. Ege Coğrafya Dergisi, 29 (1), 73-86. https://dergipark.org.tr/en/pub/ecd/issue/55073/645177 adresinden alındı.
64. Olcay Uçkan, B. Y. ve Uçkan, E. (2002). Eskişehir Odunpazarı Evleri. Eskişehir: Kültür Bakanlığı Yayınları.
65. Orak, A. (2018). Alan Yönetimi ve Yönetim Planlarında Yerel Kimlik Vurgusu: Eskişehir Odunpazarı Örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.
66. Özcan, K. (2006). Tanzimat'ın kent reformları: Türk imar sisteminin kuruluş sürecinde erken planlama deneyimleri (1839-1908). Osmanlı Bilimi Araştırmaları, 7 (2), 149-180. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/13268 adresinden alındı.
67. Özdemir, M., Kervankıran, İ. (2011). Turizm ve turizmin etkileri konusunda yerel halkın yaklaşımlarının belirlenmesi: Afyonkarahisar örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, (24), 1-25. https://dergipark.org.tr/en/pub/marucog/issue/471/3829 adresinden alındı.
68. Özdemir, Ü. (2013). Safranbolu’nun kültürel miras kaynakları ve korunması. Doğu Coğrafya Dergisi, 16 (26), 129-142. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/26970 adresinden alındı.
69. Pekerşen, Y., Güneş, E., Seçuk, B. (2019). Kültürel miras turizmi değerlerinin korunması ve sürdürülebilirliği kapsamında yerel halkın tutumu: Cumalıkızık örneği. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 3 (3), 350-368. https://tutad.org/index.php/tutad/article/view/74/73 adresinden alındı.
70. Pelit, E., Türkoğlu, T. (2020). Somut olmayan kültürel miras kaynaklarının turizm çekiciliği kapsamında değerlendirilmesi: Ebru sanatı örneği. Journal of Recreation And Tourism Research, 7 (1), 1-30. doi: 10.31771/jrtr.2020.51
71. Saçılık, M. Y., Toptaş, A. (2017). Kültür turizmi ve etkileri konusunda turizm öğrencilerinin algılarının belirlenmesi. Turizm Akademik Dergisi, 4 (2), 107-119. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/394240 adresinden alındı.
72. Sarı, C., Bidav, Y. (2017). Munzur vadisi milli parkında doğal ve kültürel çevrenin geliştirilmesi ve korunması üzerine yöre halkının farkındalığı. Doğu Coğrafya Dergisi, 22 (38), 63-86. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunidcd/issue/27721/281755 adresinden alındı.
73. Semenderoğlu, A., Çakıcıoğlu, R. O. (2007). Şirince'de kültürel turizmin gelişimi. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, (22). https://dergipark.org.tr/en/pub/deubefd/issue/25429/268285 adresinden alındı.
74. Sezer, İ. (2017). Kültürel mirasın turizm açısından değerlendirilmesi: Taşköprü ilçesi örneği. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 2 (2), 175-198. https://dergipark.org.tr/en/pub/tdtad/issue/33538/345490 adresinden alındı.
75. Somuncu, M. ve Yiğit, T. (2009). Göreme Milli Parkı ve Kapadokya Kayalık Sitleri Dünya Mirası Alanı’ndaki Turizmin Sürdürülebilirlik Perspektifinden Değerlendirilmesi. Ankara: V. Ulusal Coğrafya Sempozyumu, 16-17. http://tucaum.ankara.edu.tr/wp-content/uploads/sites/280/2015/08/semp5_39.pdf adresinden alındı.
76. Süer, S. (2021), Kültürel mirasın turizm amaçlı kullanımı: Bergama ilçesi örneği. Journal of Humanities and Tourism Research, 11 (3), 479-502. doi: 10.14230/johut1088
77. Szromek, A. R., Herman, K. Naramski, M. (2021). Sustainable development of industrial heritage tourism–A case study of the industrial monuments route in Poland. Tourism Management, 83, 1-12. doi:10.1016/j.tourman.2020.104252
78. Taşkıran, M. (2018). Sillyon arkeolojik kültürel miras araştırması: Kocagözler mahallesi sakinleri gözünden somut kültürel miras bilinci. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (33), 269-276. doi: 10.30794/Pausbed.396604
79. Timothy, D. J. (2014). Contemporary cultural heritage and tourism: Development issues and emerging trends. Public Archaeology, 13 (1-3), 30-47. doi:10.1179/1465518714Z.00000000052
80. Toprak, L. (2015). Mardin'de halkın turizm algısı. Electronic Journal of Social Sciences, 14 (54), 201-218. https://web.s.ebscohost.com/ehost/pdfviewer/pdfviewer?vid=0&sid=afff81fc-ed1a-45f5-9aaa-50c68d3361aa%40redis.
81. Türker A., Çelik, İ. (2012). Somut olmayan kültürel miras unsurlarının turistik ürün olarak geliştirilmesine yönelik alternatif öneriler. Yeni Fikir Dergisi, 4 (9), 86-98. https://dergipark.org.tr/en/pub/yenifikirjournal/issue/61742/923104 adresinden alındı.
82. Türk Dil Kurumu (TDK, 2020). Kültür. 30.03.22. https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı.
83. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK, 2020). Nüfus İstatislikleri, 2020. 19.03.21 tarihinde https://www.tuik.gov.tr/ adresinden alındı.
84. Uğuz, S. Ç., Sağlam, H. S. (2014). Kültürel miras kapsamında tarihi hamamların yenilenerek korunması ve turizm amaçlı kullanımı: Burhaniye örneği. III. Disiplinlerarası Turizm Araştırmaları Kongresi, 4-5 Nisan 2014, Bildiri Kitabı,(805-817). Ankara.
85. Ulu, A. (1994). Sit Alanını Koruma Politikası İçin Bir Model Denemesi. Örnekleme: Odunpazarı. İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.
86. UNESCO (1970). Kültür Varlıklarının Kanunsuz İthal, İhraç ve Mülkiyet Transferinin Önlenmesi ve Yasaklanması İçin Alınacak Tedbirlerle İlgili Sözleşme. 07.01.21 tarihinde https://teftis.ktb.gov.tr/TR-263667/kultur-varliklarinin-kanunsuz-ithal-ihrac-vemulkiyet-t-.html adresinden alındı.
87. UNESCO (1972). Dünya Kültürel ve Doğal Mirasın Korunması Sözleşmesi. 19.01.21 tarihinde https://www.unesco.org.tr/ adresinden alındı.
88. UNESCO (2003). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi. 08.01.21 tarihinde https://www.unesco.org.tr adresinden alındı.
89. Uslu, A., Kiper, T. (2006). Turizmin kültürel miras üzerine etkileri: Beypazarı/Ankara örneğinde yerel halkın farkındalığı. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 3 (3), 305-314.https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/178558 adresinden alındı.
90. Uysal, K. (2018). Kültürel Mirasın Turizm Amaçlı Kullanılmasında Yerel Halkın Algı ve Tutumlarının Belirlenmesi: İznik Örneği. Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezSorguSonucYeni.jsp adresinden edinilmiştir.
91. Varnacı, U. F., Somuncu, M. (2011). Kültürel peyzajın korunması ve turizm iliskisi bağlamında yerel halkın görüşleri: Ihlara Vadisi örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 3 (2), 21-36. doi: 10.1501/Csaum_0000000051
92. Varol, F. (2020). Sürdürülebilir kültürel miras yönetimi: turizm paydaşlarına yönelik bir araştırma. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22 (4), 1140-1156. DOI: 10.32709/akusosbil.803393
93. Vatan, A., Zengin, B. (2015). Söğüt İlçesi’nde kültürel miras ve yerel halkın turizme bakış açısı. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3 (10), 634-650. doi : 10.16992/ASOS.563.
94. Yang, H., Qiu, L., Fu, X. (2021). Toward cultural heritage sustainability through participatory planning based on investigation of the value perceptions and preservation attitudes: Qing Mu Chuan, China. Sustainability, 13 (3), 1171.doi:10.3390/su13031171
95. Yıldırım, M. (2017). Kültürel turizm ve kültürel mirası koruma: Diyarbakır Hasan Paşa Hanı örneği. Dicle Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Mühendislik Dergisi, 8 (2), 335-344. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/432167 adresinden alındı.
96. Yücel, B., Ertin, G. (2019). Muğla kentinin kültür turizmi potansiyeli. Uluslararası Global Turizm Araştırmaları Dergisi, 3 (2), 99-112. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijgtr/issue/50686/646326 adresinden alındı.
97. Wall, G., Mathieson, A. (2006). Tourism: Change, Impacts, and Opportunities. Pearson Education.
98. Wang, Y. P. (2016). A study on Kinmen Residents’ perception of tourism development and cultural heritage impact. Eurasia Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 12 (12), 2909-2920. doi: 10.12973/eurasia.2016.02312a