Renal Arter Darlığına Yol Açan Hastalıklar ve Fibromüsküler Hiperplazinin Sıklığı: 29 Renal Arteriografinin İncelenmesi

Renal artery narrowing arises from diverse causes, with atherosclerosis being most common, yet fibromuscular hyperplasia and other non-atherosclerotic lesions also play a significant role. We report a 17-year-old female presenting with malignant hypertension and left lumbar pain whose renal arteriogram revealed classic “string-of-beads” stenosis. Surgical biopsy confirmed fibromuscular hyperplasia. To assess the prevalence and radiologic characteristics of different etiologies, we retrospectively reviewed 29 renal arteriograms performed for hypertensive evaluation. Atherosclerotic stenosis accounted for 7 cases (24.1%), predominantly in older patients with coexisting aortic plaques and in 3 of these the perfusion was markedly impaired. Non-atherosclerotic causes comprised 12 cases (41.4%): including 2 with beaded appearance, single ostial lesions, probable embolic stenosis, arterial hypoplasia, and multiple focal narrowings. The remaining 10 cases (34.5%) had parenchymal kidney disease without aortic plaques. Radiographic features alone did not reliably distinguish atherosclerotic from non-atherosclerotic lesions. Our findings underscore that fibromuscular hyperplasia and other non-atherosclerotic renal artery diseases are more frequent than traditionally believed and should be considered especially in younger and female hypertensive patients.

Renal arter darlığı çeşitli etyolojilere bağlı olarak gelişir; en sık neden ateroskleroz olmakla birlikte, fibromüsküler hiperplazi ve diğer non-aterosklerotik lezyonlar da önemli yer tutar. Bu çalışmada, malign hipertansiyon ve sol lomber ağrı ile başvuran 17 yaşındaki bir kadının renal arteriogramında tipik “boncuk dizisi” görüntüsü saptanmış, ameliyat sonrası yapılan biyopside fibromüsküler hiperplazi tanısı konmuştur. Ardından hipertansiyon tanısı için çekilen 29 renal arteriogram geriye dönük olarak incelenmiştir. Aterosklerotik darlık 7 vakada (% 24,1) görülmüş; bunlar daha ileri yaşta, aortik plak varlığıyla karakterize olup 3’ünde renal perfüzyon belirgin şekilde bozulmuştur. Non-aterosklerotik lezyonlar 12 vakada (% 41,4) tespit edilmiştir; bunlar arasında 2 vakada boncuk dizisi, tek ostial darlık, olası embolik tıkanıklık, arter hipotrofisi ve multipl fokal darlık yer almıştır. Geriye kalan 10 vakada (% 34,5) parankim hastalığı mevcuttu ve aortik plak gözlenmedi. Radyografik özellikler, etyolojinin ayırımında tek başına yeterli bilgi sağlamamıştır. Elde edilen bulgular, fibromüsküler hiperplazi ve diğer non-aterosklerotik renal arter hastalıklarının düşündüğümüzden daha yaygın olduğunu, özellikle genç ve kadın hipertansif hastalarda mutlaka akla getirilmesi gerektiğini göstermiştir.