Combined Varus and Derotation Osteotomy in Congenital Hip Dislocations

Year 1970, Volume: 23 Issue: 4, 998 - 1004, 31.08.1970

Ziya Aksan

Abstract

Konjenital kalça çıkıklarında patolojik coxa valga ve aşırı antetorsiyon deformitelerinin eş zamanlı düzeltilmesi için intertrokanterik ve subtrokanterik oblik osteotomiler uygulanmaktadır. Dört vak’ta (yaş 2–9) yatay oblik osteotomi sonrası rotasyon düzeldi ancak klasik Bernbeck sinüs tabanlı meyil kullanıldığında CCD açılarında istenmeyen valgisasyon gelişti. Merle d’Aubigné’in tanjansiyel hesaplama yöntemi ve Müller’in projeksiyon tabloları kullanılarak osteotomi hattının proksimal-lateraldan distal-mediale yönlendirilmesi, hem varus hem de derotasyon düzeltmesini sağladı. Bulgularımız, osteotomi düzlemi planlamasında sinüs değil tanjansiyel ilişki temel alınması gerektiğini göstermektedir.

Konjenital Kalça Çıkıklarında Varus ve Derotasyon Kombine Ameliyatı

Abstract

Pathological coxa valga and excessive femoral antetorsion are key components in congenital hip dislocation. Since 1946, oblique intertrochanteric and subtrochanteric osteotomies have aimed to correct both the centrum–collum–diaphysis (CCD) angle and femoral torsion (AT angle). We present four pediatric cases (ages 2–9) treated with horizontal oblique osteotomies. Pre- and postoperative radiographs showed improved rotational alignment but unexpected increases in CCD angle when the osteotomy plane followed the classic sinusoidal relationship. By applying Merle d’Aubigné’s tangent-based calculations and Müller’s projection tables, we determined that an osteotomy from proximal-lateral to distal-medial achieves simultaneous varus and derotation without inducing coxa valga. Our experience underscores the need for precise preoperative angular planning using a tangential, not sinusoidal, relationship.

Keywords

congenital hip dislocation , coxa valga , varus osteotomy , derotation osteotomy , CCD angle , femoral antetorsion

References

• 1. Bernbeck R. Die pathologische Femurtorsion. Z. Orthop. 18:303, 1949.
• 2. Dunlop K, Shands AR, Hollister L, Gaul S, Streit H. A new method for determination of torsion of the femur. J. Bone Joint Surg. 35A:289, 1953.
• 3. Glogowski G. Die Pathophysiologie des oberen Femurendes. Beil. Z. Orthop. 95, 1962.
• 4. Hohmann G. Zur Diagnose und Pathologie der Antetorsion und Retrotorsion bei der kongenitalen Hüftverrenkung. Z. Orthop. Chir. 25:157, 1910.
• 5. Kummer B, et al. Torsionsprobleme an der unteren Extremität. Verh. Dtsch. Orthop. Ges. 49. Kong., Beil. Z. Orthop. 96:115–204, 1962.
• 6. MacEwen GD, Shands AR. Oblique trochanteric osteotomy. J. Bone Joint Surg. 49A:345, 1967.
• 7. Merle d’Aubigné R, Vaillant JM. Correction simultanée des angles d’inclination et de torsion du col fémoral par l’ostéotomie plane oblique. Rev. Chir. Orthop. 47, 1961.
• 8. Müller ME. Die hüftnahen Femurosteotomien. G. Thieme, Stuttgart, 1957.
• 9. Richard G. Methodik der Torsionsbestimmung mit Hilfe des Röntgenbildes. Z. Orthop. 96:298, 1962.
• 10. Scholder-Hegi P. Mathematische Betrachtungen über die schräge Varisations- und Derotationsosteotomie nach Bernbeck. Z. Orthop. 96:298, 1962.
• 11. Steward SF, Karschner RG. Congenital dislocation of the hip: a method of determining the degree of antetorsion of the femoral neck. Am. J. Roentgenol. 15:258, 1926.