Toksik şok ve tedavisi

Modern tıbbın dev adımlar ile ilerlediği günümüzde antibakteriel ilaçların sayısının artması, cerrahi müdahelelerde artma, bununla ilişkili ve diğer yönden, deri, damar, genitoüriner, kan transfüzyonlarının da eklenmesile organizmada giriş kapılarının çoğalması, ortalama insan ömrünün uzaması, üriner infeksiyon insidansında artma, steroid ve antimetabolik ilaçların daha geniş ölgüde tatbiki ile organizma direncinin kırılması gibi faktörlerin yardımı ile sayıları artan gram negatif bakteri sepsisleri, ayrıca hijyen şartları düzensiz ülkeler için günlük olaylardan sayılan salmonella infeksiyonları, özellikle tifoda bakteriemik şok, hastalığın tedavisinden daha çok önem taşıyayan hayati bir konudur. Yukarıda belirttiğimiz ayrıntılı bulguların ışığı altında aşağıdaki prensipler bu infeksiyonlarda radikal ve olumlu bir sonuç sağlar : 1. Erken teşhis, etkenin izolasyonu ve spesifik antibiotik tedavi, 2. Periferik dolaşım sisteminin hastanın genel durumu (solukluk, siyanoz, ekstremitelerde soğuma, deride nemlilik), hipotanSiyon ve oligüri durumu dikkate alınarak gerekli vazoaktif maddeler ve steroidlerle normale getirilmesi, 3. Hipovoleminin kristaloid solüsyonlar, dexstroz solüsyonları ve gerekiyorsa transfüzyonla tanzimi, 4. Laboratuar tetkiklerile tespit edilen asidozun tashihi

In today's world, where modern medicine is advancing at a rapid pace, factors such as the proliferation of antibacterial drugs, the increase in surgical interventions, the proliferation of portals of entry in the body due to the addition of cutaneous, vascular, genitourinary, and blood transfusions, the increase in the average human lifespan, the increasing incidence of urinary tract infections, the weakening of organismal resistance due to the widespread use of steroids and antimetabolic drugs, and the increasing number of Gram-negative bacterial sepsis. Furthermore, salmonella infections, which are considered daily occurrences in countries with irregular hygiene conditions, and bacteremic shock, especially in typhoid fever, are vital issues that are more important than the treatment of the disease. In light of the detailed findings mentioned above, the following principles provide a radical and positive outcome in these infections: 1. Early diagnosis, isolation of the causative agent, and specific antibiotic treatment. 2. Normalization of the peripheral circulatory system with necessary vasoactive agents and steroids, taking into account the patient's general condition (pallor, cyanosis, cold extremities, clammy skin), hypotension, and oliguria. 3. Management of hypovolemia with crystalloid solutions, dextrose solutions, and, if necessary, transfusion. 4. Correction of acidosis detected by laboratory tests.