Pharmacological Examinations on Lolium Temulentum (Delice)

Year 1948, Volume: 2 Issue: 1-2, 66 - 81, 30.06.1948

İzzet Kantemir

https://izlik.org/JA36BZ63XB

Abstract

1) From the detailed literature on alice, and from our own experience, it can be concluded that alice contains numerous poisons other than "temulin," and that these poisons may be present in various alice samples. Furthermore, the literature suggests that alice can be poisonous if infected with certain fungi, and that exceptions are possible.
2) A wheat flour sample and bread made from flour, which caused stomach and intestinal disorders and cerebral symptoms after being consumed by two people, were examined.
3) Microscopic examination of the flour revealed abundant amounts of alice particles. The V o gl test with the flour was positive. 4) Two different poisons were extracted from the flour analysis, and their effects differed from those of the active substances previously isolated from wild algae. One of the poisons (wild algae poison) was extracted from an acidic aqueous medium, rinsed with ether, and dissolved in oil. Intraperitoneal injection of this poison caused head and leg flaring, turning movements, and, after large doses, death in mice. The other acidic water-soluble poison (wild b) was extracted from an alcoholic aqueous medium, rinsed with ether, and when injected subcutaneously in mice, it caused tremors and increased reflex response.
5) The same poisons were found in bread made from the flour.
6) Test experiments with extracts made from wheat flour without wild algae showed no toxic effects. 7) Delice grains separated from a barley sample, as well as flour prepared with Delice barley, have been shown to be completely non-poisonous.

Keywords

delice , bread , flour

Lolium Temulentum (Delice) hakkında Farmakolojik Muayeneler

https://izlik.org/JA36BZ63XB

Abstract

1) Tafsilâtlı olarak bahsolunan Delice hakkındaki literatürden ve
bizim tecrübelerimizden, mide barsak kanalına tesir eden maddelerden
sarfınazar, Delicenin «Temulin» den başka müteaddit zehiri ihtiva ettiği ve bu zehirlerin muhtelif Delice nümunelerinde, muhtelif. olabileceğine hüküm verilebilir. Bundan başka literatürden, Delicenin muayyen
mantarlarla infekte olunması ile zehirli olacağı ve istisnaların da mümkün olabileceğine hüküm olunur.
2) Bir buğday unu nümunesi ve undan yapılmış olup iki şahsın
yemesi ile mide, barsak bozuklukları ve serebral tezahürat husule getirmiş olan ekmeğin muayenesi bildirilmiştir.
3) Un muayenesinde mikroskopik olarak Delice parçalarından
mebzul miktarda karışmış olduğu görülmüştür. Unla yapılan V o gl
tecrübesi pozitif idi.
4) Un muayenesinden iki değişik zehir ekstre edilmiş olup bunların tesiri şimdiye kadar Deliceden izole edilen müessir maddelerin tesirinden başka idi. Zehirin birisi (Delice zehiri a) asit sulu vasattan eterle çalkanmış ve yağda münhaldir. Bu zehirin intraperitoneal zerki farelerde başın, ayakların açılması yanında çevrilme hareketlerini ve bü- yük dozlardan sonra ölümünü mucip olmuştur. Diğer asit suda eriyen
zehir (Delice zehiri b) alkolik sulu vasattan aynen eterle çalkanarak
yapılmış ve farelerde cilt altına zerkte titreme ve refleks tenbihinin artmasına müessir olmuştur.
5) Undan yapılan ekmekte, undaki gibi aynı zehirler bulunmuştur.
6) Mütad Delicesiz buğday unundan yapılan' ekstrelerin kontrol
tecrübeleri zehir tesiri yapmamıştır.
7) Bir arpa nümunesinden ayrılmış olan Delice daneleri ve aynı
zamanda Deliceli arpa ile hazırlanan un tamamen zehir olmadıklarını
göstermişlerdir.

Keywords

delice , ekmek , un

References

• 1. Rötgers, Nahrungsmittelchemie, Bd. I, p. 617.
• 2. Kober, Lehrbuch der Toxikologien, p. 594, 1893.
• 3. Antzer, Arch. f. exp. Pathol. u. Pharmakol. Bd. 26, p. 126, zitiert nach Kober (2) und nach Hofmeister (4).
• 4. Hofmeister, Arch. f. exp. Pathol. u. Pharmakol. Bd. 30, p. 202; 1892.
• 5. Chesney, Zeitschrift für Toxikologie, 24. Ausgabe 1897, p. 396.
• 6. Schneider, Zeitschr. f. Somenuntersuchungen, Bd. 1, p. 7.
• 7. Scener, Diss. de lolio temulento. Tübingen 1710, p. 8; zitiert nach Schneider (6).
• 8. Gmelin, Allgemeine Geschichte der Pflanzenstoffe, Nürnberg P. 264, zitiert nach Schneider (6).
• 9. Fortland, Handbuch der Toxikologie. Wien 1803; P. 46 zitiert nach Schneider (6).
• 10. d’Litte, Alla. Toxikologie. Zitiert nach Schneider (6).
• 11. Hofmeister, Z. Gesets. Wissenchaft 1835, P. 614; zitiert nach Hofmeister (4).
• 12. Kober, Arch. f. Pathol. 17 (3), zitiert nach Hofmeister (4).
• 13. Thayer, in: Die Bibel. Gen. 18/3. 260. Med. Gaz. 45; P. 872.—Am. J. of Hygiene 1883 Bd. II. — Edinburgh medical Journal Aug. 1850 zitiert nach Hofmeister (4).
• 14. Russin, Oficia Toxikologie 1854, P. 569 zitiert nach Hofmeister (4).
• 15. Chitrian, Histoire de la Soc. de med. de. 1795, Bd. IV. p. 297 zitiert nach Hofmeister (4).
• 16. Wildt, Prager Vierteljahresschrift 1856. II. p. 40.
• 17. Becker, Arch. f. Pharmacie 1872, P. 126; zitiert nach Hofmeister (4).
• 18. Fentoni, Constantis Jahresber., 1883 Bd. 4: P. 29; zitiert nach Hofmeister (4).
• 19. Cordier, Nouv. journ. de méd. VI; P. 379 zitiert nach Hofmeister (4).
• 20. Frenick, Medizinische Toxikologie 1933, P. 204.
• 21. Hausman, Neue Breslauer Sammlungen a. d. Heilkunde I (1829) P. 407.
• 22. Rücker, in: Versuche mit Lollium zitiert nach Kober (2).
• 23. Kisskaly, Die Gift- und Arzneipflanzen von Mittel Europa 1931 P. 25.
• 24. Smith, in: Transactions of the Brit. Mycolog. Soc. 19, 1935, P. 337; zit. nach Rev. of applied Mycologie Bd. 12. 1933: P. 700.
• 25. Moeller und Griebel, Mikroskopie der Nahrungs- und Genussmittel und Pflanzenreste, 3. Aufl. 1912. P. 947.
• 26. Günnewald, Beiträge zur Biologie der Pflanzen, 20. 1933, P. 227; zit. nach Rev. of applied Mycologie Bd. 12. 1933: P. 778.