Bugünkü Şekliyle Kan Pıhtılaşması

Despite the participation of some cellular factors, coagulation is almost entirely a plasma-related process. The essence of coagulation is the conversion of a high-molecular-weight protein called fibrinogen, which exists in hydrosol form in plasma, into the hydrogel we call fibrin. This suggests that fibrinogen is one of the essential elements of coagulation. Indeed, if we do not leave blood drawn into a tube unattended but instead agitate it with broom straws, a glass rod, or glass beads, we see that fibrinogen quickly converts to fibrin. The fibrin then sticks to these agitators, and the remaining fibrin-free blood no longer clots. Indeed, careful microscopic examination of extravascular blood reveals that fibrin initially forms a network of fine fibers, enclosing the blood's formed elements and serum. After a while, the fibrin network begins to contract and gradually release its serum. Thus, finally, after a few hours, a dark-colored blood paste (coagulum) consisting of fibrin fibers and trapped blood cells forms at the bottom, and a pale yellow serum forms on top. This seemingly simple clotting process is actually comprised of a complex chain of reactions. Many theories have been proposed regarding the clotting mechanism. However, the generally accepted theory today is the one proposed by Morawitz in 1904, based on the findings of Schmidt, Hammersten, and Morawitz.

Bazı hücresel faktörlerin katılımına rağmen, pıhtılaşma neredeyse tamamen plazma ile ilgili bir süreçtir. Pıhtılaşmanın özü, plazmada hidrosol formunda bulunan fibrinojen adı verilen yüksek molekül ağırlıklı bir proteinin, fibrin adını verdiğimiz hidrojele dönüşmesidir. Bu, fibrinojenin pıhtılaşmanın temel unsurlarından biri olduğunu düşündürmektedir. Gerçekten de, bir tüpe alınan kanı gözetimsiz bırakmayıp, süpürge pipetleri, cam çubuk veya cam boncuklarla çalkalarsak, fibrinojenin hızla fibrine dönüştüğünü görürüz. Fibrin daha sonra bu çalkalayıcılara yapışır ve kalan fibrinsiz kan artık pıhtılaşmaz. Nitekim, ekstravasküler kanın dikkatli mikroskobik incelemesi, fibrinin başlangıçta kanın oluşmuş elemanlarını ve serumu saran ince liflerden oluşan bir ağ oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Bir süre sonra, fibrin ağı kasılmaya başlar ve serumunu yavaş yavaş serbest bırakır. Böylece, birkaç saat sonra, altta fibrin lifleri ve sıkışmış kan hücrelerinden oluşan koyu renkli bir kan macunu (pıhtı) ve üstte soluk sarı bir serum oluşur. Bu görünüşte basit pıhtılaşma süreci, aslında karmaşık bir reaksiyon zincirinden oluşur. Pıhtılaşma mekanizması hakkında birçok teori öne sürülmüştür. Ancak günümüzde genel kabul gören teori, Schmidt, Hammersten ve Morawitz'in bulgularına dayanarak Morawitz tarafından 1904 yılında ortaya atılan teoridir.