İki Marcus Gunn Vak'ası

Marcus Gunn fenomeni, ilk kez 1883’te tanımlanmış olup çene hareketleriyle birlikte üst göz kapağının istemsiz kalkmasıyla karakterize nadir bir oküler durumdur. Genellikle konjenital ve tek taraflıdır, nöromüsküler etkileşimleri hâlen tartışmalıdır. Bu çalışmada biri 20 yaşında sağ gözünde ptozis ve optik atrofi bulunan asker, diğeri 10 aylık bir bebek olmak üzere iki olgu sunulmuştur. Her iki vakada da çene açma veya sola hareket ettirme ile üst kapakta yükselme gözlenmiştir. Özellikle meme emerken kapakta ritmik açılıp kapanma hareketleri dikkat çekicidir. Etiyolojik olarak trigeminus sinirinin motor ve duyu şubeleri ile okülomotoryus arasındaki anormal sinir bağlantıları tartışılmakta olup, fenomenin oluşumuna dair çeşitli refleks yay teorileri önerilmiştir. Literatürde bu bağlantının beyin sapı nükleusları veya periferik sinir lifleri arasında olabileceği ifade edilmiştir. Vakalar, fenomenin tanınması ve ayırıcı tanısı açısından önem taşımaktadır.

Marcus Gunn phenomenon, a rare ocular condition first described in 1883, involves involuntary upper eyelid elevation during jaw movements. Though predominantly congenital and unilateral, associated neuromuscular interactions remain under debate. This paper presents two cases: a 20-year-old man with right ptosis and optic nerve atrophy post-infection, and a 10-month-old infant whose eyelid lifts during sucking. Both exhibited classic features where jaw opening or side movement triggered eyelid elevation. The authors review embryological and neurological theories regarding aberrant connections between motor branches of the trigeminal nerve and the oculomotor nerve. Although precise anatomical confirmation is lacking, reflex arcs involving mandibular sensory/motor fibers and eyelid elevators are hypothesized. Historical literature from Villard, Spaeth, Groff, and others are cited to explore pathophysiology and rare variations where the phenomenon appears with jaw closure or other facial actions.