Türkiye'de Karacciğer Sirozunun Klinik Özellikleri

1) 1960-1970 yılları arasında yatırılarak incelenmiş 202 karaciğer sirozundan ibaret bir seri cins, yaş, coğrafi bölgelere dağılış, klinik özellikler, komplikasyonlar yönlerinden incelenmiş ve elde edilen bilgiler ışığında sirozun yurdumuzdaki özellikleri kısaca tartışılmıştır. 2) Türkiyede karaciğer sirozu en çok 40-60 yaşlar arasında ve erkeklerde kadınlardan üç defa fazla görülmektedir. 3) Bu serideki vakaların Ankara dışı illere göre dağılımında Adana, Trabzon ve Elazığ başta gelmektedir. 4) Türkiyede siroz vakalarının çoğunluğu (G4 72.3) geç olarak ve asit teşekkülünden sonra tanınmaktadır. 5) Biyopsi yapılan 100 vakadan 2 sinde cholestasis, 2 sinde hemochromatosis, 7 sinde alkol alışkanlığı, 25 ünde geçirilmiş he- patitis, 18 vakada besi eksikliği muhtemel etyolojik faktör olarak görülmüştür; geri kalan 47 vaka kriptojeniktir. 6) Bu seride genel mortalite oranı “o 16.3 dür. Vakaların & 23.8 inde prekoma ve koma, 6 17.8 inde de kanama komplikasyonuna raslanmıştır. Mortalite ve komplikasyonların oranındaki bu yük- seklik vakaların geç dönemde başvurmaları ve çoğunlukla ağır va- kaların yatırılmasiyle açıklanmıştır. 7) Sirozun yurdumuzdaki: sıklığı, prevalans ve mortalite ista- tistiklerine dayanılarak üç farklı yaklaşımla tayin edilmiştir: Kli- niğimize yatan hastaların 94 2.65 ini, hastanelerimize yatan has- taların 10.000 de 42.9 unu siroz vakuları teşkil etmektedir. 'Türki- yede 1967 yılında genel hastanelere yatan tüm siroz adedi 5.491 olup oranı 10.000 de 56.9 dur. Ölüm sertifikalarına göre Türkiyede 1967 yılında sirozdan ölüm oranı 100.000 nüfusta 6.78 dir.

1) In this article 202 cases of liver cirrhosis admitted to De- partment of Gastroenterology, University of Ankara, School of Medicine, between 1960-1970 were analysed in view of clinical co- urse, epidemiology and prevalence. Distinctive features of liver cirr- hosis in this country were briefly discussed. 2) Age distribution of the patients reveals that liver cirrhosis is most commonly seen between the ages 40 and 60. Male to female ratio was 3:1 in this series, 3) Excluding Ankara and environments, Adana, Trabzon and Elazığ were the highest center of prevalence. 4) 'The great majority of cases (72.3 per cent) in this series were diagnosed in a late stage of the disease, usually following appearence of ascites. 5) Etiologic classification among 100 histologically proven cases is as follows: 24 hepatitis, 18 nutritional deficieney, 7 alcoholişm, 2 cholestasis, 2 hemochromatosis; remaining 47 were classified as cryptogenic. 6) Incidence of coma and massive bleeding were 23.8 and 17.8 percent respectively, whereas mortality in hospital was 16.3 percent. High İfregueney of major complications and mortality were most probably connected with predominance of late and pre-terminal cases in this series. 7) In order to investigate the freguency of cirrhosis of the liver in Turkey three different approaches were tried depending upon prevalence and mortality statistics : a) The incidence of the disease in in-patients was 429 per 10.000 and 2.6 per 100 patients for Hospital and Department admissions respectively. b) In the year of 1967, 5.491 cases of liver cirrhosis were admitted to the general hospitals in Turkey, the incidence being 56.9 per 10.000 patients. c) According to death certificates in cities (excluding villages) in the year of 1967, mortality of liver cirrhosis was 6.78 per 100.000 population.