Kliniğimizde Tedavi Edilen Bir Beriberi Vak’ası

Year 1961, Volume: 14 Issue: 2, 124 - 128, 30.06.1961

Şükrü Sarıbaş

Abstract

This paper presents a rare case of wet beriberi—the first identified in Ankara—affecting a 35-year-old man from rural Sivas. Clinical symptoms included progressive paralysis, widespread edema, and difficulty swallowing, with onset traced to post-exertional chilling. A poor nutritional history and consumption of thiamine-deficient bulgur suggested vitamin B1 deficiency as the primary cause. Neurological examination confirmed paretic limb movements and diminished reflexes. Diagnostic tests included blood pyruvate levels and a vitamin tolerance assay—the latter revealed insufficient thiamine, riboflavin, and vitamin C saturation. Treatment combined high-dose parenteral vitamin therapy (thiamine, riboflavin, and C), galvanic stimulation, and strychnine injections over two months. Marked improvement was achieved: by discharge, the patient could walk unassisted and resume daily activities. The case demonstrates the diagnostic complexity and therapeutic responsiveness of wet beriberi and highlights the importance of targeted vitamin testing.

Keywords

Wet beriberi , Thiamine deficiency , Vitamin tolerance test , Pyruvic acid

A Case of Beriberi Treated in Our Clinic

Abstract

Bu yazı, Ankara’da teşhis edilen ilk sulu beriberi vak’asını sunmaktadır. 35 yaşındaki erkek hasta, Sivas’ın Dereçayı Köyü’nden olup ağır fiziksel efor sonrası soğuk zemine yatmasının ardından yaygın vücut ağrıları, felç ve ödem gibi belirtiler göstermiştir. Beslenme geçmişi thiamine eksikliğini desteklemektedir; özellikle bulgur tüketiminin vitamin oranını azalttığı belirtilmiştir. Nörolojik muayene; ileri derecede parezi, azalmış refleksler ve hipoestezi saptamıştır. Serum pirüvik asit düzeyi yüksek bulunmuş; vitamin tolerans testi sonrası thiamine, riboflavine ve C vitamini ihtiyacının fazla olduğu görülmüştür. Hastaya parenteral yoldan yüksek dozda vitamin tedavisi uygulanmış, galvanik akım ve striknin enjeksiyonlarıyla desteklenmiştir. İki ay sonunda hasta bağımsız yürüyebilmiş ve fonksiyonel iyileşme göstermiştir. Bu vak’a, sulu beriberi’nin teşhis ve tedavisinde vitamin analizlerinin önemini vurgulamaktadır.

References

• 1 – MERRIT, H. H.: A Textbook of Neurology, 1955.
• 2 – SARACOĞLU, S.: The thiamine content of Turkish wheats and corresponding bulgurs. Cereal Chem. 30(4), 1953.
• 3 – SCHELLER, H.: Die Erkrankungen der Peripheren Nerven. Handbuch der Inneren Medizin, Neurologie 2 (R. Jung), 1953.
• 4 – SIGWALD, J.: Polynevritis par avitaminose. Encyclopédie Medico-Chirurgicale, Neurologie-II, 17105.
• 5 – SEDRELL, W. H., YATER, W. M., HUNDLEY, J. M.: Diseases due to vitamin deficiency and malnutrition. Fundamentals of Internal Medicine (W. M. Yater), 1954.
• 6 – WOLTMAN, H. W., KERNOHAN, J. W.: Diseases of Peripheral Nerves. Clinical Neurology III (A.B. Baker), 1955.