Anadolu'nun Geneti̇k Yapisi Üzeri̇ne Çalişmalar: 1* Kan Yakini Evlenmeleri̇n Çeşi̇t Ve Sikliklarina Dai̇r Ilk Bulgularimiz

This study represents the first phase of a broader investigation into the genetic structure of Anatolian populations, with a specific focus on the rates and patterns of consanguineous marriages. Conducted by the Department of Genetics at Ankara University Faculty of Medicine, the research collected data from 1000 families and found that 28.4% of couples were related by blood. Additionally, 45.5% of respondents reported the presence of other consanguineous marriages within their extended families. Among 220 patient families attending the Genetics Department, the consanguinity rate was 28.9%. Regional analyses from the provinces of Ankara, Ordu, and Sivas revealed variations in these rates, offering insights into localized genetic dynamics. These findings suggest that consanguineous marriage is highly prevalent in Turkey, making it a significant issue for public health and medical genetics. The study also emphasizes the potential to map large pedigrees in isolated communities, facilitating the tracking of hereditary disorders and enhancing genetic counseling practices.

Bu araştırma, Anadolu’nun çeşitli bölgelerinde yaşayan halkın genetik yapısını anlamaya yönelik daha geniş kapsamlı bir çalışmanın ilk adımı olarak, eş akrabalığı (konsanguinite) oranlarını incelemektedir. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Genetik Kürsüsü tarafından yürütülen bu çalışma kapsamında, 1000 aileden toplanan veriler ışığında eşlerin %28.4’ünün akraba olduğu, ayrıca aile bireylerinin %45.5’inin ailesinde başka bir eş akrabalığı bulunduğu tespit edilmiştir. Genetik Kürsü'ye başvuran 220 hasta ailesinde ise eş akrabalığı oranı %28.9 olarak saptanmıştır. Ankara, Ordu ve Sivas illerinden alınan bölgesel veriler de, bu oranların yerel dağılımına dair önemli ipuçları sunmaktadır. Bulgular, Türkiye'de eş akrabalığının oldukça yaygın olduğunu ve bu durumun hem genetik hastalıkların izlenmesi hem de genetik danışmanlık uygulamaları açısından önemli bir halk sağlığı konusu olduğunu ortaya koymaktadır. Araştırma ayrıca, izole topluluklarda kalıtsal hastalıkların takibi açısından büyük pedigrilerin çizilmesinin mümkün olduğunu vurgulamaktadır.