This study examines inconsistencies and conceptual challenges in psychiatric diagnosis. It analyzes clinical data from 16,963 patient visits to the Psychiatry Department of Ankara University over two periods (1972–1973 and 1977–1978), comparing diagnostic practices for initial and repeated consultations. The reduction in the number of diagnostic categories—from 643 to 380—indicates a shift toward standardization. The study also explores the guiding principles behind diagnostic decisions, such as symptom-based, etiological, continental, or pathogenetic approaches, and highlights a lack of consistency and shared criteria among practitioners. Findings emphasize the urgent need for a valid and reliable psychiatric classification system in Türkiye.
Bu çalışma, psikiyatride tanı koyma süreçlerindeki belirsizlikleri ve uyumsuzlukları değerlendirmektedir. A.Ü. Tıp Fakültesi Psikiyatri Kliniği’nde iki farklı dönemde (1972–1973 ve 1977–1978) psikiyatri polikliniğine başvuran toplam 16.963 hastanın tanı kayıtları incelenmiş; ilk başvurular ile birden fazla başvurulara konulan tanılar karşılaştırılmıştır. 643 farklı tanı çeşidinden 380'e gerileyen sayı, zaman içinde tanı dilinde bir standardizasyona yönelimi göstermektedir. Araştırma ayrıca tanıların hangi yaklaşımlarla (semptomatolojik, etiyolojik, kontinental, patogenetik) konulduğunu da değerlendirmiş ve tanı koyma sürecinde dil birliği ile ortak kriterlerin eksikliğine dikkat çekmiştir. Bulgular, Türkiye'de geçerli ve güvenilir bir psikiyatrik tanı sistemine duyulan ihtiyacı ortaya koymaktadır.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Psychiatry |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Publication Date | March 31, 1982 |
| Published in Issue | Year 1982 Volume: 35 Issue: 1 |