Mide Kanseri

This article discusses the etiology, clinical presentation, diagnostic methods, differential diagnosis, pathological anatomy, course, complications, and treatment of gastric cancer. Although the precise etiology remains unclear, malignant transformation of preexisting ulcers or superimposed carcinoma is possible but rare. The disease typically begins insidiously, with no specific early symptoms; anorexia, weight loss, bitter taste, gastric pain, vomiting, and constipation develop over time. Physical examination may reveal a palpable tumor; gastric content analysis, hydrochloric acid levels, and pepsin/lab enzyme activity assist diagnosis. Radiological studies, particularly in pyloric cancer, demonstrate filling defects and gastric contour alterations. Certain biochemical changes in urine and stool, along with serological tests, provide supportive but nonspecific findings. Differential diagnosis includes gastric neurosis, chronic atrophic gastritis (achylia), peptic ulcer, and other benign tumors. The disease is progressive, often leading to cachexia, metastases (especially to liver, pancreas, and colon), and fistula formation. Pathologically, gastric cancer is most common in the pylorus, followed by the lesser curvature and cardia; histologic types include carcinoma medullare, adenocarcinoma, carcinoma colloides, scirrhous type, and cancroid. Early detection allows for curative surgical resection, while advanced cases require palliative care.

Bu makalede mide kanserinin etyolojisi, klinik bulguları, tanı yöntemleri, ayırıcı tanısı, patolojik anatomisi, seyri, komplikasyonları ve tedavisi ele alınmaktadır. Etiyoloji büyük ölçüde bilinmemekle birlikte, nadiren ülser dejenerasyonu veya ülser üzerine kanser eklenmesi mümkündür. Hastalık genellikle sinsi başlar, erken dönemde spesifik belirti yoktur; iştahsızlık, zayıflama, ağızda acılık, mide ağrısı, kusma, kabızlık gibi semptomlar zamanla ortaya çıkar. Fizik muayenede tümör palpe edilebilir; mide muhteviyatı ve mide özsuyunda pütrefaksiyon, asit klorhidrik düzeyleri, pepsin/lab ferment durumu tanıya yardımcıdır. Radyolojik inceleme, özellikle pilor kanserlerinde dolma kusuru ve mide şekil bozukluklarını gösterir. İdrar ve gaitada bazı biyokimyasal değişiklikler ile serolojik testler destekleyici olsa da spesifik değildir. Ayırıcı tanıda mide nevrozu, kronik atrofik gastrit (achylie), peptik ülser ve diğer benign tümörler yer alır. Hastalık ilerleyici seyirli olup kaşeksi, metastazlar (özellikle karaciğer, pankreas, kolon) ve fistül formasyonları görülebilir. Patolojik olarak en sık pilorda, ardından küçük kurvatur ve kardiya bölgesinde görülür; histolojik tipler arasında karsinoma medüllare, adenokarsinom, karsinoma kolloides, skir ve cancroid yer alır. Erken dönemde cerrahi rezeksiyon temel tedavi yöntemidir; geç olgularda palyatif yaklaşımlar uygulanır.