Mide Suyundaki Asit Miktarının Tayini Teşhis Bakımından Bir Kıymet Taşımaktadır

This article, by Op. Dr. A. Mecit DOĞRU, from the Second Surgery Clinic of Ankara Medical Faculty, examines the value of measuring gastric acidity for the diagnosis of diseases such as stomach cancer and gastric/duodenal ulcers. The study compares the gastric acidity of 110 patients with their surgical findings, questioning the long-held belief that this method is a reliable diagnostic tool.The findings suggest that titrating gastric juice provides little diagnostic benefit. The author notes that hyperacidity can be present in both stomach cancer and ulcers. The study concludes that the traditional method, which involves keeping a tube in the stomach for two hours, is an unnecessary burden on the patient. This conclusion is supported by the similar percentages of hyperacidity and anacidity found in ulcer cases and the frequent lack of diagnostic value in normal or hypoacidic results. The article proposes that the future of diagnosis should focus on searching for pathological cells and determining the presence of free acid with or without histamine. It advocates for the use of a tubeless qualitative method, specifically the Diagnex test developed by Segal in 1950, which is described as a more practical and economical alternative. This method is especially recommended for screening anacidity in people over 50, as this condition can increase the likelihood of developing cancer

Bu makale, Ankara Tıp Fakültesi II. Şirurji Kliniği'nden Op. Dr. A. Mecit DOĞRU tarafından sunulmuştur. Makale, mide suyu asiditesi ölçümünün, özellikle mide kanseri, mide ve duodenum ülseri gibi hastalıkların teşhisindeki değerini araştırmaktadır. Çalışma, teşhis konarak ameliyata karar verilen 110 hastanın mide asiditesini ameliyat bulgularıyla karşılaştırarak bu konudaki eski kanaatleri sorgulamaktadır.Sonuçlar, mide asiditesini ölçmenin teşhiste faydasız olduğunu göstermektedir. Makale, hiperasidite durumunun hem mide kanserinde hem de mide ve duodenum ülserlerinde bulunabileceğini belirtmektedir. Ayrıca, hiperasidite ve anasiditenin ülserlerdeki yüzdesel oranlarının birbirine yakın olması ve normasidite veya hipoasidite gibi durumların sıklıkla bir değer ifade etmemesi nedeniyle, iki saat boyunca mideye sonda takılarak yapılan bu işlemin hastaya gereksiz zahmet verdiğini savunmaktadır. Makale, gelecekte teşhisin patolojik hücre araması ve histaminle veya histaminsiz serbest asit bulunup bulunmadığının anlaşılmasıyla sınırlı kalması gerektiğini önermektedir. Bu amaçla, 1950'de Segal tarafından geliştirilen ve sonda kullanmadan idrar yoluyla serbest asit varlığını belirleyen Diagnex adlı yeni bir yöntemin daha pratik ve ekonomik olduğu vurgulanmaktadır. Bu yöntemin, özellikle 50 yaş üstü kişilerde anaklorhidri (serbest asit bulunmaması) durumunu saptamak için kullanılmasıyla kanser riskinin erken belirlenebileceği belirtilmiştir.