Sistemik Lupus Eritematozus

Systemic lupus erythematosus (SLE) is a connective tissue disease with increasing prevalence. Between 1957 and 1960, three cases were diagnosed at Ankara University Medical Faculty. Two were female and one male, aged between 26 and 42. Diagnosis was confirmed by LE cell detection and skin biopsy. Clinical manifestations included migratory joint pain, petechiae, hypertension, nephrotic symptoms, and discoid skin lesions. Laboratory findings showed anemia, leukopenia, elevated sedimentation rates, proteinuria, and presence of LE cells. Treatment included corticosteroids, antimalarial agents, and symptomatic management. The rotation method improved LE cell detection. SLE may mimic various diseases and requires careful differential diagnosis.

Sistemik lupus eritematozus (SLE), kollajen doku hastalıkları grubunda yer alan ve sıklığı giderek artan bir hastalıktır. 1957–1960 yılları arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde üç vaka teşhis edilmiştir. İki kadın ve bir erkek hastanın yaşları 26 ile 42 arasındadır. Teşhis, LE hücresi saptanması ve cilt biyopsisi ile konulmuştur. Klinik bulgular arasında gezici eklem ağrıları, peteşiler, hipertansiyon, nefrotik belirtiler ve diskoid cilt lezyonları yer almıştır. Laboratuvar bulguları; anemi, lökopeni, yüksek sedimentasyon, proteinüri ve LE hücresi varlığı şeklindedir. Tedavide kortikosteroidler, antimalaryal ilaçlar ve semptomatik yaklaşımlar kullanılmıştır. LE hücresi saptanmasında rotasyon yöntemi faydalı bulunmuştur. SLE, birçok hastalığı taklit edebildiğinden ayırıcı tanı dikkatle yapılmalıdır.