Dil Gecikmesi Olan Çocuklarda, Farklı Gelişimsel Durumlara Göre Ebeveynlerin Çocuk Gelişimi Bilgisi
Abstract
Amaç: Dil gecikmesi, çeşitli gelişimsel durumları kapsayan yaygın ve heterojen bir klinik tablodur. Bu çalışmanın amacı, dil gecikmesi ile başvuran çocuklarda ebeveynlerin çocuk gelişimi bilgisini değerlendirmek ve bu bilgi ile ilişkili faktörleri incelemektir.
Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya, dil gecikmesi ile başvuran 12–42 ay arasındaki 122 çocuk dahil edilmiştir. Gelişimsel pediatri uzmanları tarafından klinik gelişimsel değerlendirme, serbest oyun sırasında klinik gözlem, Bayley Bebek ve Küçük Çocuklar İçin Gelişim Ölçeği, Dördüncü Baskı (Bayley-4) ve otizm spektrum bozukluğu için DSM-5 tanı ölçütlerine dayalı değerlendirmeyi içeren kapsamlı gelişimsel değerlendirmeler yapılmıştır. Değerlendirme bulgularına göre çocuklar iki gruba ayrılmıştır: izole dil gecikmesi (n = 76) ve çok alanlı gelişimsel gecikmeleri olan grup (global gelişimsel gecikme ve otizm spektrum bozukluğu dahil) (n = 46). Ebeveynlerin çocuk gelişimi bilgisi, Ailelerin Gelişim Bilgisi Ölçeği kullanılarak değerlendirilmiştir. Ayrıca sosyodemografik özellikler ve gelişimsel bakım uygulamaları kaydedilmiştir.
Bulgular: Çok alanlı gelişimsel gecikmeleri olan çocuklar, izole dil gecikmesi olan çocuklara göre anlamlı olarak daha büyüktü (p = 0.006). İzole dil gecikmesi grubunda anne ve baba eğitim düzeyleri daha yüksekti (sırasıyla p = 0.020 ve p = 0.026). Anne gelişim bilgi puanları da bu grupta anlamlı olarak daha yüksekti (p = 0.008) ve kitap okuma sıklığı daha fazlaydı (p = 0.007). Tanı grupları arasında baba gelişim bilgisi puanları bakımından anlamlı bir farklılık bulunmadı (p = 0.965). Çok değişkenli lineer regresyon
analizinde, daha yüksek anne eğitimi (β = 0.374, p = 0.001) ve çocuğun erkek cinsiyette olması (β = 0.252, p = 0.009), anne gelişim bilgi puanları ile bağımsız olarak ilişkili bulunmuştur. Ek olarak, anne gelişim bilgi puanları ile Bayley-4 bilişsel bileşik puanı, dil bileşik puanı ve alıcı dil ölçek puanı arasında anlamlı pozitif korelasyon saptanırken, baba gelişim bilgi puanları ile Bayley-4 alan puanları arasında anlamlı ilişki bulunmadı.
Sonuç: Dil gecikmesi, izole bir dil güçlüğünden ziyade daha geniş bir gelişimsel kırılganlığın göstergesi olabilir ve bu durum kapsamlı gelişimsel değerlendirmenin önemini ortaya koymaktadır. Ebeveynlerin çocuk gelişimi bilgisi anne eğitim düzeyi ile ilişkili olabilir ve ebeveyn eğitimine yönelik girişimlerin güçlendirilmesi erken gelişimsel sonuçları destekleyebilir.
Keywords
ebeveyn bilgisi, çocuk gelişimi, konuşma gecikmesi
Supporting Institution
Yazarlar, bu makalenin araştırılması, yazarlığı ve/veya yayımlanması için herhangi bir finansal destek almamıştır.
Ethical Statement
Bu çalışma Ankara Bilkent Şehir Hastanesi Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır..
Thanks
Bu çalışmaya katılmayı kabul eden tüm hastalarımıza ve ailelerine değerli katkıları için teşekkür ederiz.
Parental Knowledge of Child Development in Language Delay Across Developmental Conditions
Abstract
Objectives: Language delay is a common yet heterogeneous clinical presentation encompassing a range of developmental conditions. This study aimed to evaluate parental knowledge of child development in children presenting with language delay and to examine factors associated with parental knowledge.
Materials and Methods: This cross-sectional study included 122 children aged 12–42 months presenting with language delay. Comprehensive developmental evaluations were conducted by developmental pediatricians and included clinical developmental assessments, clinical observations during free play, the Bayley Scales of Infant and Toddler Development, Fourth Edition (Bayley-4), and DSM-5–based diagnostic assessment for autism spectrum disorder (ASD). Based on these evaluation findings, children were classified into two groups: isolated language delay (n = 76) and complex developmental delays, including global developmental delay and ASD (n = 46). Parental knowledge was assessed using the Caregiver Knowledge of Child Development Inventory. Sociodemographic characteristics and developmental caregiving practices were also recorded.
Results: Children with complex developmental delays were significantly older than those with isolated language delay (p = 0.006). Maternal and paternal education levels were higher in the isolated language delay group (p = 0.020 and p = 0.026, respectively). Maternal knowledge scores were also significantly higher in this group (p = 0.008), and book reading was more frequent among children with isolated language delay (p = 0.007). Paternal knowledge scores did not differ significantly between the diagnostic groups (p = 0.965). In multivariable linear regression analysis, higher maternal education (β = 0.374, p = 0.001) and having a male child (β = 0.252, p = 0.009) were independently associated with maternal knowledge scores. In addition, maternal knowledge scores were positively correlated with Bayley-4 cognitive composite, language composite, and receptive communication scaled scores, whereas paternal knowledge scores were not significantly associated with Bayley-4 domain scores.
Conclusion: Language delay may reflect complex developmental vulnerability rather than an isolated language difficulty, underscoring the importance of comprehensive developmental evaluation. Parental knowledge is associated with maternal education, and enhancing caregiver education may help support early developmental outcomes.
Keywords
parental knowledge, child development, speech delay
Supporting Institution
The authors received no financial support for the research, authorship, and/or publication of this article.
Ethical Statement
This study was approved by the the Ethics Committee of Ankara Bilkent City Hospital.
Thanks
The authors would like to thank all participating patients and their families for their valuable contribution to this study.