Tıbbın Radyoloji ile Münasibetine Dair

Abstract

Bu metin, 1953 yılında Londra'da "Skinner Lecture" kapsamında irad edilen bir konferansın dökümüdür. Yazar, radyolojinin (radyodiyagnostik) fiziksel bir keşiften başlayarak modern tıbbın vazgeçilmez bir uzmanlık dalı haline gelme sürecini ele almaktadır. Başlangıçta sadece kırıklar ve yabancı cisimlerin tespiti için kullanılan röntgen ışınlarının, bugün gastro-intestinal kanal (mide-bağırsak), göğüs hastalıkları ve kardiyoloji gibi alanlarda teşhisin "mihrak noktası" olduğu vurgulanmaktadır. Makalede, radyoloğun sadece bir teknik eleman değil, aynı zamanda dahiliye ve cerrahi bilgisine sahip bir "klinisyen" olması gerektiği savunulmaktadır. Duodenum (onikiparmak bağırsağı) ülseri ve hiatus hernilerinin (mide fıtığı) tanısında radyolojinin klinik muayeneyi nasıl baypas ederek kesinlik kazandırdığı örneklerle anlatılmaktadır. Yazar ayrıca, radyoloji uzmanlık eğitiminin en az beş yıl sürmesi gerektiğini ve ideal bir radyoloğun önce dahiliye veya cerrahi eğitimi alarak yetkinliğini ispatlaması gerektiğini önermektedir.

Keywords

• Radyodiyagnostik
• Duodenum Ülseri
• Klinisyen Radyolog

References

1. Shanks, S. C. (1955). Tıbbın radyoloji ile münasibeti. (Çev. M. A. Tanman). Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 8(1), 185-197.