Tıpta Yapay Zekaya Yönelik Değişen Tutumlar: Mesleki Kıdem Seviyelerine Göre Kesitsel Bir Anket Çalışması
Abstract
Giriş: Yapay zeka (YZ) hızla büyüyen bir sektör olup sağlık hizmetleri üzerindeki etkisi aşikardır. Birçok sağlık profesyoneli yapay zekayı günlük olarak kullanmaktadır.
Amaç: Farklı mesleki kıdem seviyelerindeki hekimlerin ve tıp öğrencilerinin yapay zekaya (YZ) yönelik tutumlarını, aktif kullanım oranlarını ve farkındalıklarını değerlendirmek; YZ’nin tıp uzmanlık alanları üzerindeki olası gelecekteki etkilerine ilişkin algıları analiz etmektir.
Yöntemler: Ekim-Aralık 2024 tarihleri arasında hastanemizde kesitsel bir anket çalışması yürütüldü. Tıp öğrencileri, intörnler, araştırma görevlileri, uzmanlar ve öğretim üyelerinden oluşan toplam 386 katılımcının geçerli yanıtları analiz edildi. Veriler; demografik özellikleri, aktif YZ kullanımını, öznel farkındalık seviyelerini ve klinik entegrasyona yönelik tutumları kapsayan 14 soruluk yapılandırılmış bir anket aracılığıyla toplandı. İstatistiksel değerlendirmeler IBM SPSS v.30 yazılımı kullanılarak gerçekleştirildi (Ki- Kare ve Tek Yönlü ANOVA, p < 0,05).
Bulgular: Aktif YZ kullanımı, tıp öğrencilerinde hekimlere kıyasla anlamlı derecede yüksek saptandı (%53,6'ya karşı %36,9, p = 0,001). YZ etkisine en açık görülen uzmanlık alanları veri yoğunluklu tanısal branşlar oldu: Radyoloji (%74,9), Nükleer Tıp (%55,7), Tıbbi Patoloji (%53,9) ve Tıbbi Genetik (%53,6). Buna karşın, iletişim ve insan etkileşimi odaklı branşların en az etkileneceği öngörüldü: Psikiyatri (%13,5), Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı (%13,7) ve Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları (%19,2). Katılımcıların %67,6'sı laboratuvar ve görüntüleme testlerinde YZ entegrasyonunu sıklıkla veya zorunlu olarak desteklerken, %57,8'i YZ'nin tamamen bağımsız cerrahi operasyon gerçekleştirmesine açıkça karşı çıktı.
Sonuç: Sağlık profesyonelleri YZ'ye karşı seçici bir güven sergilemekte; teknolojiyi tanısal bir karar destek aracı olarak memnuniyetle karşılarken, bağımsız girişimsel klinik uygulamalara karşı güçlü bir direnç göstermektedir. Aktif teknoloji kullanımındaki kuşaklararası fark, yapay zeka okuryazarlığının, etik denetim mekanizmalarının ve uygulamalı eğitimlerin lisans ve lisansüstü tıp müfredatlarına entegre edilmesinin aciliyetini vurgulamaktadır.
Keywords
Yapay Zeka, Tıp Uzmanlıkları, Kıdem, Sağlık Personeli Tutumları, Tıp Eğitimi, Tanısal Görüntüleme.
Evolving Attitudes Toward Artificial Intelligence in Medicine: A Cross-Sectional Survey Across Career Seniority Levels
Abstract
Background: Artificial intelligence (AI) is a rapidly growing sector and its impact on healthcare is obvious. Many healthcare professionals are using AI in a daily basis.
Aim: The authors aimed to evaluate the evolving attitudes, active usage rates, and familiarity regarding artificial intelligence (AI) among healthcare professionals and medical students across career seniority levels, and to analyze perceptions regarding AI's future impact on medical specialties.
Methods: A cross-sectional survey study was conducted between October and December 2024 at our hospital. A total of 386 validated responses from medical students, interns, residents, specialists, and professors were analyzed. Data were gathered via a 14-item structured questionnaire covering demographic characteristics, active AI adoption, subjective familiarity, and attitudes toward clinical integration. Statistical evaluations were performed using IBM SPSS v.30 (Chi-square and One-Way ANOVA, p < 0.05).
Results: Active AI utilization was significantly higher among medical students compared to medical doctors (53.6% vs. 36.9%, p = 0.001). Specialties perceived to be most affected by AI were data-intensive diagnostic fields: Radiology (74.9%), Nuclear Medicine (55.7%), Medical Pathology (53.9%), and Medical Genetics (53.6%). Conversely, communication- and human-centric fields were expected to be least affected: Psychiatry (13.5%), Child and Adolescent Psychiatry (13.7%), and Pediatrics (19.2%). While 67.6% of participants supported frequent or mandatory AI integration in diagnostic testing and imaging, 57.8% explicitly opposed fully autonomous surgical procedures performed by AI.
Conclusion: Healthcare providers demonstrate selective trust in AI, enthusiastically endorsing its role as a diagnostic support tool while firmly rejecting autonomous interventional clinical practice. The generational divide in active technology adoption highlights the urgent need to integrate structured AI literacy, ethical oversight, and practical training into undergraduate and postgraduate medical education curricula.
Keywords
Artificial Intelligence, Medical Specialties, Seniority, Health Personnel Attitudes, Medical Education, Diagnostic Imaging.