Sürekli Ayaktan Periton Diyalizi Uygulanan Çocuk Hastalarda Peritoneal Fibrozis Gelişiminde Erken Tanı
Abstract
Amaç: Sürekli ayaktan periton diyalizi (SAPD) uygulanan hastalarda zamanla mezotelyal hücre kaybı ve bunun
sonucunda gelişebilecek peritoneal fibrozis nedeni ile tedavi devam ettirilememektedir. Periton zarı değişikliklerini
değerlendirmek için pratik yöntemlerin geliştirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır.
Hastalar ve Yöntem: Bu çalışmada SAPD hastalarında serum ve diyalizatta CA125 ve prokollajen III düzeyleri
ölçülerek mezotel hücrelerindeki değişimi değerlendirmek amaç edinildi. Klinik yönden stabil ve yaş ortalaması
8,6 ± 6,2 yıl olan onaltı hasta çalışmaya dahil edildi. Serum ile diyalizatta tedavi başlangıcında ve 12 ay sonrasında
CA125 ve prokollajen III düzeyleri ölçüldü. Hastaların periton geçirgenliğini değerlendirmek amacıyla aynı
dönemlerde peritoneal eşitlenme testi (PET) yapıldı.
Bulgular: Diyaliz başlangıcı ve 12. ayında serum prokollajen III düzeyleri sırasıyla 15,45 ± 2,95 mg/L ve 15,52
± 2,28 mg/L, diyalizatta ise 36,18±7,84 mg/L ve 39,4±18,0 mg/L bulundu (p > 0.05). Serum CA125 düzeyleri
diyaliz başlangıcında 13,91±3,26 U/ml iken bir yıl sonrasında 9,25±3,21 U/ml ölçüldü (p > 0.05). Diyalizat
CA125 düzeyleri ise birinci dönemde 15,86±4,13 U/ml olarak ölçülürken ikinci dönemde 6,43±2,69 U/ml düzeyine düştü ve aradaki farkın anlamlı olduğu saptandı (p < 0.05).
Sonuç: Ortalama izlem süresinin 1.2 yıl olduğu çalışmada hiçbir hastada ultrafiltrasyon yetersizliği gözlenmedi.
Periton fizyolojisinde önemli rol alan mezotel hücrelerinin miktarını değerlendirmek amacıyla ölçülen CA125 düzeyinin tedavinin 12. ayında diyalizatta anlamlı olarak azalması hastalarımızda henüz ultrafiltrasyon miktarına
yansımamakla birlikte zamana bağlı olarak mezotel hücrelerinin etkilendiğine dikkat çekmektedir. Uzun süreli
izlem ile yapılacak çalışmalarla CA125 ve prokollajen III düzeylerinin rollerinin daha net aydınlatılacağı ve erken
tanı sonucunda alınacak önlemlerle tedavi etkinliğinin korunmasına katkıda bulunacağı düşünülmektedir.
Keywords
Sürekli ayaktan periton diyalizi, kanser antijen 125, prokollajen III, peritoneal fibrozis, mezotel
References
- Honda K, Nita K, Horita S et al. Morphological changes in the perito- neal vasculature of patients on CAPD with ultrafiltration failure. Nephron 1996; 72:171-176.
- Nagy JA. Peritoneal morphology and function. Kidney Int 1996; 50:S2-11
- Ronco C, Brendolan A, La Greca G. The peritoneal dialysis system. Nep- hrol Dial Transplant 1998; 12:94-99.
- McGregor SJ, Topley N, Jörres A et al. Longitudinal evaluation of peritone- al macrophage function and activati- on during CAPD: maturity, cytokine synthesis and arachidonic acid meta- bolism. Kidney Int 1996; 49:525-539.
- Yanez-Mo M, Lara-Pezzi E, Selgas R, et al. Peritoneal dialysis and epitheli- al to mesenchymal transition of me- sothelial cells. N Eng J Med 2003; 348:403-413.
- Saxena R. Peritoneal dialysis: A viab- le renal replacement therapy option. Am J Med Sci 2005; 330:36-47.
- Feriani M. Use of different buffers in peritoneal dialysis. Semin Dial 2000; 13:256-260.
- Pannekeet MM, Hiralall JK, Struijk DG et al. Markers of Peritoneal me- sothelial Cells During treatment With Peritoneal Dialysis. Adv Perit Di- al 1997; 13:17-22.
- De Vriese ASD, Mortier S, Mameire NH. What happens to the peritoneal membrane in long-term peritoneal dialysis? Perit Dial Int 2001; 21:S9- 18.
- Weltwn AGA, le Pool K, Itersum FJV et al. Biocompatibility of high versus low glucose regimen on peritoneal cells of CAPD patients in a multi-cen- tered study. J Am Soc Nephrol 2002; 13:202A.