Cahiliye Döneminde Açık İfade ile İmâ Arasında Hiciv

Bu araştırma, zaman içinde şairlerin ve eleştirmenlerin ilgisini çeken eski ve modern bir şiir sanatı olan hiciv sanatının incelenmesiyle ilgilidir. Araştırma, bu sanat tarihine dair özgün bir inceleme ve cahiliye dönemi şairlerinin bu sanatı ele alışı biçimini değerlendirmektedir. Araştırma hiciv kavramı ve bu kavramın kökleşmesi üzerine gitmiş, bu sanatın İslam öncesi dönemdeki gelişimini göstermenin yanı sıra şairlerin bu sanatta kullandıkları yöntemleri de ele almıştır. Bu araştırma, analitik istikraî/tümevarımcı yaklaşıma göre düzenlenmiştir. Buna ek olarak örnekler sunulmuş ve o örneklerde hicvin amacı ortaya çıkarılmıştır. Şairler bazen kendisini destekleyen kabilesinin gücü veya hicvettiği rakibinin zayıflığı nedeniyle kimseden korkmamışlar ve bu yüzden açık, doğrudan bir üslupla sanatını ortaya koymuşlardır. Kimi zaman desteğinin zayıf olması ya da doğrudan anlatımın zihinlerde yanlış bir algı oluşturmasından dolayı örtük bir anlatım tarzı ve tariz yöntemi kullanmışlardır. Bununla birlikte bazıları iki stili birleştirmiş ancak ikincisinin ölümcüllüğü ile ilkinin cüretkarlığı bu eserlerde belirgin olmamıştır.