CUMHURBAŞKANLIĞI HÜKÜMET SİSTEMİNDE DÜZENLEYİCİ ETKİ ANALİZİ: YÜRÜTME MERKEZLİ KURUMSALLAŞMA ÜZERİNE ANAYASAL BİR DEĞERLENDİRME
Abstract
Düzenleyici etki analizi, düzenleme ihtiyacının tanımlanmasını, alternatif seçeneklerin karşılaştırılmasını ve taslak düzenlemelerin muhtemel etkileri ile yürürlükteki düzenlemelerin uygulamada doğurduğu sonuçların nesnel bilgi ve veriler temelinde değerlendirilmesini sağlayan bir norm üretim aracıdır. Analizin paydaş katılımı ve sonuçların kamuoyuyla paylaşılmasıyla birlikte yürütülmesi, bu mekanizmaya şeffaflık ve hesap verebilirlik sağlayan usulî bir güvence niteliği de kazandırmaktadır. Türkiye’de düzenleyici etki analizinin hukuki ve kurumsal çerçevesi, 2022 tarihli Mevzuat Hazırlama Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik ile yeniden düzenlenmiş; Strateji ve Bütçe Başkanlığı bünyesinde Düzenleyici Etki Analizi Dairesi kurulmuştur. Çalışmada, yürürlükteki çerçeve Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin yasama–yürütme ilişkileri ve anayasal yetki düzeni bakımından incelenmektedir. Bu kapsamda öncelikle yürütme bünyesinde kanun taslakları hazırlanmasının, kanun teklif etme yetkisinin milletvekillerine ait olduğu anayasal düzenle ilişkisi değerlendirilmektedir. Ardından düzenleyici etki analizine ilişkin temel kuralların yönetmelik ve Cumhurbaşkanı kararıyla belirlenmesinden kaynaklanan normatif dayanak sorunu ele alınmaktadır. Çalışmada ayrıca Düzenleyici Etki Analizi Dairesi’nin yürütme içi kalite kontrolündeki rolü, bağımsız gözetim ihtiyacı ve analiz raporlarının yayımlanmamasından kaynaklanan şeffaflık ve hesap verebilirlik açığı incelenmektedir. Sonuç olarak düzenleyici etki analizinin temel çerçevesinin kanunla belirlenmesi, yürütme içi kontrolün bağımsız bir gözetim organıyla tamamlanması, analiz raporlarının kamuoyuna açıklanması ve kanun tekliflerine kaynaklık eden raporların, milletvekillerinin bilgiye dayalı bir irade oluşturmasına yetecek bir süre önce kendilerine sunulması önerilmektedir.
Keywords
Düzenleyici Etki Analizi, Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi, Bağımsız Gözetim, Şeffaflık, Hesap Verebilirlik
Ethical Statement
References
- Anglmayer, Ina. “Better Regulation Practices in National Parliaments.” European Parliamentary Research Service, PE 642.835, Haziran 2020.
- Aslan, Onur Kahan. Türk Parlamento Hukuku. Ankara: Adalet Yayınevi, 2014.
- Avrupa Komisyonu. Better Regulation Toolbox. Temmuz 2023.
- Bakırcı, Fahri, ve Abbas Kılıç. Parlamento Hukuku (Karşılaştırmalı ve Uygulamalı). Ankara: Lykeion Yayıncılık, 2023.
- Batum, Süheyl, Didem Yılmaz, ve Serkan Köybaşı. Anayasa Hukuku: Temel Kavramlar ve Genel Esaslar. 2. Baskı. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık, 2025.
- Can, Osman. “Cumhurbaşkanlığı Kararnamelerinin Hukuki Rejimi: Anayasa Mahkemesi Yaklaşımı.” Anayasa Yargısı 37, sy. 1 (2020): 129–160.
- Canpolat, Önder. Hukuki Düzenleme Tekniği, Düzenleyici Etki Analizi (DEA) ve Yasa Yapım Süreci. Ankara: Adalet Yayınevi, 2010.
- Cilavdaroğlu, Ahmet Alper. “Türkiye’de Parlamenter Sistemde Düzenleyici Etki Analizi Uygulamaları ve Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemindeki Geleceği.” Akdeniz İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 19, sy. 2 (2019): 273–298.
- Combrade, Bertrand-Léo. L’obligation d’étude d’impact des projets de loi. Paris: Dalloz, 2017.
- Çelik Demir, Asiye. “Düzenleyici Etki Analizinin Kurumsallaşması.” Doktora tezi, Marmara Üniversitesi, 2025.