Abstract

The clinical diagnosis of psychosis in Lacanian theory captures what is beyond the notions of a psychotic break and evaluates the phenomenon based on the relational dynamics between the subject and the Other. The main operation of psychosis that determines the clinical structure is the foreclosure of the Name-of-the-Father (the primordial signifier). The foreclosure of the signifier prevents the subject from entering the Symbolic register, which is considered as the basis of language distortions in psychosis. The subject does not have a means to connect the remaining registers: the Real and the Imaginary. In the absence of a signifier, the subject may adopt compensatory mechanism by finding imaginary identifications. As an attempt to find meaning, the subject can rely on the imaginary identifications before the triggering of delusions and hallucinations. In this article, firstly the Lacanian diagnostic concepts of psychosis were outlined, then the concept of untriggered psychosis was discussed in reference to a clinical case with imaginary identifications and language distortions and no report of hallucinations or delusions, and the treatment process was examined in light of Lacanian approach.

Keywords

• Lacan
• the Name-of-the-Father
• untriggered psychosis
• imaginary identification
• imaginary crutches

Lacanyen Tanıda Psikoz: Tetiklenmemiş Psikozun Klinik bir Vakada Tartışılması

Abstract

Lacanyen teoride klinik bir tanı olan psikoz, psikotik kırılma kavramının ötesini içermekte ve bu klinik durumu kişinin Başka ile ilişkileri kapsamında değerlendirmektedir. Psikozun temel mekanizması olan Babanın Adı’nın (baş gösteren) hesaptan düşmesi psikotik klinik yapıyı belirlemektedir. Baş gösterenin hesaptan düşmesi kişinin simgesel düzene geçmesini engellemekte ve bu durum psikozda dil bozukluklarının meydana gelmesinin temel nedeni olarak nitelendirilmektedir. Kişi simgesel düzenin yokluğunda geriye kalan imgesel ve gerçek düzenlerini birleştirecek bir araca sahip değildir. Baş gösterenin yokluğunda kişi, imgesel özdeşleşmeler bularak bir nevi telafi etme mekanizmasına başvurmuş olur. Sanrıların ve hezeyanların tetiklenmesinden önce kişi, telafi etme mekanizmasını ancak bu bahsi geçen imgesel özdeşleşimlerle anlam bulabilme çabası içerisinde belirleyebilir. Bu makalede, öncelikle psikozun Lacanyen teorideki başlıca ögeleri sıralanmış, sonrasında tetiklenmemiş psikoz kavramı, imgesel özdeşleşmeleri ve dil bozuklukları mevcut olan, ancak sanrı ve hezeyan bulgusu saptanmamış bir vaka örneği çerçevesinde tartışılmış ve psikozdaki psikoterapi sürecinin nevrozdaki psikoterapiden farklılaşan yanları da ele alınarak psikoz Lacanyen yaklaşımın ışığında incelenmiştir.

Keywords

• Lacan
• Babanın Adı
• Tetiklenmemiş psikoz
• İmgesel Özdeşleşme
• İmgesel koltuk değnekleri

References

1. Deutsch, H. (1942). Some forms of emotional disturbance and their relationship to schizophrenia. The Psychoanalytic Quarterly, 11(3), 301-321.
2. Dor, J. (1998). Clinical Lacan. New York: Other Press.
3. Dor, J. (2013). Introduction to the reading of Lacan: The unconscious structured like Language. New York: Other Press.
4. Facchin, F. (2016). Psychoses without symptoms and stabilized psychoses: Lacanian suggestions for treating fuzzy contemporary clinical phenomena. British Journal of Psychotherapy, 32(1), 21-36.
5. Fink, B. (1997). The Lacanian subject: Between language and jouissance. New Jersey: Princeton University Press.
6. Fink, B. (1997). A clinical introduction to Lacanian psychoanalysis: Theory and technique. Cambridge: Harvard University Press.
7. Futrell, J. L. (2014). Beyond symptom accumulation: A Lacanian clinical approach to obsession a case study and theoretical exposition [Unpublished doctoral dissertation]. Duquesne University.
8. Gökdemir-Bulut, B. P. (2017). Lacanyen Bakış Açısından pervert yapı kavramı ve terapötik öneriler. AYNA Klinik Psikoloji Dergisi, 4(1), 26-38.

9. Grigg, R. (2009). Lacan, language, and philosophy. New York: SUNY Press.
10. Gürsel, M. D. ve Gençöz, T. (2019). Psikoz. Turkiye Klinikleri Psychology-Special Topics, 4(3), 1-8.
11. Hewitson, O. (2011). Lacan at the scene. Psychoanalysis, Culture & Society, 16, 109-111.
12. Lacan, J. (1956-1957). The seminar of Jacques Lacan book IV: Object relations. (L. V. Roche, Trans). Unpublished.
13. Lacan, J. (1958) On a question prior to any possible treatment of psychosis. In B. Fink (Trans.) Ecrits (pp. 445–88). New York: Norton.
14. Lacan, J., & Gallagher, C. (1962). The seminar of Jacques Lacan: Anxiety (C. Gallagher, Trans.). London: Karnac Books.
15. Lacan, J. (1993) The seminar 1955–1956: Book III. The psychoses J. Miller (Ed.), (R. Grigg, Trans.). New York: Norton.
16. Lacan, J. (1949) The mirror stage as formative of the I function as revealed in psychoanalytic experience. In B. Fink (Trans.) Ecrits (pp. 75–81). New York: Norton.
17. Lacan, J. (2005) Le seminaire, Livre XXIII: Le sinthome [The seminar of Jacques Lacan Book XXIII: The sinthome] (1975–76). J. A Miller (Ed.). Paris: Seuil.
18. Lacan, J., Miller, J. A., & Grigg, R. (2007). The seminar of Jacques Lacan: Book 17, The other side of psychoanalysis. New York: W. W. Norton and Company.
19. Leader, D., & Groves, J. (2013). Introducing Lacan: A Graphic Guide. North Road, London: Icon Books.
20. Recalcalti, M. (2005). The empty subject: Untriggered psychoses in the new forms of the symptom (J. Jauregui, Trans.). Lacanian Ink, 26, 60-83.
21. Swales, S. (2010). Psychosis or neurosis? Lacanian diagnosis and its relevance for group psychotherapists. Group, 129-143.
22. Vanheule, S. (2011). The subject of psychosis: A Lacanian perspective. New York: Springer.
23. Verhaeghe, P. (1999) Does the woman exist? From Freud’s hysteric to Lacan’s feminine. New York: Other Press.