TÜRK DİLLERİNDE PARALEL HIDRONIMIK GÖSTERGELER HAKKINDA

Abstract

Makalede gidronimler su tesislerinin bir parçası ve tesislerin tipi, karakterizasyonu ve diğer tür tesislerin gibi, sözcüksel ve anlamsal özellikleri, etimolojik, fonetik ve sözcüksel seçimler eşdeğerleri olarak yapılabilir, bir paralel gidronimik göstergeleri onomastik görev olarak Türk dilinin oluşumunu gidronim farklı sözcük birimlerinin ayırt etmek, bu tür ışık uygulama seviyesi olarak kanıtlar temelinde anlatılmıştır.

Keywords

• Gidronim
• Gidronimik gösterge
• Gidronimiya
• Onomastik görev
• Fonetik seçimler
• Motivasyon
• Eş anlamlı
• Tarihi ve Etimolojik Kaynağı
• Lehçeleri
• Bobotil

ТУРКИЙ ТИЛЛАРДАГИ ПАРАЛЛЕЛ ГИДРОНИМИК ИНДИКАТОРЛАР ХУСУСИДА

Abstract

Мақалада гидронимнің әртүрлі сөз бірліктерінің эквиваленттері, ономастикалық көрсеткіштің ономастикалық міндеті ретінде түрік тілін қалыптастыру сияқты су өсімдіктерінің бір бөлігі және объектілердің түрі, сипаттамалары және лексикалық және семантикалық ерекшеліктердің эквиваленттері, этимологиялық, фонетикалық және лексикалық таңдаулар сияқты объектілердің басқа түрлері, Жарықтың түрі дəлелдемелер негізінде қолдану деңгейі ретінде сипатталады.

Keywords

• Гидроним
• Гидронимик көрсеткіші
• Гидронимия
• Ономастикалық тапсырма
• Фонетикалық таңдау
• Мотивация
• Синонимдер
• Тарихи және этимологиялық көздер
• Диалектілер

ABOUT PARALLEL HYDRONOMIC INDICATORS AT TURKISH LANGUAGES

Abstract

In the article type of water object and reservoir for water as the component of hydronyms were described that to show, characterize, differ from other such kind of objects, onomastic tasks of parallel hydronomic indicators at Turkish languages, which service to form lexical units as hydronyms, their lexical and semantic, etymologic features, phonetic and lexical versions, equivalents, forming, degree of using and other matters.

Keywords

• Hydronomy
• Onomastic task
• Phonetic version
• Formation
• Synonym
• Historical-etymologic source
• Dialectic
• Grand language

ПРО ИНДИКАТОРОВ ПАРАЛЛЕЛЬНЫХ ГИДРОНИМИКОВ ТЮРКСКИХ ЯЗЫКОВ

Abstract

В статье говорится о гидронимах в качестве эквивалентов этимологического, фонетического и лексического вариантов части водных объектов и типов объектов, характеристик и других типов объектов, лингвистических и семантических особенностей этимологического, фонетического и лексического вариантов чтобы различать словообразующие звенья формирования турецкого языка как ономастической задачи и выделить гидронимы в определенную группу.

Keywords

• Гидроним
• Гидронимические показатели
• Гидронимия
• Ономастическая задача
• Фонетический вариант
• Мотивация
• Синонимы
• Исторические и этимологические источники
• Наречие

References

1. 1. Абдуллаев Ф. (1966). Хоразм шевалари лексикаси // Ўзбек шевалари лексикаси. – Тошкент.
2. 2. Дўсимов З. (1985). Хоразм топонимлари. – Тошкент: Фан.
3. 3. Ғуломов П. 1(994). Жўғрофия атамалари ва тушунчалари изоҳли луғати. – Тошкент: Ўқитувчи.
4. 4. Мурзаев Э. М. (1984). Словарь народных географических терминов. – Москва: Мысль.
5. 5. Радлов В. В. (1888-1911). Опыт словаря тюркских наречий. СПб., (в 4 томах, 8 книгах) Т.4.
6. 6. Донидзе Г. И. (1969). Гидронимические термины в тюркских языках // Ономастика. – Москва.
7. 7. Севортян Э. В. (1976). Этимологический словарь тюркских языков. – Москва, – II т.
8. 8. Девону луғотит турк (индекс-луғат). (1967). – Тошкент: Фан.

9. 9. Молчанова О. (1976). Проблемы теории и методики языка. – Ярославль.
10. 10. Баскаков Н. А. (1969). Географическая номенклатура в топонимии Гороного Алтая // Топонимика Востока. – Москва.
11. 11. Доможков Н. Г. (1957). Заметки о слове // Ученые записки Хакасского научно-исследовательского института языка, литературы и истории. Вып.5. – Абакан.
12. 12. Отажонова А. (1997). Хоразм этнотопонимлари. –Тошкент: Фан.
13. 13. Ўзбек тилининг изоҳли луғати. (2006). –Тошкент: Ўзбекистон миллий энциклопедияси.
14. 14. Раҳматуллаев Ш. (2000). Ўзбек тилининг этимологик луғати. – Тошкент: Университет.
15. 15. Юдахин К. К. (1965). Киргизско-русский словарь. – Москва.
16. 16. Дмитриева Л. В. (1984). Этимологии географических апеллятивов в тюркских и других алтайских языках // Алтайские этимологии. – Л.
17. 17. Қораев С. Қ. ва бош. (1979). Географик терминлар ва тушунчалар изоҳли луғати. – Тошкент: Ўқитувчи.
18. 18. Жабборов Х. (2004). Ўзбек тилининг суғориш лексикаси. – Қарши: Насаф.
19. 19. Ишаев А. (1977). Қорақалпоғистондаги ўзбек шевалари. –Тошкент: Фан.
20. 20. Анатиязов С. (1973). Отражение в топонимике природно – хозяйственных условий Туркменистана // Очерки по истории хозяйства народов Средней Азии и Казахстана. – Л.