Space in Digital Narrative: A Discourse Analysis via YouTube

Abstract

The narrative of interior spaces has transcended the physical experience and gained a prominent place in digital media with the rise of digital technologies and social media (YouTube). This study investigates how living spaces present a narrative in the digital sphere through a hermeneutic approach based on user discourse. The main objective of the study is to analyze the narrative transformation that interior spaces, as a physical reality, undergo when presented through digital media. The study's hypothesis assumes that, beyond its function of providing shelter, space is transformed into an idealized identity construction marketed through cultural codes and symbolic values during digital narration. Discourse analysis, one of the qualitative research techniques, was chosen as the method for the research, while Roland Barthes' narrative analysis approach, grounded in hermeneutics, action, semantics, symbolism, and cultural codes, was used as an analytical tool in the analysis of user discourse. The sample consisted of videos from the “Industrial Style in Decoration” playlist of Daire, a popular architectural content channel in Türkiye. The research findings show that in digital narratives, space is transformed into a fictional success story through before-and-after dichotomies and into a status showcase through luxury consumption and intellectual references. The presentation of the raw industrial aesthetics of the space alongside select design objects served as a means for users to demonstrate their cultural capital. Consequently, the spatial narrative in digital media has blurred the traditional boundaries of domestic privacy, transforming the home into a semi-public performance space that is constantly reproduced between the viewer and the user.

Keywords

• Interior architecture
• spatial narrative
• YouTube
• Roland Barthes
• discourse analysis

Dijital Anlatıda Mekân: YouTube Üzerinden Söylem Analizi

Abstract

İç mekânların anlatısı, dijital teknolojilerin ve sosyal medyanın yükselişiyle birlikte, fiziksel deneyimin ötesine geçerek dijital medyada geniş bir yer edinmiştir. Bu çalışmada yaşam alanlarının dijital mecrada nasıl bir anlatı sunduğu, hermenötik yaklaşımla kullanıcı söylemleri üzerinden araştırılmıştır. Çalışmanın temel amacı, fiziksel bir gerçeklik olan iç mekânın dijital medya (YouTube) aracılığıyla sunulurken geçirdiği anlatısal dönüşümü analiz etmektir. Çalışmanın hipotezini mekânın barınma işlevinin ötesinde, dijital anlatı sırasında kültürel kodlar ve sembolik değerler üzerinden pazarlanan, idealize edilmiş bir kimlik inşasına dönüştüğü varsayımı oluşturmaktadır. Araştırmada yöntem olarak nitel araştırma tekniklerinden söylem analizi tercih edilmiş, Roland Barthes’ın hermenötik, eylem, semantik, sembolik ve kültürel kodlarla temellendirdiği anlatı çözümleme yaklaşımı ise kullanıcı söylemlerinin çözümlenmesinde analiz aracı olarak kullanılmıştır. Örneklem olarak Türkiye’de popüler bir mimari içerik kanalı olan Daire’nin “Dekorasyonda Endüstriyel Stil” oynatma listesinde yer alan videolar incelenmiştir. Araştırma bulguları, dijital anlatılarda mekânın öncesi-sonrası ikilemleriyle kurgusal bir başarı hikayesine, lüks tüketim ve entelektüel referanslarla ise bir statü vitrinine dönüştüğünü göstermektedir. Mekânın ham endüstriyel estetiği ile seçkin tasarım nesnelerinin bir arada sunumu, kullanıcının kültürel sermayesini kanıtlama aracı olarak işlev görmüştür. Sonuç olarak, dijital medyadaki mekânsal anlatı, evin geleneksel mahremiyet sınırlarını bulanıklaştırarak, onu izleyici ve kullanıcı arasında sürekli yeniden üretilen yarı kamusal bir performans alanına dönüştürmüştür.

Keywords

• İç mimarlık
• mekânsal anlatı
• YouTube
• Roland Barthes
• söylem analizi

References

1. Baker, S. A., & Walsh, M. J. (2018). 'Good morning Fitfam': Top posts, hashtags and gender display on Instagram. New Media & Society, 20(12), 4553–4570. https://doi.org/10.1177/1461444818777514
2. Barthes, R. (1970). S/Z. Blackwell.
3. Baudrillard, J. (2014). Simülakrlar ve simülasyon (O. Adanır, Çev.). Doğu Batı Yayınları. (Orijinal eser basım tarihi 1981).
4. Benjamin, W. (1995). Pasajlar (A. Cemal, Çev.). Yapı Kredi Yayınları. (Orijinal eser basım tarihi 1982).
5. Bieger, L. (2015). No place like home; or, dwelling in narrative. New Literary History, 46, 17–39.
6. Carfagna, L. B., Dubois, E. A., Fitzmaurice, C., Ouimette, M. Y., Schor, J. B., Willis, M., & Laidley, T. (2014). An emerging eco-habitus: The reconfiguration of high cultural capital practices among ethical consumers. Journal of Consumer Culture, 14(2), 158–178. https://doi.org/10.1177/1469540514526227
7. Çavdar, A. (2016). Building, marketing and living in an Islamic gated community: Novel configurations of class and religion in Istanbul. International Journal of Urban and Regional Research, 40, 507–523. https://doi.org/10.1111/1468-2427.12364
8. Chen, W.-F., & Liu, J. J. (2023). When less is more: Understanding consumers' responses to minimalist appeals. Psychology & Marketing, 40, 2151–2162. https://doi.org/10.1002/mar.21869

9. Daire. (2020, 19 Ocak). Balat'ta bir fabrikayı eve dönüştüren Elif'in loft'u [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=9xE7220oTTk
10. Daire. (2021a, 14 Mart). Daire turu: Otoparkın ortasında sıradışı bir loft [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=7i3J7O1SRMU
11. Daire. (2021b, 21 Mart). Daire turu: Şehrin ortasında müstakil bir ev [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=7MOmZ5PntgU
12. Featherstone, M. (1998). The flâneur, the city and virtual public life. Urban Studies, 35(5-6), 909-925. https://doi.org/10.1080/0042098984619.
13. Ganoe, C. J. (1999). Design as narrative: A theory of inhabiting interior space. Journal of Interior Design, 25(2), 1–15. https://doi.org/10.1111/j.1939-1668.1999.tb00340.x
14. Harker, C. (2017). Stephen Graham 2016: Vertical: The city from satellites to bunkers. International Journal of Urban and Regional Research, 41, 1029–1030. https://doi.org/10.1111/1468-2427.12572
15. Jacobson, K. (2009). A developed nature: A phenomenological account of the experience of home. Continental Philosophy Review, 42, 355–373. https://doi.org/10.1007/s11007-009-9113-1
16. Kandemir, A. (2025). Anlatı ve mekân: Popüler TV yapımlarındaki kurgusal iç mekânların mekân dizimi analizi. International Journal of Social and Humanities Sciences, 9(2), 49–66.
17. Manovich, L. (2015). Yeni medyanın dili (E. Kılıç, Çev.). Metis Yayınları. (Orijinal eser basım tarihi 2001).
18. Nane, P. (2021). Deneyim ve anlatı odağında mekâna yeniden bakmak: Perec ve Butor'un yazınında mekânın temsil biçimleri. Tasarım Kuram, 17(33), 163–175. https://doi.org/10.14744/tasarimkuram.2021.57299
19. Ratnam, C. (2018). Creating home: Intersections of memory and identity. Geography Compass, 12(4), e12363. https://doi.org/10.1111/gec3.12363
20. Rezeanu, C.-I. (2018). Introduction to the phenomenological approach to urban, residential, and domestic space. Logos Universality Mentality Education Novelty: Philosophy & Humanistic Sciences, 6(2), 42–56. https://doi.org/10.18662/lumenphs/10
21. Tore, E., & Kozaman, S. (2009). Sosyo-mekansal ayrışmada korunaklı konut yerleşmeleri: İstanbul örneği. Megaron, 4, 121–130.