Gemlik Zeytin Çeşidinin Döllenme Biyolojisi Üzerinde Araştırmalar

Öz

Marmara bölgesi zeytinlerinin %80’den fazlasını oluşturan sofralık Gemlik zeytin çeşidine babalık çeşit seçmek amacıyla bu çalışma yapılmıştır. Çalışma 1975, 1976 ve 1978 yıllarında olmak üzere üç yıllık devreyi kapsamaktadır. Çalışma sonunda Gemlik zeytin çeşidi kendileme ile %1.34, %0.43 ve %1.76 meyve tutumu sağlayarak kısmen kendine uyuşmaz bulunmuştur. Gemlik için en iyi dölleyici %3.18, %3.38 ve %2.73 mey ve tutumu ile Samanlı zeytin çeşidi bulunmuştur. Edinciksu ile Çelebi zeytin çeşitleri iyi sonuç vermemişlerdir. Dölleyici çeşitler 15-20 Gemlik ağacına bir tane gelecek biçimde dikilebilirler.

Anahtar Kelimeler

• Gemlik Zeytini
• Döllenme
• Biyoloji

Studies on Floral Biology in the Gemlik Olive Tree

Abstract

This work was carried out to find the pollinating variety of the Gemlik olive tree, which is found in the Marmara region for more than 80% of its population. The work covers three periods in 1975, 1976 and 1978. At the end of three years, the Gemlik variety is partially incompatible, obtaining the results of 1.34%, 0.43% and 1.76% with self-pollination. The Samanlı variety is the best pollinator, obtaining the results of 3.38%, 3.18% and 2.73% with Gemlik, Karamürselsu is also a good pollinator. Edinciksu and Çelebi are not good pollinators for the Gemlik olive tree. One pollinator can be recommended for 15-20 trees of the Gemlik variety.

Keywords

• Gemlik Olive
• Fertilization
• Biology

References

1. Baldini, E., 1951. Aspetti genetici della Sterilita nell Olivo. Atti del. XIII. Congresso Internazianale di olivocultura Madrid.
2. Bradley, V., H.T. Hartmann, 1962. Studies on self and Cross pollination of olives under varying tem perature Conditions. Calif. Ag. 15(3):4-5.
3. Brooks, R., 1948. Seosonal incidence of perfect and Staminate olive flovers. Int. Oletc. 19:57-60. Madrid.
4. Chandler, W.M., 1964. Evergreen orchards. Lea and Fabiger Phila. USA. pp:233-237.
5. Chaux, C., 1958. Conclusions d’une etude sur I’autopollinisation et interpollinisation des varietees Algetiennes. Tanger, Maroc.
6. Chaux, M., 1955. Methodes de recherche adoptees en matiere de biologie florale chez I’olivier. Fruit et Primeurs de I’Afrique du nord. pp:202-207.
7. Ciatti, B., 1968. Miglioramento della coltura dell’ olive. Frutticoltura 6(7):615-620.
8. Çavuşoğlu, A., 1970, Ege Bölgesinin önemli zeytin çeşitlerinin döllenme biyolojisi üzerinde araştırmalar. İhtisas Tezi. Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, İzmir.

9. Dennet, 1960. Determination d’autocompatibililed autoincompatibilile de 25 varictees d’oliviers de la Region de la Vallee Catamarca en Argentino Inf. Oleic. Int. 34:43-51.
10. Dokuzoğuz, M., K. Mendilcioğlu, 1971. Ege Bölgesinin önemli zeytin çeşitleri üzerinde pomolojik çalışmalar. Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Yayın No:18, İzmir.
11. Dokuzoğuz, M., 1976. Zeytin. Ders notları, İzmir.
12. Gerorduzzi, J.B., 1958. Determination de l’autocompatibilite et l’autoincompatibilite des varietees d’Olives entre elles dans la Republique Argentine. Ler. Corf. Int. Techn. Oleic. Tanger Maroc. Doc. at. 64/58 A.
13. Hartmann, H.T., 1950. The Effect of girdling on flower type fruit set and yields in the olive. Proc. Amer. Soc. Hort. Sci. 56:217-226.
14. Hartmann, H.T., 1951. Time of floral differentiation of the olive in California. Bot. Gaz. 112:323-327.
15. Hartmann, H.T., C. Panetsos, 1962. Effect de la difficience de I’humidite du sol pendant la floraison et la fructification de I’Oliver. Inf. Oleic. Int. 19:45-55.
16. Lamaunnier, R., 1966. Cultures fruitieres Meditenaneeimes, Paris, pp:205-206.
17. Magherini, R., 1972. Observation sur I’avortement de I’Ovaire chez I’Olivier. Inf. Oleic. Int. 58-59:11-18.
18. Manas, O., 1970. 1971. Deneme tekniği. Ders notları. Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, İzmir.
19. Morettini, A., 1951. Ulteriore Contributo allo studia dell’observate dell’ovatre nell’Fiore dell’olive. Ann. Sper. Agror. pp:309-329.
20. Morettini, A., 1972. Comportamonto di alcune cultivardi olivo da tavoia Francesi e Spagnole nelle Moremma Toscana. RİV. Ortoflora fruticoltura. 56(5):3-9.
21. Öz, F., 1977. Marmara Bölgesinin önemli yerli kiraz çeşitlerinin meyve pomolojileri, çiçek morfolojileri ve döllenme biyolojileri üzerinde araştırmalar. İhtisas Tezi. Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, İzmir.
22. Özbek, S., 1976. Genel Meyvecilik. Ders kitabı, Çukurova Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Yayın No:111, Adana.
23. Pansiot, F.P., M. Rebour, 1964. Zeytincilikte gelişmeler. (Çev. S. Aksu ve M. Kantar). Zeytincilik Enstitüsü Yayınları, Tercüme Serisi: 3:4-37, İzmir.
24. Riera, F.J., 1950. Las formas de la esterılidad el olive morfoloyicay citologicamenta condicionades. 13 Cong Inf. Olec. 3. Actes Oleicol, Madrid.
25. Vidal, J.J., 1969. La Fructification de I’Olivier. Inf. Oleic. Int. 46:43-50.
26. Yenicesu, İ., 1965. Zeytinde döllenme ile verimlilik ve kısırlık. Zeytin. 3121:20-25.