Koruma, Üretim ve Sergi Entegrasyonuna Dayalı Endemik Doğal Bitki Koleksiyon Bahçesi Tasarımı: Erzincan Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü Örneği

Abstract

Küresel biyolojik çeşitlilik kaybı, ekolojik koruma ile sürdürülebilir yönetim modellerinin bütüncül biçimde ele alınmasını zorunlu kılmaktadır. Dar yayılış alanlarına ve özgül ekolojik gereksinimlere sahip endemik taksonlar bu süreçten daha fazla etkilenmekte ve hem in situ hem de ex situ koruma stratejilerini gerektirmektedir. Bu çalışma, Erzincan Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü yerleşkesinde koruma–üretim–sergi entegrasyonu temelinde geliştirilen endemik ve doğal bitki koleksiyon bahçesi tasarımını mekânsal bir model çerçevesinde değerlendirmektedir. Araştırma; (i) literatür temelli kavramsal çerçeve oluşturulması, (ii) alanın iklim, topoğrafya ve (iii) toprak özelliklerine yönelik ekolojik analizler, çok kriterli tür seçimi ve (iv)bilgisayar destekli mekânsal planlama aşamalarından oluşan çok aşamalı bir metodoloji ile yürütülmüştür. Envanter çalışmaları sonucunda koleksiyon bahçesinde toplam 48 bitki taksonu belirlenmiş ve bunların 20’sinin Türkiye endemiği olduğu tespit edilmiştir. Tür kompozisyonunun ağırlıklı olarak geofit karakterli olduğu ve özellikle Fritillaria cinsi etrafında yoğunlaştığı belirlenmiştir. Fonksiyonel zonlama; koruma, çoğaltım, sergi, eğitim ve kontrollü satış birimlerini kapsayacak şekilde ekolojik uygunluk ve kurumsal sürdürülebilirlik ilkeleri doğrultusunda planlanmıştır. Bulgular, koleksiyon bahçelerinin yalnızca ex situ koruma alanı değil, aynı zamanda araştırma altyapısı, genetik kaynak yönetim platformu ve bölgesel kalkınmayı destekleyen çok işlevli mekânlar olduğunu ortaya koymaktadır. Ayrıca TÜBİTAK ve TAGEM destekli projeler ile akademik iş birlikleri, bahçenin bilimsel üretim ve sektörel katkı potansiyelini güçlendirmektedir.

Keywords

• Doğal ve Endemik Bitkiler
• Ex situ Koruma
• Botanik Bahçesi Tasarımı
• Geofitler
• Sürdürülebilir Peyzaj Planlama
• Fritillaria

Ethical Statement

Bu çalışmanın yayınlanmasıyla ilgili herhangi bir etik sorun bulunmamaktadır.

Design of an Endemic and Native Plant Collection Garden Based on the Integration of Conservation, Propagation, and Exhibition Functions: The Case of Erzincan Horticultural Research Institute

Abstract

Global biodiversity loss requires integrated ecological conservation and sustainable management approaches. Endemic taxa with restricted distributions and specialized ecological requirements are particularly vulnerable, necessitating both in situ and ex situ conservation strategies. This study presents the design of a native and endemic plant collection garden proposed for the Erzincan Horticultural Research Institute campus, developed through a conservation–propagation–exhibition integration model within a systematic spatial planning framework. The research followed a multi-stage methodology: (i) establishing a literature-based conceptual framework, (ii) conducting ecological analyses of climate, topography, and soil, (iii) applying multi-criteria species selection, and (iv) implementing computer-aided spatial design. Inventory results identified 48 plant taxa, including 19 endemic to Türkiye, with a dominance of geophytes, particularly species from the genus Fritillaria. The garden was structured through functional zoning, incorporating conservation, propagation, exhibition, education, and controlled sales units, aligned with ecological suitability and institutional sustainability. The findings indicate that such collection gardens serve not only as ex situ conservation sites but also as research infrastructures, genetic resource management platforms, and multifunctional landscapes that contribute to biodiversity conservation and regional development.

Keywords

• Endemic Plants
• Ex situ Conservation
• Botanical Garden Design
• Geophytes
• Sustainable Landscape Planning
• Fritillaria

Ethical Statement

There are no ethical issues regarding the publication of this study

References

1. Ahern, J. (2013). Urban landscape sustainability and resilience: The promise and challenges of integrating ecology with urban planning and design. Landscape Ecology, 28, 1203–1212. https://doi.org/10.1007/s10980-012-9799-z
2. Askan, G., & Yılmaz, H. (2016). Determination of plant material used in open-green spaces of Erzincan city. Erzincan University Journal of Science and Technology, 9(1), 57–74. https://doi.org/10.18185/eufbed.90686
3. Askan, G., & Yılmaz, H. (2025). Bio-friendly educational campuses: Example of Erzincan city in Türkiye. Applied Ecology and Environmental Research, 23(1), 687–720. https://doi.org/10.15666/aeer/2301_687720
4. Askan, G., Kalenderoğlu, H., & Aslay, M. (2024). The use of climate-friendly landscape designs with newly developed drought-tolerant ornamental plant varieties and candidates in Erzincan under climate change. Düzce University Journal of Forestry Faculty, 20(Special Issue), 261–280. https://doi.org/10.58816/duzceod.1558339
5. Ballantyne, R., Packer, J., & Hughes, K. (2011). Environmental awareness, interests and motives of botanic gardens visitors. Tourism Management, 32(3), 555–562. https://doi.org/10.1016/j.tourman.2010.04.002
6. BGCI (Botanic Gardens Conservation International). (2017). The economic, social and environmental impacts of botanic gardens. BGCI.
7. Chen, G., & Sun, W. (2018). The role of botanical gardens in scientific research, conservation, and citizen science. Plant Diversity, 40(4), 181–188. https://doi.org/10.1016/j.pld.2018.07.006
8. Davis, P. H., Mill, R. R., & Tan, K. (1988). Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Supplement). Edinburgh University Press.

9. Donaldson, J. S. (2009). Botanic gardens science for conservation and global change. Trends in Plant Science, 14(11), 608–613. https://doi.org/10.1016/j.tplants.2009.08.008
10. Ekim, T., Koyuncu, M., Vural, M., Duman, H., Aytaç, Z., & Adıgüzel, N. (2000). Red data book of Turkish plants. Turkish Association for the Conservation of Nature.
11. Heywood, V. H. (2017). Plant conservation in the Anthropocene: Challenges and future prospects. Plant Diversity, 39(6), 314–330. https://doi.org/10.1016/j.pld.2017.10.004
12. Kandemir, A., Türkoğlu, H. İ., & Yıldız, F. (2022). Contributions to the flora of Erzincan (Türkiye). Bağbahçe Bilim Dergisi, 9(1), 34–63. https://doi.org/10.35163/bagbahce.1022593
13. McHarg, I. L. (1969). Design with nature. Natural History Press.
14. Mounce, R., Smith, P., & Brockington, S. (2017). Ex situ conservation of plant diversity in the world’s botanic gardens. Nature Plants, 3, 795–802. https://doi.org/10.1038/s41477-017-0019-3
15. Plants of the World Online (POWO). (2025). Polygonum olivieri Jaub. & Spach. Royal Botanic Gardens, Kew. Retrieved July 12, 2025, from https://powo.science.kew.org
16. Şenkul, Ç., & Kaya, S. (2017). Spatial distribution of endemic plants in Türkiye. Turkish Journal of Geography, 69, 109–120. https://doi.org/10.17211/tcd.322515
17. Republic of Türkiye Ministry of Agriculture and Forestry. (2024). Erzincan Horticultural Research Institute. Retrieved October 8, 2025, from https://arastirma.tarimorman.gov.tr/erzincanbk
18. TÜBİVES. (2025). Turkish Plants Data Service. Retrieved August 10, 2025, from http://194.27.225.161/yasin/tubives/index.php
19. Volis, S. (2017). Conservation-oriented restoration: A two-for-one method to restore both threatened species and their habitats. Plant Diversity, 39(6), 330–337. https://doi.org/10.1016/j.pld.2017.10.002
20. Yılmaz, H., & Askan, G. (2024). Determination of climate change sensitivity of Erzincan Binali Yıldırım University Yalnızbağ campus and green infrastructure scenario proposals. Düzce University Journal of Forestry Faculty, 20(Special Issue), 293–329. https://doi.org/10.58816/duzceod.1558959
21. Yücel, E. (2005). Trees and shrubs I (pp. 15–281). ETAM Printing Facilities.