Tiyatronun Tarihi Seyri ve Kurgunun Teatral Gerçekliği

Doğanın, insan davranışlarının veya gerçekliğin sanattaki taklidi (öykünme) veya yansıtması anlamına gelen “mimetik” bir tasarı ve ifade biçimi olan tiyatro, sahnede canlandırılmak üzere kaleme alınan kurgusal edebî türlerden biridir. Öykünmecilik/taklitçilik anlamına gelen “mimetik sanat” kuramının sahnesini ifade eden “tiyatro” türü eserler, diğer edebî eserlerde olduğu gibi gerçek yaşamdan yola çıkılarak kurgulanır. Olay/ dramatik örgü, kişi, yer, zaman ve anlatıcı ögelerinin yazarın hayal gücü ve dili kullanma becerileriyle yapılandırıldığı bu eserlerin derinliği ve okur üzerindeki tesiri, yazarın kurgu yeteneğiyle ortaya çıkar. Geniş anlamı ile her türlü edebî eser, radyo oyunu, dizi film, sinema filmi veya televizyon yapıtındaki hayalî anlatıları ifade eden kurgu(sal) yapı(t) da; kişi, olay/ dramatik örgü, yer, zaman ve anlatıcı unsurlarının, hayal gücünden faydalanılarak bir araya getirilmesiyle inşa edilir. Tiyatro türünün doğuşu ve Türk tiyatrosunun tarihi seyri üzerine temellendirilen bu çalışmada, “teatral gerçeklik” ve “mimetik ikna” konularına odaklanılarak, başarılı bir tiyatro eseri kurgulamada bu ögelerin rolü ve tesiri irdelenmiştir.