Sürdürülebilir Kalkınma Anlayışının Yeşil Pazarlama Ve Yeşil Finans Açısından Değerlendirilmesi

Öz

Araştırmada, çevresel, ekonomik ve sosyal gelişimi hedefleyen sürdürülebilir kalkınma anlayışı çerçevesinde yeşil pazarlama ve yeşil finans kavramlarını açıklamak ve Türkiye için uygulama önerileri getirmek amaçlanmaktadır. Yeşil ekonomi içerisinde yer alan yeşil pazarlama ve yeşil finans uygulama yöntemleri araştırılmış ve örnekler eşliğinde uygulama önerileri getirilmiştir. Araştırmada yeşil ekonomi için kamu ve özel sektörün birlikte hareket etmesi ve yapılacak yasal düzenlemelerle hem özel sektörün ilgisinin artırılması hem de yeşil ekonomi ürünlerinin maliyetlerinin düşürülmesi ile tüketicilerin ilgisinin artırılması gerektiği bulgusuna ulaşılmıştır. Dünya ve Türkiye’deki yeşil pazarlama ve yeşil finans ürünleri vurgulanarak gelecekte yaşanabilecek olumsuzlukların önüne geçmek ve amaçlandığı gibi kalkınmaya yardımcı olması adına yapılması gereken düzenlemeler üzerinde durulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir Kalkınma
• Yeşil Pazarlama
• Yeşil Finans

THE EVALUATION OF SUSTAINABLE DEVELOPMENT UNDERSTANDING IN TERMS OF GREEN MARKETING AND GREEN FINANCE

Abstract

The aim of the research is to explain the concepts of green marketing and green finance and bring application suggestions within the framework of sustainable development approach targeting environmental, economic and social development. Green marketing and green finance application methods in green economy and bringing application suggestions with examples. In the research, it was found that public sector and private sector should act together for the green economy and it was concluded that the interest of both private sector and consumers should be increased by reducing the costs of green economy products. Research has focused on arrangements to prevent any future incidents and to help development as intended by emphasizing green marketing and green finance products in the World and Turkey.

Keywords

• Sustainable Development
• Green Marketing
• Green Finance

References

1. AB, (2018). Communication from The Commission to The European Parliament, The European Council, The Council, The European Central Bank, The European Economic and Social Committee and The Committee of The Regions Action Plan: Financial Sustainable Growth, Brussels. URL: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:52018DC0097
2. Afande, O. (2015). “Influence of Green Marketing Strategies on Performance of the Kenyan Tea Sector”. Journal of Marketing and Consumer Research, Vol:10, 59-91.
3. Ali, Q., Salman, A. ve Parveen, S. (2020) Green Behavior and Financial Performance: Impact on the Malaysian Fashion Industry. URL: https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/2158244020953179
4. Alsmadi, S. (2007). “Green Marketing and the Concern Over the Environment: Measuring Environmental Consciousness of Jordanian Consumers”. Journal of Promotion Management, 13 (3-4), 339-361.
5. Akçadağ, M. (2019). “Yeşil Pazarlama Stratejilerinin Algılanan İşletme Performansı Üzerindeki Etkisi: İmalat İşletmelerinde Bir Uygulama”. Proceedings of the International Congress on Business and Marketing, 2019 Maltepe University, Istanbul, 13.06.2019-14.06.2019.
6. Aras, G. (2018). Sürdürülebilir Kalkınma İçin Sürdürülebilir Finansal Sistem. URL:https://www.dunya.com/kose-yazisi/surdurulebilir-kalkinma-icin-surdurulebilir-finansal-sistem/425453
7. Aydın, S. ve Tufan, F. (2018). “Sürdürülebilirlik Ve Yeşil Kavramları Bağlamında Y Kuşağının Satın Alma Davranışları”. Selçuk İletişim, 11(2), 397-420.
8. Aytekin, D. (2015, Haziran 11). IKEA’nın Çevre Yatırımı Tüm İsveç’inkinden Fazla. URL: https://www.yesilist.com/ikeanin-surdurulebilir-yatirimlari/

9. Balaban, O. ve Balaban, M. (2017). “Daha Adil ve Sürdürülebilir Bir Gelecek İçin Yeşil Ekonomi Yaklaşımı Seçenek Olabilir Mi?”. Mimarlık, 67-72.
10. Birleşmiş Milletler Çevre Programı (2016). Green Finance for Developing Countries, Needs, Concerns and Inovations, Mayıs 2016.
11. BİST (2019). BİST Sürdürülebilirlik Endeksi. URL: https://www.borsaistanbul.com/endeksler/bist-pay-endeksleri/surdurulebilirlik-endeksi.
12. Cherian, J. ve Jacob, J. (2012). “Greenmarketing: A Study of Consumers’ Attitude Towards Environment Friendly Products”. Asian Social Science , 8 (12), 117-¬126.
13. Çabuk, S., Nakıboğlu, B. ve Keleş, C. (2008). “Tüketicilerin Yeşil (Ürün) Satın Alma Davranışlarının Sosyo-Demografik Değişkenler Açısından İncelenmesi”. C.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17 (1), 85-102.
14. Ela, M. (2019). “Yeşil Sukuk Ve Türkiye’de Uygulanabilirliği”. Manisa Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F Yönetim ve Ekonomi, 26(1), 223-237.
15. Enezian, B. ve Wahab, K. (2016). “Effects of Green Marketing Strategy on the Financial and Non-Financial Performance of Firms: A Conceptual Paper”. Arabian Journal of Business and Management Review, Volume:6, Issue:5.
16. Erbaşlar, G. (2012). “Yeşil Pazarlama”. Mesleki Bilimler Dergisi, 1(2), 94-101.
17. Erkan, Ç., Tutar, F. ve Eren, M. V. (2013). “Yeşil Ekonomi Ve Turizm”. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 5(1), 62-72.
18. Esenboğa Airport (2014). Esenboğa, Türkiye’nin İlk Karbon Nötr Havalimanı Oldu. URL: http://www.esenbogaairport.com/tr-TR/tav-hakkinda/basin-bultenleri/page/esenboga-turkiyenin-ilk-karbon-notr-havalimani-oldu
19. Fuller, D.A. (1999). Sustainable marketing: managerial-ecological ıssues. UK: Sage Publications.
20. Garanti Bankası, (2018). Türkiye’nin İlk Yeşil Proje Finansmanı Kredisi Akfen Yenilenebilir Enerji’ye Verildi. URL: https://surdurulebilirlik.garantibbva.com.tr/surdurulebilirlik-blog/turkiye-nin-ilk-yesil-proje-finansmani-kredisi-akfen-yenilenebilir-enerji-ye-verildi/
21. Gedik, Y. (2020). “Yeşil Pazarlama Stratejileri ve İşletmelerin Amaçlarına Etkisi”. International Anatolia Academic Online Journal, 6(2), 46-65.
22. Gizep, R. (2019). Doğaya Saygılı Yeşil Finans: Dünya Ve Türkiye Uygulamaları. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Manisa: Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
23. Gülcan, N. (2017). “Yeşil Yönetim-Finansal Performans İlişkisi: BIST 50 Endeksi’nde Yer Alan İşletmeler Üzerine Bir Uygulama”. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, Yıl:5, Sayı:56, 460-472.
24. Güler, O. ve Tufan, E. (2015). “Yeşil Bankacılık Ve Yeşil Krediler: Antalya’daki 4-5 Yıldızlı Otel İşletmelerinin Bakış Açıları Üzerine Bir Araştırma”. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 26(1), 80-95
25. Gülhan, Ü. (2019). “Sürdürülebilir Kalkınmada Karbon Piyasalarının Rolü ve Türkiye Perspektifi”. E. Başar, A. Ağ, Ü. Gülhan (ed.), Sürdürülebilirlik: Ekonomik ve Sosyal Eğilimler. Ankara: İmaj Yayınevi.
26. Hürriyet Ekonomi (2018). Yeşil turizme 7 milyon liralık destek. URL: https://www.hurriyet.com.tr/ekonomi/yesil-turizme-7-milyon-liralik-destek-40975165
27. IssMıch (2014 ). URL: https://www.issmich.at/#hintergrundFlatland.
28. Kandır, S. ve Yakar, S. (2017). “Yeşil Tahvil Piyasaları: Türkiye’de Yeşil Tahvil Piyasasının Geliştirilebilmesi İçin Öneriler”. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(2), 159-175.
29. Kaufmann, H., Panni, M. ve Orphanidou, Y. (2012). “Factors Affecting Consumers’ Green Purchasing Behavior: an Integrated Conceptual Framework”. Amfiteatrueconomic , 14, 50-69.
30. Kinuti, M. W. (2011). “Green Marketing Intervention Strategies and Sustainable Development: A Conceptual Paper”. International Journal of Business and SocialScience, 2(23), 263-273.
31. Kuşat, N. (2013). “Yeşil Sürdürülebilirlik İçin Yeşil Ekonomi: Avantaj Ve Dezavantajları - Türkiye İncelemesi”. Journal of Yaşar University, 29(8), 4896-4916.
32. Lalon, R. (2015). “Green Banking: Going Green”. International Journal of Economics, Finance and Management Sciences, Volume 3, Issue 1, 34-42.
33. Memon, I., Chandio, F., Bhatti, A. ve Kazi, A. (2019). “The Impact of Green Marketing on the Financial Performance of Textile Industry”. International Journal of Entrepreneurial Research, 2(4), 16-20.
34. Miroshnychenko, I., Barontini, R., Testa, F. (2017). “Green Practices and Financial Performance: A Global Outlook”. Journal of Cleaner Production, 147, pp. 340-351.
35. Moravcikova, D., Krizanova, A., Majerova, J. ve Rypáková, M. (2017). “Green Marketing as The Source of The Competitive Advantage of The Business”. Sustainability. 9(12), 2218.
36. OECD (2011). Towards, green growth. URL:https://www.oecd-ilibrary.org/docserver/9789264111318-sum-tr.pdf?expires=1581945537&id=id&accname=guest&checksum=9C98F6BA80BB527A487884F8635507BD
37. OECD (2019). Çevresel performans incelemeleri- Türkiye 2019. URL: https://www.oecd.org/turkey/oecd-cevresel-performans-incelemeleri-turkiye-2019-653318da-tr.htm
38. Ottman, J. (1997). Greenmarketing, Opportunity for Innovation (second edition), NTC publishing groups. Özçağ, M. ve Hotunluoğlu, H. (2015). “Kalkınma Anlayışında Yeni Bir Boyut: Yeşil Ekonomi”. Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(2), 303-324.
39. Papadas, K.K., Avlonitis, G. J. ve Carrigan, M. (2017). “Green Marketing Orientation: Conceptualization, Scale Development and Validation”. Journal of Business Research, 80, 236–246.
40. Pezikoğlu, F. (2016). Yeşil ekonomi göstergeleri ve yeşil etki. 12.Ulusal Tarım Ekonomisi Kongresi, 1389-1398. URL: http://utek2016.sdu.edu.tr/
41. Polonsky, M. J. (1994). “An Introduction to Green Marketing”. Electronic Green Journal, 1(2).
42. Polonsky, M.J. ve Mintu, A. (1997). Environmental Marketing Strategies, Practice, Theory and Research. NYC: HaworthPress.
43. Sacks, J., Woo, W., Yoshino, N. ve Tagizadeh-Hesary, F. (2019). “Importance of Green Finance for Achieving Sustainable Development Goals and Energy Security”. Handbook of Green Finance, 3-12.
44. Schletz, M., Nassiry, D. ve Lee, M.K. (2020). Blockchain and Tokenized Securities: The Potential for Green Finance. Asian Development Bank Institute.
45. Sevim, U., Serçemeli, M ve Arslantürk Çöllü, D. (2018). Yeşil Finans Ve Muhasebe Teori Ve Uygulama. Ankara: Gazi Kitabevi.
46. Sharma, A., Iyer, G.R., Mehrotra, A. ve Krishnan, R. (2010). “Sustainability and Business-To-Business Marketing: A Frame Work and Implications”. Industrial Marketing Management, 39 (2),330-341.
47. Stanton, W.J. (1987). In: Fundamentals of Marketing (first edition). McGraw-Hill.
48. Şenocak, B. ve Mohan Bursalı, Y. (2018). “Yeşil İşletmecilik Uygulamaları ile İşletme Başarısı Arasındaki İlişki”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(1), 161-183.
49. Tagizadeh-Hesary, F. ve Yoshino, N. (2019). “The Way to Induce Private Participation in Green Finance and Investment”. Finance Research Letters, 31, 98-103.
50. Taşçıoğlu, M., Tepeli, Y., Keskin, A. (2017). “The Effects of Green Marketing Applications on Financial Performance”. International Conference on Global Competition and Innovation Management, November 9-11, İstanbul.
51. TC. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (2019). Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi. URL: https://iklim.csb.gov.tr/birlesmis-milletler-iklim-degisikligi-cerceve-sozlesmesi-i-4362 TC. Kalkınma Bakanlığı, Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018), Ankara.
52. TC. Tarım ve Orman Bakanlığı, “Türkiye ekonomisinin yeşil büyüme yolunda kalkınmasını desteklemek amacıyla sürdürülebilir biyokütle kullanımı” projesi kapsamında çağrılar açıldı, (2019).
53. URL: https://www.tarimorman.gov.tr/Sayfalar/Detay.aspx?OgeId=1005&Liste=Duyuru
54. TEPAV (2016). Yeşil ekonomi ve biz. URL: https://www.tepav.org.tr/tr/blog/s/5628/Yesil+Ekonomi+ve+Biz___
55. Türsen, D. (2018). Yeşil ekonomi 30 milyon iş yaratacak. URL: https://www.hurriyet.com.tr/ik-yeni-ekonomi/yesil-ekonomi-30-milyon-is-yaratacak-40985369
56. Ünlü, D. (2016). Türkiye’nin ilk yeşil tahvili TSKB’den. URL: https://www.dunya.com/surdurulebilir-dunya/turkiye039nin-ilk-yesil-tahvili-tskbden-haberi-316877
57. Üstünay, M. (2008). İşletmelerin Sosyal Sorumlulukları Çerçevesinde Yeşil Pazarlama Uygulamaları Ve Kimya Sektörüne Yönelik Bir İnceleme (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). Edirne: Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
58. Üstünışık, N. Z. (2014). Türkiye İmalat Sanayiinde Yeşil İmalatın Uygulanabilirliği: Makine İmalat Sanayii Örneği (Yayımlanmış TC. Kalkınma Bakanlığı Uzmanlık Tezi). Ankara.
59. Walker, R.H. ve Hanson, D.J. (1998). “Greenmarketing and Greenplaces: A Taxonomy for the Destination Marketer”. Journal of Marketing Management, 14 (6), 623-639.
60. Wanjohi, P., Gachoka, H., Kihoro, J. ve Ogutu, M. (2013). “Green Business: Potential for Application as a Business Innovation for Wealth and Employment”. Global Business and Economics Research Journal, Vol:2 (9), 1-12.
61. Whang, Y. ve Zhi, Q. (2016). “The Role of Green Finance in Environmental Protection: Two Aspects of Market Mechanism and Policies”. Energy Procedia, 311-316.
62. Wu, S. ve Lin S. (2016). “The Effect of Green Marketing Strategy on Business Performance: A Study of Organic Farms in Taiwan”. Total Quality Management & Business Excellence, 27(1-2), 141-156.
63. Wymer, W. ve Polonsky, M. J. (2015). “The Limitations and Potentialities of Green Marketing”. Journal of Nonprofit & Public Sector Marketing, 27(3), 239-262.
64. Yeşil Ekonomi, (2019). EBRD İzmir’in Sürdürülebilirlik Ve İklim Hedeflerine Katkı Sağlayacak. URL:https://yesilekonomi.com/ebrd-izmirin-surdurulebilirlik-ve-iklim-hibe-katkisi-saglayacak/
65. Yunus, M. ve Rahman, M. (2014). “Green Marketing for Creating Awareness for Green Consumerism”. Global Disclosure of Economics and Business , 3 (1), 18-¬22.
66. Yüksel, E. (2009). Yeşil Pazarlamanın Modern Pazarlamadaki Yeri Ve Küresel Bazda Değerlendirilmesi: Uygulama Örnekleri (Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi). İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
67. Zhu, Q. ve Sarkis, J. (2016). “Green Marketing and Consumerism as Social Change in China: Analyzing the Literature”. International Journal of Production Economics, 181, 289–302.