Research Article

İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI

Number: 68 December 1, 2019
EN TR

İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI

Abstract

Latifi’nin 1546 tarihli tezkiresi, Osmanlı nesir geleneğinde büyük önem taşımaktadır. Buna rağmen, 1546 tarihli tezkire metninin modern bir baskısı yoktur ve iki versiyon arasındaki farkları gösteren bir üslup incelemesi de bulunmamaktadır. Tezkirenin modern neşri eserin kapsamlı olarak gözden geçirilmiş ikinci (1575) versiyonunun metnine dayanmaktadır. Bugün eserin tenkitli neşri olarak bilinen çalışma, araştırmacılar tarafından, Latifi Tezkiresi’nin 1546 tarihli orijinal metniymiş gibi algılanmakta ve bu büyük yanılgı ile eser klasik Türk edebiyatının temel kaynakları içinde yerini almaktadır. Böylece, Latifi Tezkiresi’nin modern neşrine dayanan çok sayıda araştırma (makale, tez) kesin sonuçlara ulaşamamaktadır. Bu çalışmada, 1546 tarihli Latifi Tezkiresi’nin neşrinin oluşturulması önerileceği gibi 1546 ile 1575 tarihli yazmaların karşılaştırılması sağlanarak tezkire ve nesir geleneğine, diğer taraftan da üslup tarihine ışık tutulacaktır. Çalışma üç bölümden oluşacaktır. İlk bölümde Latifi Tezkiresi’nin yazmaları ile ilgili bilgi verilecektir. İkincisinde, 16. yüzyılda nesir geleneğinde meydana gelen yeni oluşumlardan bahsedildikten sonra bu oluşumların yazar olarak Latifi’yi, eser olarak da Latifi Tezkiresi’ni nasıl etkilediği değerlendirilecektir. Son bölümde, otuz yıl ara ile yazılan iki nüsha arasındaki derin farklılıkları ve bu tezkirelerin birer özgün metin olarak algılanması gerektiği iddiası örnekleriyle açıklanacaktır.

Keywords

References

  1. Ahmet Cevdet (1314). Tezkire-i Latifi. İkdam Matbaası.
  2. Andrews, W. G. (2015). Osmanlı metin çalışmaları: geçmişe meydan okuma, geleceği tasarlama. Eski Metinlere Yeni Bağlamlar, Osmanlı Edebiyatı Çalışmalarında Yeni Yönelimler, Eski Türk Çalışmaları X içinde (s. 36-59). İstanbul: Klasik.
  3. Andrews, W. G. (1996). Metin nerede? Hangi metin? Kimin metni? Varlık, 1062, 46-50.
  4. Andrews, W. G. (1970). The Tezkere-i Şu’ara of Latifi as a source for the critical evaluation of Ottoman poetry. Unpublished Ph.D dissertation. The University of Michigan.
  5. Canım, R. (2000). Tezkiretü’ş-şuarâ ve Tabsıratü’n-nüzemâ. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.
  6. Chabert, H.T. (1800). Tezkire-i Latifi. Zürih.
  7. İsen, M. (1999). Latifi tezkiresi. Ankara: Akçağ.
  8. İsen, M. (1994). Künhü’l-ahbâr’ın tezkire kısmı. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Linguistics

Journal Section

Research Article

Publication Date

December 1, 2019

Submission Date

September 30, 2018

Acceptance Date

July 31, 2019

Published in Issue

Year 2019 Number: 68

APA
Andrews, W. G., & Dalyan, A. (2019). İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 68, 49-68. https://doi.org/10.32925/tday.2019.30
AMA
1.Andrews WG, Dalyan A. İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI. Belleten. 2019;(68):49-68. doi:10.32925/tday.2019.30
Chicago
Andrews, Walter G., and Ayşe Dalyan. 2019. “İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, nos. 68: 49-68. https://doi.org/10.32925/tday.2019.30.
EndNote
Andrews WG, Dalyan A (December 1, 2019) İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten 68 49–68.
IEEE
[1]W. G. Andrews and A. Dalyan, “İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI”, Belleten, no. 68, pp. 49–68, Dec. 2019, doi: 10.32925/tday.2019.30.
ISNAD
Andrews, Walter G. - Dalyan, Ayşe. “İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten. 68 (December 1, 2019): 49-68. https://doi.org/10.32925/tday.2019.30.
JAMA
1.Andrews WG, Dalyan A. İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI. Belleten. 2019;:49–68.
MLA
Andrews, Walter G., and Ayşe Dalyan. “İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI”. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, no. 68, Dec. 2019, pp. 49-68, doi:10.32925/tday.2019.30.
Vancouver
1.Walter G. Andrews, Ayşe Dalyan. İKİ FARKLI LATİFİ TEZKİRESİ VE NÜSHALARI. Belleten. 2019 Dec. 1;(68):49-68. doi:10.32925/tday.2019.30