Research Article

Türkiye’de Vatandaş Odaklı İdare: E- Devlet Ötesi Dijitalleşen Kamu

Volume: 6 Number: 2 October 28, 2023
EN TR

Türkiye’de Vatandaş Odaklı İdare: E- Devlet Ötesi Dijitalleşen Kamu

Öz

Tarihi süreç içerisinde idarenin vatandaşlara yönelik hizmet sunma şekilleri sürekli bir şekilde yenilenmiştir. Günümüzde de birçok yeni hizmet sunma şekilleri mevcuttur. Bunlardan en yeni olanları; yeni kamu yönetimi, stratejik yönetim, toplam kalite yönetimi, yönetişim ve elektronik devlet (e-devlet) olarak sıralanmaktadır. Bu yeni hizmet sunum biçimlerinden biri olan e-devlet, özellikle bilgi ve iletişim teknolojisi temelli bir model olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu durumun öne çıkan yanı, bilgi ve iletişim teknolojisindeki değişime bağlı olarak sürekli yenilenen ve yapılanan bir yönetim modelinin var olmasıdır. E-devlet modelinin bilgi ve iletişim teknolojisi üzerinde var olması, sistemin dinamik bir yapıya sahip olduğu anlamını taşımaktadır. Teknolojide yaşanan gelişmeler ile birlikte e-devlet modeli de dönüşerek gelişmektedir. Özellikle bilgi ve iletişim teknolojisindeki ilerlemeye bağlı olarak ortaya çıkan yeni iletişim ve haberleşme mecraları, devlet- vatandaş ilişkilerini etkilemekte ve e-devlet ötesi dijitalleşemeye zemin hazırlayarak bir gereklilik oluşturmaktadır. Bu çalışmayla dünya genelinde yaygınlaşmaya başlayan dijital dönüşüme Türkiye’nin ne denli uyum sağladığı, Türkiye’deki kamu kurumlarının bu dönüşümden nasıl etkilendiği ve idarelerin bu yönde nasıl politikalar ürettiği araştırılmıştır. Bu bağlamda birincil kaynaklar incelenmiş, detaylı literatür taraması yapılmış, ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının dokümanlarının analizi yapılmış, yayınları kaynak olarak kullanılmıştır. Çalışmayla kamu idarelerinin dijital hizmet üretmeye ilişkin planladıkları politikalara katkılar sunması amaçlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Dijitalleşme , E-Devlet , Dijital Kamu , Türkiye

References

  1. Akcagündüz, E. (2019). Türkiye’de e-devlet ve e-yönetişim: Mevcut duruma genel bir bakış. B. Parlak, & K. C. Doğan (Edt.) E-yönetişim kavramsal/kuramsal çerçeve, ülke incelemeleri ve Türkiye’ye yansımaları (ss. 417-441). Beta Yayıncılık.
  2. Almarabeh, T., & AbuAli, A. (2010). A general framework for e-government: Definition, maturity challenges, opportunities, and success. European Journal of Scientific Research, 39(1), 29-42.
  3. Altınok, A. R. (2003). Kaliteli hizmet sunumunun bir aracı olarak e-devlet. Kamu Yönetiminde Kalite 3. Ulusal Kongresi Bildiriler Kitabı, TODAİE Yayınları, Ankara.
  4. Atmaca, Y., & Karaçay, F. (2020). Türkiye’deki kamu yönetimi reformlarında dijitalleşme ve e-yönetişim. International Journal of Management and Administration, 4(8), 260-280.
  5. Avaner, T., & Çelik, M. (2021). Türkiye’de dijital dönüşüm ofisi ve yapay zeka yönetimi: Büyük Veri ve Yapay Zeka Daire Başkanlığı’nın geleceği üzerine. Medeniyet Araştırmaları Dergisi, 6(2), 1-18.
  6. Babaoğlu, C., & Erdoğan, O. (2021). Yerel hizmetlerde dijitalleşme ve yerel yönetimler. Ö. Önder, E. B. Sipahi, & M. Yamana (Edt.), Yerel yönetimler: Yönetim, siyaset, kent ve güncel tartışmalar (ss. 713-732). Gazi Kitabevi.
  7. Balcı, A. (2003). E-devlet: Kamu yönetiminde yeni perspektifler, fırsatlar ve zorluklar. A. Balcı vd. (Edt.), Kamu Yönetiminde çağdaş yaklaşımlar. Seçkin Yayınları.
  8. Bilgi ve İletişim Teknolojileri Dairesi. (2014). Ülkemizde bilgi toplumuna dönüşüm. T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı. http://www.bilgitoplumu.gov.tr/bilgi-toplumu/ulkemizde-bilgi-toplumuna-donusum/.
  9. Çapar, S., Demir, R., & Yıldırım, Ş. (2015). Kamu hizmet sunumunda idarecilerin işlevi. Türk İdare Dergisi, (481), 361-400.
  10. Çarıkçı, O. (2009). Türkiye’de kamu hizmetlerinin sunumu ve e-devlet uygulamaları: Isparta ili örneği. [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi.