Smoking Status of Medical Students

Öz

Objectives: The aim of this study is to determine the status of smoking habits and quitting behaviors of the students of Trakya University Medical Faculty. Patients and Methods: Smoking habits, nicotine addiction, quitting motivation and behaviors were investigated in the 5th and 6th year students of Trakya University Medical Faculty in 2003-2004 academic year by a self reported questionnaire. Out of 336 students 200 (59.5%) (90 males, 110 females, mean age 24.11±1.87 years; range 21 to 34 years) were included in the study. Results: There were 129 (64.5%) never smokers, 18 (9%) ex-smokers and 53 (26.5%) current smokers. Smoking rate was increasing with age. Nicotine addiction test scores corresponded to the least addiction. The most frequently declared reason to quit smoking were worries related to health. The most frequently declared reasons to restart smoking were stress and smoking friends. Counseling to quit smoking, nicotine replacement and drug use were very limited. Conclusion: Counseling to quit smoking was insufficient even in this advantageous group of medical students. Action planning targeting physician candidates is immediately required to enhance national movement against smoking. Turkish Başlık: Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Sigara İçme ve Bırakma Durumları Anahtar Kelimeler: Sigara; tıp öğrencileri; Türkiye/epidemiyoloji Amaç: Bu çalışma Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinin sigara kullanım durumlarını belirlemek amacıyla yapıldı. Hastalar ve Yöntemler: Araştırmacılar tarafından, 2003-2004 öğrenim yılında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi 5 ve 6. sınıf öğrencilerinde bir anket uygulaması ile sigara içme durumu, nikotin bağımlılık düzeyi, bırakma isteği ve davranışları sorgulandı. Üç yüz otuz altı öğrenciden ulaşılabilen 200'ü (%59.5) (90 erkek, 110 kadın; ort. yaş 24.11±1.87; dağılım 21-34) çalışmaya alındı. Bulgular: Hiç sigara içmeyenler 129 (%64.5), bırakanlar 18 (%9), halen içenler 53 kişi (%26.5) olarak bulundu. Sigara içme yaşla artış göstermekteydi. Sigara içenlerin nikotin bağımlılık puanları az bağımlıya denk gelmekteydi. Sigarayı bırakmış olanlarda en sık dile getirilen bırakma nedeni sağlıkla ilgili kaygılardı. Tekrar başlayanlarda en önemli etkenler ise stres ve sigara içen arkadaşlar olarak bildirilmişti. Sigara bırakma danışmanlığı, nikotin replasmanı ya da yardımcı ilaç kullanımları çok kısıtlı düzeylerdeydi. Sonuç: Sigara bırakma danışmanlığının ortalamaya göre daha avantajlı konumda olan tıp fakültesi öğrencilerinde bile yetersiz olduğu görüldü. Ülkedeki sigara karşıtı harekete ivme sağlayabilmek için acilen hekim adaylarına yönelik eylem planlanmasına ihtiyaç bulunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Smoking; students medical; Turkey/epidemiology