QR Code Information Design: A User Experience-Centered Approach

Abstract

Addressing the changing dynamics of the information ecosystem, this study proposes a hybrid communication system model grounded in user experience (UX) and behavioral design principles, establishing a seamless bridge between physical and digital spaces. The study presents a flexible framework aimed at transforming information presentation from a one-way transmission into a sustainable, updatable, and participatory process that prompts user action. Developed by adopting the design research methodology, the theoretical foundation of the model is constructed by synthesizing Hartson and Pyla’s UX framework with Charles Duhigg’s Habit Loop (Cue-Routine-Reward) model. To test the functionality of the model and its capacity to change behavior, “ocean pollution,” involving abstract data sets, was selected as a pilot scenario, and a prototype titled Ne Kadar Plastik? (How Much Plastic?) was developed. Consequently, this study evaluates that the proposed system provides a manageable infrastructure for institutions and a low-cognitive-load, interactive communication framework for users by presenting abstract data through concrete metaphors, ensuring active engagement via digital commitments, and reinforcing behavior through social proof mechanisms.

Keywords

• Online
• Interaction
• Information Design
• Unity
• User Experience

QR Kodlu Bilgilendirme Tasarımı: Kullanıcı Deneyimi Odaklı Bir Yaklaşım

Abstract

Bu araştırma, bilgi ekosisteminin değişen dinamiklerine yanıt olarak; fiziksel ve dijital mecralar arasında kesintisiz bir köprü kuran, temelini kullanıcı deneyimi (UX) ve davranışsal tasarım ilkelerinden alan hibrit bir iletişim sistemi modeli önermektedir. Çalışma, bilginin sunumunu tek yönlü bir aktarım olmaktan çıkarıp; sürdürülebilir, güncellenebilir ve kullanıcıyı eyleme teşvik eden katılımcı bir sürece dönüştürmeyi hedefleyen esnek bir çerçeve sunar. Tasarım araştırması metodolojisi benimsenerek geliştirilen bu modelin teorik altyapısı, Hartson ve Pyla’nın UX çerçevesi ile Charles Duhigg’in Alışkanlık Döngüsü (İşaret-Rutin-Ödül) modeli sentezlenerek oluşturulmuştur. Modelin işlerliğini ve davranış değiştirme kapasitesini test etmek amacıyla, soyut veri setleri barındıran “okyanus kirliliği” teması pilot bir senaryo olarak seçilmiş ve Ne Kadar Plastik? isimli bir prototip geliştirilmiştir. Araştırma sonucunda, önerilen bu sistemin; soyut verileri somut metaforlarla sunma, kullanıcıdan dijital taahhüt alarak aktif katılım sağlama ve sosyal kanıt mekanizmalarıyla davranışı pekiştirme yoluyla, kurumlar için yönetilebilir, kullanıcılar için ise bilişsel yükü düşük ve etkileşimli bir iletişim altyapısı sağladığı değerlendirilmektedir.

Keywords

• Çevrimiçi
• Etkileşim
• Bilgilendirme Tasarımı
• Unity
• Kullanıcı Deneyimi

References

1. Brown, T. (2009). Change by design: How design thinking transforms organizations and inspires innovation. HarperBusiness.
2. Budiu, R., & Nielsen, J. (2013). Mobile usability. New Riders.
3. Cairo, A. (2012). The functional art: An introduction to information graphics and visualization. New Riders.
4. Cialdini, R. B. (2007). Influence: The psychology of persuasion (Rev. ed.). Harper Business.
5. Dreyfuss, H. (1955). Designing for people. Allworth Press.
6. Drucker, J. (2014). Graphesis: Visual forms of knowledge production. Harvard University Press.
7. Duhigg, C. (2012). The power of habit: Why we do what we do in life and business. Random House.
8. Ertan, E. (2025). Applying video game satisfaction elements to cinematic audio-visuals: A cross-disciplinary analysis through ludomusicology, diegesis and flow theory. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, (71), 23-44. https://doi.org/10.47998/ikad.1669165

9. Freedman, J. L., & Fraser, S. C. (1966). Compliance without pressure: the foot-in-the-door technique. Journal of Personality and Social Psychology, 4(2). https://doi.org/10.1037/h0023552
10. Garrett, J. J. (2011). The elements of user experience: User-centered design for the web and beyond (2nd ed.). New Riders.
11. Güler, T. (2008). Grafik tasarımda yeni bir alan: Bilgilendirme tasarımı [Sanatta Yeterlilik Tezi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir].
12. Hartson, R., & Pyla, P. (2018). The UX book: Agile UX design for a quality user experience. Morgan Kaufmann.
13. İlisulu, T. İ. (2017). Bilgilendirme tasarımı ve eğitimdeki yeri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(Özel Sayı 1), 195-213.
14. Kay, A. (1990). User interface: A personal view. In B. Laurel, S. J. Mountford (Eds.), The art of human-computer interface design (s.191-207). Addison-Wesley Publishing Company.
15. Meggs, P. B., & Purvis, A. W. (2011). Meggs’ history of graphic design. John Wiley & Sons.
16. Nielsen, J. (1993). Usability engineering. Morgan Kaufmann.
17. Norman, D. A. (2013). The design of everyday things: Revised and expanded edition. Basic Books.
18. Norman, D., & Nielsen, J. (t. y.). Don Norman. Nielsen Norman Group. https://www.nngroup.com/people/don-norman/ (14.02.2025).
19. Pettersson, R. (2002). Information design: An introduction. John Benjamins Publishing.
20. Reeves, T. C. (2006). Design research from a technology perspective. In J. van den Akker, K. Gravemeijer, S. McKenney, & N. Nieveen (Eds.), Educational design research. Routledge.
21. Sweller, J. (1988). Cognitive load during problem solving: Effects on learning. Cognitive Science, 12(2). https://doi.org/10.1207/s15516709cog1202_4
22. Thaler, R. H., & Sunstein, C. R. (2008). Nudge: Improving decisions about health, wealth, and happiness. Yale University Press.
23. Tufte, E. R. (1990). Envisioning information. Graphics Press.
24. Wurman, R. S. (1989). Information anxiety. Doubleday.
25. Wurman, R. S. (2019). Arch Daily interview of Richard Saul Wurman by Niall Patrick Walsh. Wurman. https://www.wurman.com/publishedarticles (14.02.2025).