AN ANALYSIS OF POSTGRADUATE THESES ON KARATE IN TURKEY (1999-2022)

Abstract

This research aims to examine the theses made in the field of karate between 1999-2022, to reveal the literature situation and to determine the deficiencies, if any. In the research, a scanning method based on secondary data was used as a model. The population of this research consists of 51 theses, 5 doctorates, and 46 master's, with the words karate and sports in their titles, which were published on the National Thesis Center website. Theses were evaluated by looking at their years, universities, subjects, institutes, access status, advisor introductions, written language and page instructions. After the content analysis based on secondary data in the research, the data obtained were analyzed using the SPSS 25 program. Descriptive statistics were used to determine the distributions of the variables. As a result of this research, when we look at the distribution of theses according to their subjects, 80.4% of the master's theses and 60% of the doctoral theses are studies on the topic of "sports". In addition, it is observed that studies on karate are carried out in 20 different universities. With the increase in the number of researchers interested in karate, it is thought that postgraduate theses in various fields will contribute to the literature. The increasing sporting success and popularity of karate will continue to attract the attention of researchers who are interested in this sport.

TÜRKİYE’DE KARATE BRANŞINDA YAPILAN LİSANSÜSTÜ TEZLERİN İNCELENMESİ (1999-2022)

Abstract

Bu araştırmanın amacı, 1999-2022 yılları arasında karate alanında yapılmış olan tezleri inceleyerek literatürel durumu ortaya koymak ve varsa eksiklikleri belirlemektir. Araştırmada model olarak ikincil verilere dayalı tarama yöntemi kullanılmıştır. Bu araştırmanın evrenini, Ulusal Tez Merkezi Web sayfasında yayımlanan başlığında karate ve spor ifadeleri yer alan tüm tezler (5 doktora, 46 yüksek lisans toplamda 51 tez) oluşturmaktadır. Tezler yıllarına, üniversitelerine, konularına, enstitülerine, erişim durumlarına, danışman unvanına, yazım diline ve sayfa sayılarına bakılarak değerlendirilmiştir. Araştırmada ikincil verilere dayalı içerik analizi yapıldıktan sonra elde edilen veriler SPSS 25 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Değişkenlerin dağılımlarını belirlemek adına tanımlayıcı istatistiklerden faydalanılmıştır. Araştırmada veriler dökümantasyona dayalı içerik analizi yöntemiyle elde edilmiştir. Bu araştırmanın sonucunda, tezlerin konularına göre dağılımlarına bakıldığında yüksek lisans tezlerinin %80,4’ü ve doktora tezlerinin %60’ı “spor” konu başlığıyla ilgili çalışmalardır. Ayrıca 20 farklı üniversitede karate sporu ile ilgili çalışmalar yapıldığı gözlenmektedir. Karate sporu ile ilgilenen araştırmacı sayısının artması ile yapılacak olan çeşitli alanlardaki lisansüstü tezlerin literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Karate sporunun artan sportif başarısı ve popüleritesi ise, bu spor ile ilgilenen araştırmacılarda merak uyandırmaya devam edecektir.

Keywords

• Spor
• Karate
• Lisansüstü Eğitim

References

1. Alpay H. (2013). Karate-do el kitabı TKF eğitim kitapları serisi. Mavi ofset basım yayınevi, İstanbul.
2. Doğan E. (2003). Türkiye Cumhuriyeti’nde karate sporunun tarihi gelişimi (1970-2000). Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul.
3. Doria H., Veicsteinas A., Limonta E., Maggioni MA., Aschieri P., Eusebi F., Fanz G., Pietrangelo T. (2009). Energetics of karate (kata and kumite techniques) in top-level athletes. European Journal of Applied Physiology. 107, 603-610.
4. Invernizzi PL., Longo S., Scurati R. (2008). Analysis of heart rate and lactate concentrations during coordinative tasks: pilot study in karate kata world champions. Sport Sciences for Health. 3, 41-46.
5. Türkiye Karate Federasyonu. (2023). Oyun kuralları kitap özeti. http://www.karate.gov.tr/ [Erişim tarihi: 26.07.2023].
6. Okuş H. (2013). Mücadele disiplinleri ve onun içerisinde gelişen karatenin tarihi süreçleri ile karatenin tarihi süreçleri ile karatenin kültürel ve tanımsal çelişkileri üzerine bir değerlendirme 7. dan Tezi TKF eğitim kitapları serisi. mavi ofset basım yayınevi, İstanbul.
7. Oral A. (2014). TKF eğitim el kitabı. TKF eğitim kitapları serisi. Mavi ofset basım yayınevi, İstanbul.
8. Soykan A. (2009). Karate sporcularında uyarılma düzeyinin hedefe yönelik hareket koordinasyonuna etkisi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

9. Beneke R., Beyer T., Jachner C., Erasmus J., Hütler M. (2004). Energetics of karate kumite. Europen Journal of Applied Physiology. 92, 518-523.
10. Chaabène H., Franchini E., Sterkowicz S., Tabben M., Hachana Y., Chamari K. (2015). Physiological responses to karate specific activities. Science & Sports. 30(4), 179-187.
11. Soykan A., Ateş O., Güler M. (2011). 21 yaş altı karate elit kata-kumite sporcularının bacak kuvveti ile çabukluklarının karşılaştırılması. Uluslararası Hakemli Akademik Sosyal Bilimler Dergisi. 1(1), 96-100.
12. Chaabene H., Hachana Y., Franchini E., Mkaouer B., Chamari K. (2012). Physical and physiological profile of elite karate athletes. Sports Medicine. 42, 829-843.
13. Türkiye Milli Olimpiyat Komitesi. (2023). https://www.olimpiyatkomitesi.org.tr/ [Erişim tarihi: 01.06.2023].
14. Vando S, Filingeri D, Maurino L, Chaabène H, Bianco A, Salernitano G, Foti C, Padulo J. (2013). Postural adaptations in preadolescent karate athletes due to a one week karate training camp. Journal of Human Kinetics. 38, 45–52.
15. Koropanovski N., Berjan B., Bozic P., Pazin N., Sanader A., Jovanovic S., Jaric S. (2011). Anthropometric and physical performance profiles of elite karate kumite and kata competitors. Journal of Human Kinetics. 30, 107-114.
16. Bengiray S. (2009). Türkiye’de insan kaynakları yönetimi alanında yapılan lisansüstü tezler ve bu tezlerde incelenen temaların analizi: 1983-2008 dönemi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 4(1), 167-197.
17. Büyükergün A. (2020). 1990-2018 yılları arası Türkiye’de tenis branşında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Spor Eğitim Dergisi. 4(1), 20-29.
18. Bowen GA. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal. 9(2), 27-40.
19. Attila A. (2020). 1985-2018 yılları arası Türkiye’de basketbol branşında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları. 2(1), 60-71.
20. Kuter FÖ., Ozturk Y. (2012). Türkiye`de raket sporları alanında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. Sport Sciences. 7(2), 46-58.
21. Çifçi Ç. (2015). 2004–2014 yılı içinde uluslararası alanlarda yapılmış yüzme branşı ile ilgili akademik çalışmaların incelenmesi. İstanbul Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi. 5(1), 35-61.
22. Büyükergün A. (2021). Türkiye’de bisiklet alanında yapılmış lisansüstü çalışmalar üzerine bir inceleme. Kilis 7 Aralık Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 5(1), 114-120.
23. Özdemir RA., Kirazcı S., Uğraş A. (2010). Simple reaction time and decision making performance after different physical workloads: an examination with elite athletes. Journal of Human Sciences. 7(2), 655-670.
24. Turkay H., Demir A. (2021). Spor psikolojisi üzerine bir inceleme. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi. 5(10), 119-131.
25. Şakar Ş. (2010). Sporcularda sağlıklı beslenme. Türkiye Klinikleri Journal of Cardiology. 3(2), 42-52.
26. Türkiye İşitme Engelliler Spor Federasyonu. (2023). Branşlar. https://tiesf.gov.tr/branslar/ [Erişim tarihi: 01.06.2023].
27. Türkiye Karate Federasyonu. (2023). http://www.karate.gov.tr/ [Erişim tarihi: 01.06.2023].
28. Akınalp H. (2017). Türkiye'deki karate hakemlerinin karşılaştıkları sportmenlik dışı davranışların farklı değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
29. Şenışık S. (2013). Spor yaralanmalarını önlemeye yönelik oyun kurallarının düzenlenmesi. Spor Hekimliği Dergisi. 48(2), 49-56.
30. Macan J, Bundalo-Vrbanac D, Romić G. (2006). Effects of the new karate rules on the incidence and distribution of injuries. British Journal of Sports Medicine. 40(4), 326-330.