İLK VE ORTAÖĞRETİM OKULLARINDA GÖREV YAPAN BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR ÖĞRETMENLERİNİN YILMAZLIK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ Hatay İli Örneği

Abstract

Bu araştırmanın amacı; ilk ve ortaöğretim okullarında görev yapan beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin yılmazlık düzeylerinin bazı değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesidir. Araştırmanın evrenini Hatay İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün ilk ve ortaöğretim okullarında İl, İlçe ve Köy görev yapan 485 beden eğitimi ve spor öğretmeni oluşturmuştur. Örneklem grubu ise, 63’ü kadın, 190’nı erkek olmak üzere toplam 253 beden eğitimi ve spor öğretmeninden oluşmaktadır. Araştırmada, araştırmacılar tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu ve Gürgan 2006a tarafından geliştirilen “Yılmazlık Ölçeği” kullanılmıştır. Öğretmenlerin yılmazlık düzeyleri cinsiyet , medeni durum , çalıştığı yerler il,ilçe,köy , mesleki hizmet süresi , okul türü İlk&Ortaöğretim bakımlarından karşılaştırılmıştır. Elde edilen verilerin hesaplanmasında ve değerlendirilmesinde SPSS 16,0 istatistik paket programı kullanılmıştır. Veriler yüzde % ve frekans tabloları verilerek özetlenmiştir. Verilerin normallik sınaması One–Sample Kolmogorov–Simirnov test ile yapılmış olup verilerin normal dağılım gösterdiği varsayımı sağlanmıştır. Dolayısıyla veriler parametrik testlerden, Indenpendent sample-t testi ve One Way ANOVA ile analiz edilmiştir. Bu çalışmada hata düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Sonuç olarak; araştırmada yer alan beden eğitimi öğretmenlerinin, cinsiyet değişkeni açısından yılmazlık düzeylerinin değişmediği, ilköğretimde görev yapan öğretmenlerin ortaöğretimde görev yapan öğretmenlere oranla anlamlı düzeyde yılmazlık alt boyutu olan iyimser olma/yaşama bağlı olma puanlarının yüksek olduğu, medeni durum ve mesleki hizmet süresinin ise, yılmazlık düzeyini anlamlı düzeyde değiştirmediği tespit edilmiştir.

Keywords

• Beden Eğitimi Öğretmeni,yılmazlık,İlköğretim,Ortaöğretim

A RESEARCH ON RESILIENCY OF PHYSICAL EDUCATION AND SPORTS TEACHERS THAT WORK IN PRIMARY AND SECONDARY EDUCATION SCHOOLS EXAMPLE OF HATAY PROVINCE

Abstract

Aim of this research is to analyze whether resiliency of physical education and sports teachers that work in primary and secondary schools vary in terms of some variables. Population of the study comprises of a total of 253 physical education and sports teachers 63 female, 190 male teachers out of 485 physical education and sports teachers that work in primary and secondary schools Province, District and Village of Hatay Provincial Directorate of National Education have participated in the research. In order to determine resiliency of the participants, personal information form developed by the researchers and “Scale Of Resiliency” developed by Gürgan 2006a have been used. Resiliency levels of teachers have been compared in terms of their genders, marital status, place of work province, district, village , professional service period and types of schools, in which they work primary, secondary education . SPSS 16.0 statistics package software has been used for calculation and evaluation of the obtained data. The data has been summarized in percentages % and frequency tables. Test of normality for the data has been performed through One–Sample Kolmogorov–Simirnov test and it is assumed that the data shows normal distribution. Therefore, the data has been analyzed from parametric tests through independent sample-t test and One Way ANOVA. In this study, error level has been

Keywords

• Physical Education and Sports Teacher,Resiliency,Primary Education,Secondary Education

References

1. Akbayır,K., Taş, Z., “Türkiye’de Matematik Eğitimi ve Öğretmen Yetiştirmeye Yönelik Öğretmen Adaylarının Görüşleri,” Journal of Qafqaz University, Number 26, 2009.
2. Bayrak,C., Yılman,M., Erdoğan, İ., ve Ark., Öğretmenlik Mesleğine Giriş, Pecem Yayınları, Beşinci
3. Baskı, Ankara, 2004 3. Benard
4. Bobek, B. L., “Teacher Resiliency: A Key To Career Longevity,” Clearing House; Vol. 75 Issue 4, Mar/Apr, 2002. 5. Büyüköztürk
5. Can, E., Can, G., “Yılmazlık Kavramı” Ceza Ve Tevkif Evleri Genel Müdürlüğü, Denetimli Serbestlik ve Yardım hizmetlerinden Sorumlu Daire Başkanlığı, E Dergisi, sayı:11, 24-27, 2008.
6. Clark, P., “Resiliency In The Practicing Marriage And Family Therapist,”Journal of Marital and Family
7. Therapy. Oxford: Vol. 35, Iss. 2; pg. 231, 17 pgs.Apr, 2009.
8. Ersever, O. G., “The open school system as a new policy including the practice of an effective communication model and a teacher education, Journal of Qafqaz University, Washington: D. C. 1994.

9. Gizir, C.A., Akademik Sağlamlık:Yoksulluk İçindeki Sekizinci Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarılarına Katkıda Bulunan Koruyucu Faktörlerin İncelenmesi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Bölümü, Ankara, 2004.
10. Gökben Çetin, N., Beceren, E., “Lider Kişilik: Gandhi” Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Yıl:3,Volume: 3, Sayı/ 5, 110-132, 2007.
11. Gordon, K., “Resilient Hispanic Youths’ Self-Concept and Motivational Patterns.” Hispanic Journal of Behavioral Sciences, 18, 1, 63, 1996.
12. Gürgân, U., “Yılmazlık Ölçeği (YÖ):Ölçek Geliştirme, Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması,” Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 32 (2);45-74, 2006 (a).
13. Gürgân, U., Grupla Psikolojik Danışmanın Üniversite Öğrencilerinin Yılmazlık Düzeylerine Etkisi, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Rehberlik ve Psikolojik Danışma Programı, Ankara, 2006(b).
14. Jew, C., Green, K. E., & Kroger, J., Development and Validation Of A Measure Of Resiliency. Measurement & Evaluation İn Counseling & Development, 32 (2), 75–90. 1999.
15. Karaırmak, Ö., Deprem Yaşamış Bireylerde Psikolojik Sağlamlığa Etki Eden Kişisel Faktörlerin Incelenmesi: Bir Model Test Etme Çalışması, Doktora Tezi, Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilimdalı, Ankara, 2007.
16. Karasar, N., Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Nobel Yayınları. Ankara, 2005.
17. Margalit, M., Resilience model among individuals with learning disabilities: proximal and distal influences. Learning Disabilities Research Practice, 18, 2, 82-87. 2003.
18. Miller, M., “Resilience Elements İn Students With Learning Disabilities.” Journal of Clinical Psychology, 58, 2002.
19. Öğülmüş, S., “Bir Kişilik Özelliği Olarak Yılmazlık.” I. Ulusal Çocuk ve Suç Sempozyumu: Nedenler ve Önleme Çalışmaları, 29-30 Mart 2001.
20. Öğülmüş, S., Okullarda Şiddetin Önlenmesi Mevcut Uygulamalar ve Sonuçlar, Türk Eğitim Derneği Yayınları, 2006. İnternette; Tarihi;17/03/2010.
21. http://portal.ted.org.tr/yayinlar/Okullarda_Siddet.pdf. Erişim
22. Özcan, B., Anne-Babaları Boşanmış ve Anne-Babaları Birlikte Olan Lise Öğrencilerinin Yılmazlık
23. Özellikleri ve Koruyucu Faktörler Açısından Karşılaştırılması, Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Eğitimde Psikolojik Hizmetler Bilim Dalı (Eğitim Psikolojisi Programı), Ankara, 2005.
24. Rak, C. F., & Patterson, L. E., “Promoting Resilience İn At-Risk Children,” Journal Of Counseling & Development, 74 (4), 368–374. 1996.
25. Terzi, Ş., “Okullarda Yaşanan Şiddeti Önleyici Bir Yaklaşım: Kendini Toparlama Gücü,” Aile ve Toplum Eğitim, Kültür ve Araştırma Dergisi, Yıl:9, 3(2), 2008(b).
26. Terzi, Ş., “Üniversite Öğrencilerinde Kendini Toparlama Gücünün İçsel Koruyucu Faktörlerle İlişkisi.” Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35: 297-306, 2008(a).
27. Toprak,G., “Yılmazlık” Anadolu Üniversitesi, Hayatın İçinde Anadolu Haber, Haftalık İletişim Gazetesi, (Çelen,F.,&Akyayla, G., Haberi)Sayı:527, Aralık, 2009.
28. Vance, E., & Sanchez, H., Creating Aservice System That Builds Resiliency. NC Department Of Health And Human Services. 1998.