Ortaokul Öğrencilerinin Yaşam Boyu Öğrenme Becerileri ile Sosyal Duygusal Öğrenme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Abstract
Öğrenme hiç bitmeyen bir yolculuktur. Hayatın her bir köşesinde anlamlanan öğrenmeler, öğrenmenin yaşam boyu olduğunu gösterir. Yaşam boyu öğrenen insanın aynı zamanda sosyal-duygusal bir yönü de vardır. Sosyal duygusal öğrenme becerilerinin (SDÖB) ortaokul çağında kazanılması önemlidir. Alanyazın taramasında sosyal duygusal öğrenme ile yaşam boyu öğrenmeye dair iki değişkeninde birlikte ele alındığı çok çalışma bulunmamaktadır. Yaşam boyu öğrenmede bireyi ileriye taşıma noktasında sosyal duygusal öğrenmenin önemli bir payının olduğu düşünülmektedir. Bu amaçla bu çalışmada ortaokul öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme becerileri (YBÖB) ile sosyal duygusal öğrenme becerileri arasındaki ilişki incelenmiştir. Araştırmanın yöntemi ilişkisel tarama modelidir. Araştırma ortaokul kademesinde eğitimine devam eden 5,6,7 ve 8.sınıf öğrencilerinden 50 öğrenci ile yaşam boyu öğrenme ve sosyal duygusal öğrenme becerilerine yönelik ölçekler kullanılarak veriler toplanmıştır. Çalışmada kullanılan ölçekler Çiftçibaşı, Korkmaz ve Karamustafaoğlu (2019) tarafından geliştirilen Ortaokul öğrencileri için yaşam boyu öğrenme becerileri ölçeği ile Kabakçı ve Korkut Owen (2010) tarafından geliştirilen Sosyal duygusal öğrenme becerileri ölçeğidir. Kullanılan veri toplama araçları geçerliği ve güvenirliği sağlanmış araçlardır. Araştırmanın sonucunda ortaokul öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme becerileri ve sosyal duygusal öğrenme becerileri arasında anlamlı ve olumlu bir ilişki olduğu bulgulanmıştır. (r = .746, p < .001.)
Keywords
Yaşam boyu öğrenme becerileri, sosyal duygusal öğrenme becerileri, ortaokul öğrencileri
References
- Akcaalan, M. (2016). Yaşam boyu öğrenme ile sosyal duygusal öğrenme arasındaki ilişkilerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek lisans tezi).
- Aksoy, M., (2008). Hayat boyu öğrenme ve kariyer rehberliği ilkelerinin istihdam edilebilirliğe etkileri: otel işletmeleri üzerine bir uygulama. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Arcagök, S. & Şahin, Ç. (2014). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri düzeyinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), 394-417. DOI: 10.14520/adyusbd.705.
- Bayram, G. (2019). Ortaokul öğrencilerinin okul yaşam kalitesi algısı ile yaşam boyu öğrenme eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi).
- Bendelow, G., And Mayall, B. (2002). Children's Emotional Learning In Primary Schools. The European Journal Of Psychotherapy, Counselling And Health 5(3), 291-304.
- Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö., Köklü, N. (2011). Sosyal Bilimler için İstatistik (7. Baskı). Ankara: Pegem Akademi. Sayfa 48 ve 63.
- Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.
- Candan, K. ve Yalçın, A. F. (2018). Ergenlerin sosyal duygusal öğrenme becerilerinin sosyal ilişki unsurları ve umut düzeyi ile ilişkisinin incelenmesi. OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 9(16), 319-348. DOI: 10.26466/opus.468698.
- Collaborative For Academic, Social, And Emotional Learning. (2003). Safe And Sound: An Educational Leader’s Guide To Evidence-Based Social And Emotional Learning (Sel) Programs. Chicago, Il.
- Coşkun, Y. D. & Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42 (42), 108-120.