COVID-19 PANDEMİ SÜRECİNDE ZORUNLU UZAKTAN EĞİTİM VE AKADEMİSYENLERİN UYUM SÜRECİ

Abstract

COVID-19 Pandemi döneminde küresel çapta yaklaşık bir buçuk milyar öğrenci, hazırlıksız bir şekilde, geleneksel yüz yüze eğitimden zorunlu uzaktan eğitime geçmiştir. Zorunlu uzaktan eğitim sürecinde, akademisyenlerin eğitim-öğretim anlayışı bölüm, fakülte, yüksekokul, teorik veya uygulamalı ders gibi çeşitli faktörlerden etkilenmiştir. Bu makale, COVID-19 pandemi sürecinde uygulanan zorunlu uzaktan eğitim modeli ve akademisyenlerin bu yeni öğretim modeline uyum süreçlerini ele almaktadır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden fenomenoloji kullanılmıştır. Amaçlı örnekleme kullanılarak bir devlet üniversitesinde Fen Edebiyat Fakültesi ve Yabancı Diller Yüksekokulu’nda görev yapan 20 akademisyen seçilmiştir. Çalışma verileri yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmış ve betimsel analiz tekniği kullanılarak çözümlenmiştir. Akademisyenlerin zorunlu uzaktan eğitim süreci deneyimleri ve uyum pratiklerine ait bulgular; “gündelik yaşam pratikleri, motivasyon ve belirsizlik, uzaktan eğitim ve bilgi teknolojileri kullanımı” dört farklı kategori üzerinden sunulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, akademisyenlerin zorunlu uzaktan eğitim süreci ile birlikte çalışma saatlerinin belirsiz hale geldiği ve zaman yönetimi konusunda zorlandıkları görülmüştür. Bu durum iş ve özel hayat ayrımının ortadan kalkmasına ve akademisyenlerin sürekli çalışıyor hissine kapılmalarına neden olmuştur. Ders işlemedeki belirsizlikler, akademisyenlerin motivasyonlarını etkilemiş ve uzaktan eğitime uyum sürecini yavaşlatmıştır. Ayrıca öğrencilerin derslere katılımının düşük olması, kamera ve mikrofonlarını kapalı tutmaları uzaktan eğitimin kalitesini düşürmüştür. Akademisyenler öğrencilerin derslere aktif katılımını artırmak için çeşitli stratejiler denemiştir. Zorunlu uzaktan eğitim sürecinde öğrenci ve akademisyenlerin temel bilgi teknolojilerini kullanma düzeyi artırmış ve zaman içinde yeni program ve uygulamalar öğrenmişlerdir. Akademisyenlerin bilgi teknolojileri kullanımının artması ve ders materyallerinin çeşitlenmesi uzaktan eğitimin olumlu katkılarıdır. Öneriler; öğrenci ve akademisyenlerin bilgi teknolojileri kullanım becerilerinin arttırılması ve düzenli bir program halinde sunulması uzaktan eğitimin kalitesini arttırmaktadır. Uzaktan eğitimde akademisyenler, ders içeriğini daha etkileşimli ve ilgi çekici hale getirmek için farklı öğretim yöntemleri kullanmalıdır. Ayrıca, akademisyenlerin uzaktan eğitim sürecine uyumunu kolaylaştıracak deneyim ve stratejilerini meslektaşlarıyla paylaşmaları onlara rehberlik edecektir.

Keywords

• Uzaktan eğitim
• Uyum
• Akademisyenler
• COVID-19

COMPULSORY DISTANCE EDUCATION AND THE ADAPTATION PROCESS OF ACADEMICS DURING THE COVID-19 PANDEMIC

Abstract

During the COVID-19 Pandemic, approximately one and a half billion students globally switched from traditional face-to-face education to compulsory distance education without preparation. In the compulsory distance education process, academics’ understanding of education and learning is affected by various factors such as departments, faculties, colleges, and theoretical or practical courses. This article discusses the compulsory distance education model implemented during the COVID-19 Pandemic process and academics’ adaptation processes to this new teaching model. Phenomenology, one of the qualitative research designs, was used in this study. The research study group, which used a purposive sampling technique, consists of 20 participants working at the Faculty of Arts and Sciences and the School of Foreign Languages at a state university. Data were collected through semi-structured interviews and analysed using a descriptive analysis technique. In the findings, academics’ experiences and adaptation practices of the compulsory distance education process were presented in four categories: daily life practices, motivation and uncertainty, distance education, and use of information technologies. According to the research results, it was observed that academics’ working hours became uncertain with the compulsory distance education process, and they had trouble with time management. This situation has caused the distinction between work and private life to disappear, and academics feel they are working constantly. The uncertainties in course teaching affected the motivation of academics and slowed down the adaptation process to distance education. In addition, the low attendance of students in classes and the lack of switching on their cameras and microphones have decreased the quality of distance education. Academics tried various strategies to increase students’ active participation in courses. In the compulsory distance education process, students and academics increase their use of basic information technologies and learn new programs and applications over time. In this process, increasing academics’ use of information technology and diversifying course materials positively contribute to distance education. Recommendations include increasing the use of information technologies and the skills of students and academics, as well as learning and using these technologies in a regular program, which will improve the quality of distance education. In distance education, academics should use different teaching methods to make the course content more interactive and interesting. In addition, sharing strategies and experiences that will facilitate the adaptation of academics to the distance education process with their colleagues will guide other academics.

Keywords

• Distance Learning
• Adaptation
• Academics
• COVID-19

References

1. Ak, Ş., Gökdaş, İ., Öksüz, C., & Torun, F. (2021). Uzaktan eğitimde eğiticilerin eğitimi: Uzaktan eğitime yönelik öz yeterlik ve yarar algısına etkisi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 7(1), 24-44.
2. Akıncan, E., & Çakır, R. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde görev alan öğretim elemanlarının performanslarını arttırmaya yönelik görüş ve öneriler. International Journal of Field Education, 7(2), 134-165.
3. Akpınar, Y. (2003). Öğretmenlerin yeni bilgi teknolojileri kullanımında yükseköğretimin etkisi: İstanbul okulları örneği. The Turkish Online Journal of Education Technology, 2(2), 79-96.
4. Allen, I., & Seaman, J. (2010). Class differences: Online education in the United States, 2010. Babson Survey Research Group, Babson College.
5. Altınpulluk, H. (2021). Türkiye’deki öğretim üyelerinin COVID-19 küresel salgın sürecindeki uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Gazi University Journal of Educational Faculty, 41(1), 53-89.
6. Atak, H. (2011). Örneklem seçimi. Ö. Çokluk (Ed.), Araştırma yöntemleri (s. 201-227) içinde. Edge Akademi.
7. Avçin, E., & Erkoç, B. (2021). COVID-19 pandemi sürecinde sağlık anksiyetesi, yaşam doyumu ve ilişkili değişkenler. Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, 17, 1-13.
8. Aydemir, M. (2018). Uzaktan eğitim program, ders ve materyal tasarımı. Eğitim Yayınevi.

9. Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır?. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388.
10. Beatson, N., De Lange, P., O’Connell, B., Tharapos, M., & Smith, J. K. (2021). Factors impacting on accounting academics’ motivation and capacity to adapt in challenging times. Accounting Research Journal, 34(2), 184-195.
11. Blake, R. J. (2007). New trends in using technology in the language curriculum. Annual Review of Applied Linguistics, 27, 76-97.
12. Büyükbaş, Z., Gündüz, M. K., Bozkurt, B., & Zengin, N. (2012). Bilgisayar kullanıcılarında görülen oküler yüzey değişikliklerinin değerlendirilmesi. Turk Journal of Ophthalmol, 42(3), 190-206.
13. Çardak, U., & Güler, Ç. (2022). Uzaktan eğitim ve uzaktan öğretmen yetiştirme bağlamında akademisyen uygulama, görüş ve önerileri. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(Özel Sayı), 323-353.
14. Çelik, Ş. S. (2020). COVID-19 Pandemi süreci: Kadın sağlık çalışanlarının durumu. Erişim adresi (30 Ağustos 2023): https://kockam.ku.edu.tr/covid-19-pandemi-sureci-kadin-saglik-calisanlarin-durumu-sevilaysenol-celik/
15. Chapelle, C. (2003). English language learning and technology. John Benjamins.
16. Creswell, J. W. (2013). Araştırma deseni (S. B. Demir, Çev.). Eğiten Kitap Yayıncılık.
17. Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2017). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage Publications.
18. Daniel, S. J. (2020). Education and the COVID-19 pandemic. Prospects, 49(1), 91-96.
19. Demirbilek, N. (2020). Uzaktan eğitime ilişkin bazı görüşler (Muş Alparslan Üniversitesi Örneği). Uluslararası Pegem Eğitim Kongresi (IPCEDU - 2020) Tam Metin Kitabı (s. 422-434) içinde. Ankara: Pegem Yayınları.
20. Dikmen, S., & Bahçeci, F. (2020). COVID-19 Pandemisi sürecinde yükseköğretim kurumlarının uzaktan eğitime yönelik stratejileri: Fırat Üniversitesi örneği. Turkish Journal of Educational Studies, 7(2), 78-98.
21. Dörnyei, Z., & Ushioda, E. (2013). Teaching and researching: Motivation. Routledge. Erişim adresi: http://golshanlc.com/wp-content/uploads/2019/09/Teaching-and-Researching-Motivation.pdf.
22. Durdu, A., & Coşkun, Y. (2023). COVID-19 pandemi sürecinde uzaktan eğitimde öğretmen olmak: Sınıf öğretmenlerinin algılarının incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 15-36.
23. Durkheim, E. (2020). Eğitim ve sosyoloji (P. Ergenekon, Çev.). Pinhan Yayıncılık.
24. Eken, Ö., Tosun, N., & Tuzcu Eken, D. (2020). COVID-19 salgını ile acil ve zorunlu uzaktan eğitime geçiş: Genel bir değerlendirme. Milli Eğitim, 49(1), 113-128.
25. Elmas Atay, S., & Gerçek, M. (2021). İş-yaşam çatışmasının Koronavirüs (COVID-19) Pandemisi sürecinde yeniden değerlendirilmesi: kadın akademisyenler açısından nitel bir araştırma. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24(45), 203-241.
26. Erol, I. (2020). Yasama erkinin Türk eğitim sistemi yönetimi ve politikalarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. İstanbul: Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi.
27. Erol, İ., & Çayak, S. (2022). Yükseköğretimde belirsizlik: COVID-19 Pandemisi sürecinde ve sonrasındaki yeni dünya düzeninde akademisyen olmak. Yükseköğretim Dergisi, 12(1), 122-142.
28. Erzen, E., & Ceylan, M. (2020). COVID-19 salgını ve uzaktan eğitim: uygulamadaki sorunlar. EKEV Akademi Dergisi, 84, 229-248.
29. Fogarty, T. J. (2020). Accounting education in the post-COVID world: Looking into the mirror of erased. Accounting Education, 29(6), 563-571.
30. Frankel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to design and evaluate research in education. McGram-Hill Companies.
31. Gonzalez, T., De la Rubia, M. A., Hincz, K. P., Comas-Lopez, M., Subirats, L., & Sacha G. M. (2020). Influence of COVID-19 confinement in students’ performance in higher education. Erişim adresi: https://proxy.afyon.deepknowledge.net/MuseSessionID=0210j3mny/MuseProtocol=https/ MuseHost=search.proquest.com/MusePath/publiccontent/docview/2393251889/9F1301B6 80C34DB8PQ/1?accountid=15333
32. Güngörer, F. (2020). COVID-19’un toplumsal kurumlara etkisi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Salgın Hastalıklar Özel Sayısı, 393-328.
33. Güven, A. (2021). COVID-19 pandemi sürecinin birinci yılında, Türkiye’de akademisyenlerin iş yaşam kaliteleri üzerine bir değerlendirme. Enderun, 5(1), 1-21.
34. Jebbour, M. (2022). The unexpected transition to distance learning at Moroccan universities amid COVID-19: A qualitative study on faculty experience. Social Sciences & Humanities Open, 5(1), 1-7.
35. Kablay, S. (2023). Akademide tele çalışma deneyimleri: Niteliksel bir çalışma. Memleket Siyaset Yönetim, 18(39), 1-37.
36. Kaya, A. (2023). Küreselleşme sonrası yeni tip krizler: COVID-19 özelinde bir değerlendirme. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26, 126-138.
37. Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi.
38. Kil, G., & Uşun, S. (2021). Yükseköğretimde yaşanan uzaktan eğitim sorunlarının değerlendirilmesi: Bir meta-sentez çalışması. Yükseköğretim Dergisi, 11(3), 638-648.
39. Kılıç, S., & Seyis, E. (2014). Uzaktan eğitim programlarından eğitim alan öğretim elemanlarının, uzaktan eğitimi ve aldığı eğitimi benimseme durumları. Küresel Mühendislik Çalışmaları Dergisi, 1(1), 19-35.
40. Kınalıoğlu, İ. H., & Güven, Ş. (2011). Uzaktan eğitim sisteminde öğrenci başarısını ölçülmesinde karşılaşılan güçlükler ve çözüm önerileri. Akademik Bilişim’11 - XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, 2-4 Şubat 201,1 İnönü Üniversitesi, Malatya.
41. Koç, E. (2020). An evaluation of distance learning in higher education through the eyes of course instructors. Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 25-39.
42. Kör, H., Çataloğlu, E., & Erbay, H. (2013). Investigation of the effects of distance education and formal education into student success. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 12(2), 267-279
43. Korkut-Owen, F. (2021). Belirsizlik ve kariyer davranışları. Kariyer Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 4(2), 36-60.
44. Küçükali, A., & Çınar, O. (2020). Akademisyenlerin COVID-19 algısı. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 24(4), 1633-1654.
45. Kürtüncü, M., & Kurt, A. (2020). COVID-19 Pandemisi döneminde hemşirelik öğrencilerinin uzaktan eğitim konusunda yaşadıkları sorunlar. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 7(5), 66-77.
46. Kutlutürk, S., & Yıkılmaz, İ. (2021). COVID-19 Pandemisi uzaktan çalışma sürecinde akademisyenlerin iş stresi, tükenmişlik algısı ve kas iskelet sistemi ağrılarının incelenmesi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 8(2), 297-313.
47. Lei, S., & Gupta, R. (2010). College distance education courses: Evaluating benefits and costs from institutional, faculty and students’ perspectives. Education, 130(4), 3-13.
48. Longhurst, R. (2003). Semi-structured interviews and focus groups. N. Clifford & G. Valentine (Ed.), Key methods in Geography içinde. SAGE.
49. Mardini, G. H., & Mah’d, O. A. (2022). Distance learning as emergency remote teaching vs. traditional learning for accounting students during the COVID-19 Pandemic: Cross-country evidence. Journal of Accounting Education, 61, 1-18.
50. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma (S. Turan, Çev.). Nobel Akademik Yayıncılık.
51. Mertens, D. M. (2014). Research and evaluation in education and psychology: Integrating diversity with quantitative, qualitative, and mixed methods. Sage Publication.
52. Neuman, W. (2019). Toplumsal araştırma yöntemleri nicel nitel yaklaşımlar Cilt 1-2 (Ö. Akkaya, Çev.). Siyasal Kitapevi.
53. Osborne, S., & Hogarth, K. (2021). Mind the gap: The reality of remote learning during COVID-19. Accounting Research Journal, 34(3), 323-334.
54. Özgöl, M., Sarıkaya, İ., & Öztürk, M. (2017). Örgün eğitimde uzaktan eğitim uygulamalarına ilişkin öğrenci ve öğretim elemanı değerlendirmeleri. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2, 294-304.
55. Parlar, H., & Kart, S. (2022). COVID-19 döneminde akademisyenlerin akademik motivasyon ve yayın performansının incelenmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 12(3), 519-536.
56. Qazi, A., Qazi, J., Naseer, K., Zeeshan, M., Qazi, S., Abayomi-Alli, O., ... & Haruna, K. (2021). Adaption of distance learning to continue the academic year amid COVID-19 lockdown. Children and Youth Services Review, 126, 1-6.
57. Sangster, A., Stoner, G., & Flood, B. (2020). Insights into accounting education in a COVID-19 world. Accounting Education, 29(5), 431-562.
58. Sekreter, M. S., İpekçi Çetin, E., & Kaya Samut, P. (2021). COVID 19 Pandemisi ile başlayan acil uzaktan eğitim sürecinin öğretim elemanları perspektifinden değerlendirilmesi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 11(3), 444-455.
59. Shaikh, G., & Özdaş, F. (2022). Uzaktan eğitim sürecinde İngilizce öğretmenlerinin görüşlerinin değerlendirilmesi: Nitel bir analiz. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 59-91.
60. Sprang, G., & Silman, M. (2013). Posttraumatic stress disorder in parents and youth after health-related disasters. Disaster Medicine And Public Health Preparedness, 7(1), 105-110.
61. Sum, C., Chan, I., & Wong, H. (2021). Ready to learn in an uncertain future: Ways to support student engagement. Accounting Research Journal, 34(2), 169-183.
62. Şen, Ö., & Kızılcalıoğlu, G. (2020). COVID-19 Pandemi sürecinde üniversite öğrencilerinin ve akademisyenlerin uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin belirlenmesi. International Journal of 3D Printing Technologies and Digital Industry, 4(3), 239-252.
63. Tayanç, M. (2022). Mekân ve pandemi: Değişen roller ve dönüşen evin halleri. Habitus: Toplumbilim Dergisi, 3, 71-95.
64. Tharapos, M. (2021). Opportunity in an uncertain future: Reconceptualising accounting education for the post-COVID-19 world. Accounting Education, 1-12.
65. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) Hanehalkı bilişim teknolojileri kullanım araştırması (2020). https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Hanehalki-Bilisim-Teknolojileri-(BT)-Kullanim-Arastirmasi-2020-33679
66. United Nations. (2020). Issue brief: Older persons and COVID-19. United Nations.
67. Uşun, S. (2006). Uzaktan eğitim. Nobel Akademi.
68. WHO. (2020, 7 March). Responding to community spread of COVID-19. Erişim adresi: https://apps.who.int/iris/bitstream/handle/10665/331421/WHO-COVID-19-Community_Transmission-2020.1-eng.pdf?sequence=1&isAllowed=y.
69. World Health Organization. (2020). Coronavirus disease 2019 (COVID-19). Situation Report, 51, 1-9.
70. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınları.
71. YÖK. (2020, Nisan-Mayıs-Haziran) Yükseköğretim Dergisi. YÖK, 16, 1-104. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Dergi/dergipdf/yuksek-ogretim-sayi-16.pdf
72. YÖK. (2020, Nisan-Mayıs-Haziran) Yükseköğretim Dergisi. YÖK, 16, 1-104. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Dergi/dergipdf/yuksek-ogretim-sayi-16.pdf
73. Zhou, L., Li, F., Wu, S., & Zhou, M. (2020). ‘School’s out, but class’s on’, the largest online education in the world today: Taking China’s practical exploration during the COVID-19 epidemic prevention and control as an example. Best Evidence Of Chinese Education, 4(2), 501-519.