Effects of Mediterranean Diet and Low-Fat Diet On Anthropometric Measurements in Obese Women

Öz

Objective: This study aimed to evaluate the effects of different dietary approaches on body composition and anthropometric measurements. Materials and Methods: The study was conducted with 24 female participants aged between 19 – 55 years, with a body mass index (BMI) of 30.00 – 34.9 kg/m². The Mediterranean Diet Adherence Scale was applied prior to the study, and participants scoring <5 points were included. Based on these results, participants were randomized into two groups: one following a low-fat diet and the other adhering to a Mediterranean diet. Data on sociodemographic characteristics, general health, and dietary habits were collected through a face-to-face questionnaire. Baseline measurements included body weight, height, BMI, waist circumference, and hip circumference. Waist-to-height and waist-to-hip ratios were also calculated. Body composition analysis was performed using bioelectrical impedance, measuring lean body mass, fat mass, fat percentage, and total body water. Individualized diet plans were provided to all participants, with the goal of achieving a minimum 10 % reduction in initial body weight after 12 weeks. Post-intervention anthropometric measurements and body composition analyses were repeated. Results: The mean age was 31,08 ± 7,96 years in the low-fat diet group and 29,42 ± 7,60 years in the Mediterranean diet group. Both groups demonstrated statistically significant reductions in BMI, waist-to-height, and waist-to-hip ratios (p < 0,001). Fat mass and fat percentage also decreased significantly in both groups (p < 0,001). However, no significant differences were observed between the groups regarding the mean changes in anthropometric measurements and body composition before and after the diets (p > 0,05). Conclusion: No significant differences were identified between the Mediterranean diet and low-fat diet groups in terms of anthropometric measurements and body composition averages. However, both diets resulted in significant reductions in body weight, BMI, waist-to-height, and waist-to-hip ratios (p < 0,001).

Anahtar Kelimeler

• weight loss
• low fat diet
• Mediterranean diet

Obez Kadınlarda Akdeniz Tipi Beslenme ve Düşük Yağlı Diyetin Antropometrik Ölçümler Üzerine Etkisi

Öz

Amaç: Bu çalışma farklı diyet yaklaşımlarının vücut kompozisyonları ve antropometrik ölçümler üzerindeki etkisini değerlendirmek amacı ile planlanmış ve yürütülmüştür. Gereç ve Yöntem: Çalışma Beden Kütle İndeksi 30.00-34.9 kg/m2 arasında olan, yaşları 19-55 yıl arasında değişen 24 kadın ile yürütülmüştür. Hastaların sosyodemografik özellikler, genel sağlık ve beslenme alışkanlıklarına ilişkin bilgileri içeren bir anket formu yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Hastaların çalışma başlangıcında vücut ağırlığı, boy uzunluğu, BKİ ile bel ve kalça çevresi ölçümleri alınmış ve kaydedilmiştir. Ayrıca bel/boy, bel/kalça oranı ve boyun çevresi ölçümü alınmıştır. Bioelektrik impedans ile yağsız vücut kütlesi ve yüzdesi, vücut yağ kütlesi ve yağ yüzdesi, vücut sıvı kütlesi analiz edilmiştir. Hastalara çalışma öncesinde Akdeniz Diyeti Uyum Ölçeği (MEDAS) uygulanmış ve ölçekte <5 puan alan hastalar çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar bu sonuca göre randomize olarak gruplara atanmıştır. Tüm hastalara bulunduğu grubun özelliğine bağlı kalacak şekilde bireysel diyet planlaması uygulanmış ve 12 hafta sonunda hastaların başlangıçtaki vücut ağırlıklarının en az %10'unu kaybetmesi hedeflenmiştir. Ağırlık kaybı sonrasında antropometrik ölçümler ve vücut kompozisyon analizi tekrarlanmıştır. Bulgular: Düşük yağlı diyet alan hastaların yaş ortalaması 31.08±7.96 yıl, akdeniz diyeti alanların ise 29.42±7.60 yıl olarak belirlenmiştir. Her iki grubun BKİ değerinde oluşan fark istatistiksel açıdan anlamlı bulunmuştur (p<0.001). Her iki grupta BKİ, bel-boy ve bel-kalça değerleri arasındaki azalma istatistiksel anlamda önemli bulunmuştur (p<0.001). Her iki grupta da bireylerin yağ kütlesi, yağ yüzdesi istatistiksel açıdan anlamlı bir azalma göstermiştir. Ancak diyet öncesi ve diyet sonrası yapılan antropometrik ölçümlerin ve vücut kompozisyon analizlerinin ortalamaları açısından gruplar arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0.05). Sonuç: Akdeniz diyeti ve düşük yağlı diyet tedavisi alan grupların antropometrik ölçümler ve vücut kompozisyonu ortalamaları açısından fark saptanmamıştır. Her iki grupta vücut ağırlığı, BKİ, bel-boy ve bel-kalça değerleri arasındaki azalma istatistiksel anlamda önemli bulunmuştur (p<0.001). Anahtar kelimeler: Obezite, ağırlık kaybı, düşük yağlı diyet, akdeniz diyeti

Anahtar Kelimeler

• obezite
• akdeniz tipi beslenme
• düşük yağlı diyet

Kaynakça

1. Abulizi, N., Quin, C., Brown, K., Chan, Y.K., Gill, S. K., ve Gibson, D. L. (2019). Gut mucosal proteins and bacteriome are shaped by the saturation index of dietary lipids. Nutrients, 11(2), 418.
2. Ulaş, S. B., Aras, Y. G., Gözükara, S. I., Acar, T., ve Acar, B. A. (2023). Correlates of Zonulin and Claudin-5, markers of intestinal and brain endothelial permeability, in Parkinson's Disease: A pilot study. Parkinsonism & Related Disorders, 110, 105361.
3. Boudry, G., Hamilton, M. K., Chichlowski, M., Wickramasinghe, S., Barile, D., Kalanetra, K. M., … Raybould, H.E. (2017). Bovine milk oligosaccharides decrease gut permeability and improve inflammation and microbial dysbiosis in diet-induced obese mice. Journal of Dairy Science, 100(4), 2471–2481.
4. Boulangé, C. L., Neves, A. L., Chilloux, J., Nicholson, J. K., ve Dumas, M. E. (2022). Impact of the gut microbiota on inflammation, obesity, and metabolic disease. Genome Medicine, 8(1), 42.
5. Coss-Bu, J. A., Jefferson, L. S., Walding, D., ve David, Y. (1998). Resting energy expenditure in children in a pediatric intensive care unit: comparison of Harris-Benedict and Talbot predictions with indirect calorimetry values. American Journal of Nutrition, 67(1), 74-80.