Anaokulu Öğrencilerinin Masal ve Çizgi Film Tercihlerinin İncelenmesi

Abstract

Bu çalışmanın amacı, okulöncesi çocukların çizgi film ve masallara yönelik tercihlerini belirlemektir. Bu amaçla Bartın ili Merkez’de yer alan Millî Eğitim Bakanlığı'na bağlı anaokullarında 3-6 yaş arası 202 çocuk ile kapsamlı bir araştırma yapılmıştır. Araştırma sonuçlarında, çocukların masal (%95,5) ve çizgi filmleri (%97,5) çok sevdikleri anlaşılmıştır. Çocukların en sevdiği masallar incelendiğinde; en sık olarak piyasada yer alan resimli öykü kitaplarındaki kısa öykülerin (%38,1) en sevilen masal olarak ifade edildiği görülmüştür. Çocukların en sevdiği çizgi filmlerin çok çeşitlilik gösterdiği, bunlar arasında en sık yanıtın %8,4 ile Pepe çizgi filmi olduğu tespit edilmiştir. Çocukların en sevdikleri çizgi filmlerin en sık (%36,1) TRT Çocuk kanalında yayınlanan çizgi filmler olduğu ortaya konulmuştur. Çocukların masal ve çizgi film tercihleri cinsiyete göre anlamlı düzeyde farklılaşmamıştır. Yaş gruplarına göre bakıldığında 3 yaş çocukları 4, 5 ve 6 yaş çocuklarına göre anlamlı derecede masalı daha çok sevdiği bulunmuştur. Çizgi film tercihlerinde ise yaşa göre anlamlı düzeyde farklılaşma tespit edilmemiştir. Çalışmada ayrıca çocukların masal olarak sıklıkla çizgi film isimlerini verdikleri önemli bir bulgu olarak durmaktadır. Çalışmanın okul öncesi çocukların masal ve çizgi film tercihleri üzerine yapılacak gelecek çalışmalara kaynak niteliğinde olması hedeflenmektedir. 

Keywords

• masal,çizgifilm,anaokulu,çocuk,tercih,kanal

References

1. Akbulut, N. (2001). Televizyon Çocukları, İ.Ü. İletişim Fakültesi Dergisi, 11, 363-7.
2. Bettelheim, B. (1991). The uses of enchantment the meaning and importance of fairy tales. UK: Penguin Books.
3. Brown, N. B. (2007). The therapeutic use of fairy tales with adults in group therapy. Journal of Creativity in Mental Health, 2006-2007, 2 (4): 87-96. doi:10.1300/J456v02n04_08
4. Büyükbaykal, G. (2007). Televizyonun Çocuklar Üzerindeki Etkisi, İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 28, 31-44.
5. Cesur, S. ve Paker, O. (2007). Televizyon ve çocuk: çocukların tv programlarına ilişkin tercihleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (19), 106-25.
6. Çevik, M. (2008). Türkiye’de batı masalları ve çocuklarımız. Gazi Türkiyat. Güz 2008 (3), 115-30.
7. Çıblak, N. (2008). Teknoloji Çağında Kültürel Miras Olan Masalların Korunması, Türklük Bilimi Araştırmaları, 23, 39-50.
8. Drotner, K., ve Livingstone, S. (2008) Volume introduction. In Drotner, K., and Livingstone, S. (Eds.). The International Handbook of Children, Media and Culture. London: Sage. Erişim adresi: http://www.lse.ac.uk/media@lse/WhosWho/AcademicStaff/SoniaLivingstone/pdf/Volume-introduction.pdf

9. Duman, N. (2018a). Peri masalları ve çizgi animasyon filmlerindeki zihin durumlarının incelenmesi. (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
10. Duman, N. (2018b). Peri masallarının çocuk psişesindeki önemi. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 5 (23), 1078-84.
11. Helimoğlu Yavuz, M. (2002). Masallar ve Eğitimsel İşlevleri. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
12. Karasar, N. (2018). Bilimsel araştırma yöntemi kavramlar ilkeler teknikler. Ankara: Nobel.
13. Lubetsky, M. J. (1989). The magic of fairy tales: psychodynamic and developmental perspectives. Child Psychiatry Hum Dev., 19 (4), 245-55. doi:10.1007/BF00705954
14. Malafantis, K. ve Ntoulia, A. (2011). Rewriting fairy tales: new challenge in creativity in the classroom. [online paper] Extravio. Revista electronica de literatura comparada 6. Universitat de Valencia. (10.05.2017) http://www.uv.es/extravio ISSN: 1886-4902.
15. Oral, G. (2017). Doktora ders notları (Yayınlanmamış). İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü, İstanbul.
16. Öztürk Samur, A., Durak Demirhan, T., Soydan, S. ve Önkol, L. (2014). Pepee Çizgi Filminin Ebeveyn Öğretmen ve Çocuk Gözüyle Değerlendirilmesi, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (26), 151-66.
17. Palmer, S. (2015). Zehirlenen çocukluk (5.baskı). (Ö. Çağlar Aksoy, Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
18. Şahin, M. (2011). Masalların çocuk gelişimine etkilerinin öğretmen görüşleri açısından incelenmesi. Milli Folklor, 23 (89), 208-19.
19. Postman, N. (1994). Televizyon: Öldüren Eğlence. (O. Akınhay, Çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
20. Von Franz, M. L. (1996). The interpretation of fairy tales. Boston&London: Shambhala Publications,Inc.
21. Yücel, F. (2015). Kültürel yozlaşma bağlamında okul öncesi-ilkokul öğrencilerinin masal ve çizgi filmle ilgili algıları. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 119-135.