An Analysis of Sport Management and Administrative Control in Ombudsman Decisions

Abstract

Purpose: The purpose of this study is to examine the decisions of the Ombudsman Institution of Türkiye concerning sport within the relationship between sport management, public administration and administrative control. The study analyses the administrative problem areas reflected in sport-related decisions, the legal and managerial principles considered by the Institution, and the control function that recommendation decisions may perform in sport management.

Method: The study was designed as a qualitative case study. The research data were obtained from publicly accessible decisions in the Institution’s Decisions Database. Eight decisions directly related to sport management were included in the study. The data were analyzed through document analysis and directed content analysis.

Results: Four main themes were identified: coaching certificates and qualification procedures; athlete transfer and club-related procedures; school sports and competition processes; and arbitration, refereeing and reasoned decision-making. The findings indicate that sport-related disputes mainly concern documentation, the right to apply, the exercise of discretionary power, reasoning, equality, transparency and administrative procedure.

Conclusion: The findings show that sport management has a clear public administration dimension, since many disputes arise from administrative acts and practices carried out by federations, provincial directorates, educational institutions and other public bodies. Although the decisions of the Ombudsman Institution are not legally binding, they may serve as a relevant source for examining administrative control in sport management and for tracing the practical meaning of good administration principles.

Keywords

• Ombudsman Institution
• Sport Management
• Public Administration
• Administrative Control.

Kamu Denetçiliği Kararlarında Spor Yönetimi ve İdari Denetim Üzerine Bir Analiz

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, Kamu Denetçiliği Kurumu’nun spor alanına ilişkin kararları spor yönetimi, kamu yönetimi ve idari denetim ilişkisi içinde incelenmektedir. Araştırmanın amacı, Kamu Denetçiliği Kurumu (KDK) kararlarına yansıyan spor uyuşmazlıklarının hangi idari sorun alanlarında toplandığını, kurumun hangi hukuki ve yönetsel ilkeleri dikkate aldığını ve tavsiye kararlarının spor yönetiminde nasıl bir denetim işlevi üstlenebileceğini analiz etmektir.

Yöntem: Nitel araştırma yaklaşımıyla tasarlanan çalışmada, KDK’nın kamuya açık Kararlar Bilgi Bankası üzerinden erişilen kararları taranmıştır. Spor yönetimiyle doğrudan ilişkili olduğu belirlenen sekiz karar araştırma kapsamına alınmıştır. Veriler, doküman incelemesi ve yönlendirilmiş içerik analizi yaklaşımıyla değerlendirilmiştir.

Bulgular: İncelenen kararlar dört ana tema altında sınıflandırılmıştır: Antrenörlük belgesi ve yeterlilik işlemleri; sporcu geçişi ve kulüp işlemleri; okul sporları ve müsabaka süreçleri; tahkim, hakemlik ve gerekçeli karar sorunları. Bulgular, spor uyuşmazlıklarının belge düzeni, başvuru hakkı, takdir yetkisinin kullanımı, gerekçelendirme, eşitlik, şeffaflık ve idari usul gibi başlıklarda yoğunlaştığına işaret etmektedir.

Sonuç: Spor yönetimi yalnızca müsabaka kurallarının uygulanmasına dayalı teknik bir alan değildir. Federasyonlar, il müdürlükleri, eğitim kurumları ve diğer idari birimler aracılığıyla yürütülen işlem ve uygulamalar, spor alanındaki uyuşmazlıkların kamu yönetimi boyutunu güçlendirmektedir. KDK kararları bağlayıcı olmamakla birlikte, spor yönetiminde idari işleyişin denetlenmesi ve iyi yönetim ilkelerinin uygulamadaki karşılığının izlenmesi bakımından dikkate değer bir kaynak olarak değerlendirilebilir.

Keywords

• Kamu Denetçiliği Kurumu
• Spor Yönetimi
• Kamu Yönetimi
• İdari Denetim.

References

1. Akyıldız, B., ve Sevinç, İ. (2021). Kamu Denetçiliği Kurumu Faaliyetlerinin Yıllık Raporlar Üzerinden Değerlendirilmesi. Ombudsman Akademik, 7(13), 57-91.
2. Altuğ, Y. (1968). Vatandaşı İdarenin Yetki Tecavüzlerine Karşı Koruyan Ombudsman Müessesesi. Yargıtay 100. Yıldönümü Armağanı.
3. Arslan, S. (1986). İngiltere’de Ombudsman Müessesesi. Amme İdaresi Dergisi, 19(1), 157-172.
4. Asta, H. (2025). Kamu Hizmetlerinin Kalitesini Artırmada Ombudsmanlık: Kamu Denetçiliği Kurumunun Faaliyetlerinin Değerlendirilmesi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2), 317-338.
5. Avaner, T., and Fedai, R. (2021). Turkey’s Ombudsman Institution as a Control Mechanism for the Effectiveness of Public Administration. In Handbook of Research on Global Challenges for Improving Public Services and Government Operations (pp. 52-71). IGI Global Scientific Publishing.
6. Baylan, Ö. (1978). Vatandaşın Devlet Yönetimi Hakkındaki Şikayetleri ve Türkiye İçin İsveç Ombudsman Formülü. İçişleri Bakanlığı Tetkik Kurulu Başkanlığı Yayınları. Ankara.
7. Bowen, G. A. (2009). Document Analysis as a Qualitative Research Method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
8. Devlet Planlama Teşkilatı [DPT]. (1996). Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, 1996-2000. DPT Yayınları.

9. Devlet Planlama Teşkilatı. [DPT]. (2000). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, 2001-2005. DPT Yayınları.
10. Efe, H., ve Demirci, M. (2013). Ombudsmanlık Kavramı ve Türkiye’de Kamu Denetçiliği Kurumundan Beklentiler. Sayıştay Dergisi, 90, 49-72.
11. Günal, C. N., ve Mülazımoğlu, M. E. (2021). Yurttaştan Paydaşa Geçişin Önündeki Engellerin Ortadan Kaldırılması: Kötü Yönetişimin Karşısında Kamu Denetçiliği Kurumu. Ombudsman Akademik, 7(13), 121-155.
12. Hanaşoğlu, Ö., ve Atmaca, T. (2026). Kamu Denetçiliği Kurumu Tarafından Öğretmenlerle İlgili Verilen Kararların Analizi. Ombudsman Akademik, 23, 87-115.
13. Hsieh, H.-F., and Shannon, S. E. (2005). Three Approaches to Qualitative Content Analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277-1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687
14. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2013). Kamu Denetçiliği Kurumu Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik.
15. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2020). 2019/12765 Başvuru Numaralı Ret Kararı.
16. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2022a). 2022/168 Başvuru Numaralı Tavsiye Kararı.
17. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2022b). 2022/6620 Başvuru Numaralı Ret Kararı.
18. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2023). 2023/6896 Başvuru Numaralı Kısmen Tavsiye Kısmen Ret Kararı.
19. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2024a). 2023 Yıllık Raporu.
20. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2024b). 2023/19861 Başvuru Numaralı Ret Kararı.
21. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2024c). 2024/7634 Başvuru Numaralı Tavsiye Kararı.
22. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2025a). 2025 Yıllık Raporu.
23. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2025b). 2025/2462 Başvuru Numaralı Tavsiye Kararı.
24. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2025c). 2024/12255 Başvuru Numaralı Tavsiye Kararı.
25. Kamu Denetçiliği Kurumu. (2026). 2025 Faaliyet Raporu. Ankara.
26. Köseoğlu, İ. (2024). Türkiye’de Kamu Denetçiliği Kurumunun Etkinliğine Yönelik Bir Araştırma. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 25, 118-135. https://doi.org/10.58724/assam.1555605
27. Oytan, M. (1975). Ombudsman Eli ile İdarenin Denetimi Konusunda Kıyaslamalı Bir İnceleme. Danıştay Dergisi, 5, (18-19), 193-214.
28. Özsoy, S. (2008). Spor Hukukunda Tahkim. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri, 3(1), 15-29.
29. Sesli, M. (2021). Türkiye’de Ombudsman Kurumunun Bilinirlik ve Etkinlik Açısından Katılımcı Demokrasiye Katkısının Değerlendirilmesi. Ombudsman Akademik, 8(15), 83-102.
30. Solmaz, S., ve Yetim, A. A. (2018). Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı Bağlamında Türk Spor Yapılanmasındaki Değişimin Değerlendirilmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(3), 7-19. https://doi.org/10.1501/Sporm_0000000371
31. Türkiye Büyük Millet Meclisi. (2012, June 29). 6328 Sayılı Kamu Denetçiliği Kurumu Kanunu. Resmî Gazete, 28338.
32. 3289 Sayılı Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu. (1986).
33. 5894 Sayılı Türkiye Futbol Federasyonu Kuruluş ve Görevleri Hakkında Kanun. (2009).