Kalkınma Ajansları Personel Ücret Rejimi Karmaşası

Abstract

Kalkınma ajansları, 5449 sayılı Kanun ile kurulmuştur. Avrupa Birliği uyum sürecinde kurulan kurumlardır. Esas olarak bölgesel kalkınmayı gerçekleştirmek, bölgeler arasındaki gelişmişlik farklarını ortadan kaldırmak amacı doğrultusunda kurulmuşlardır. Kuruluş sürecinde, kalkınma ajanslarının nitelikli personel açısından tercih edilebilir bir kurum olması hedeflenmiştir. Bu doğrultuda, işçi statüsündeki personele yüksek ücret verilmiştir. Ancak 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 15.01.2012 tarihinden sonra işe giren personele, kamuda aynı işi yapan memura verilen ücretin verilmesi öngörülmüştür. Anayasa Mahkemesinin söz konusu kararnameyi iptali sonrasında, 6495 sayılı Kanun ile aynı düzenleme tekrar getirilmiştir. Kuruluş aşamasında öngörülen yüksek ücret politikası, bu şekilde terk edilmiştir. Yapılan düzenlemeler sonrasında, kalkınma ajanslarında personel ücret rejimi ikiye ayrılmıştır. Personel ücret rejimleri arasında, ücret farkı oluşmuştur. Bu fark, giderek de artmaktadır. Toplu iş sözleşmelerinin de kalkınma ajanslarında uygulanmaya başlaması sonrasında kalkınma ajanslarında tam anlamı ile bir personel ücret rejimi karmaşası yaşanmaktadır. Bu karmaşanın çözülmesi için yasal bir düzenlemenin yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Çalışmamızda konu, mevzuat kapsamında detaylı olarak incelenmiştir

Keywords

• Kalkınma Ajansları, Kalkınma Ajansı Personeli, Personel Ücret Rejimi, 666 sayılı KHK, 6495 sayılı Kanun

Personnel Wage Regimes Complexity of Development Agencies

Abstract

Development Agencies are established by the Law No. 5449. They have been established in the European Union integration process. They are mainly aimed at realizing regional development and removing developmental differences between the regions. In the establishment process, development agencies are targeted to be a preferred institution by qualified personnel. In this direction, the personnel in worker status were given high wages. However, with the Decree Law No. 666, it is foreseen that the salary of the officer who does the same job given to the personnel who entered the employment after the date of 15.01.2012. Following the cancellation of the Constitutional Court's decision, the same regulation was enacted with Law No. 6495. The high wage policy has been abandoned envisaged in the establishment phase of development agency by this way.After the regulations made, the personel wage regime is divided into two. After the collective labor contracts are implemented in the development agencies, there is a complete complexity about staff wage regime in the development agencies. There is a need to make a legal regulation to resolve this complexity. In our study, the subject has been examined in detail within the scope of the legislation

Keywords

• Development Agencies, Development Agency Personnel, Personnel Wage Regime, Decree Law No. 666, Law No. 6495.

References

1. Anayasa Mahkemesi, 2006/61 E., 2007/91 K. nolu Karar, 23.02.2008 tarih ve 26796 nolu Resmi Gazete.
2. Anayasa Mahkemesi, 2016/31 E. ve 2016/29 K. no.lu Karar, http://www. icsayfalar/kararlar/kbb.html,http://kararlaryeni.anayasa.gov.tr/Uploads/20 16-29.doc (10.07.2017). anayasa.gov.tr/
3. Aslan, E. (2010) “Kalkınma Ajansları Ve Kalkınma Ajanslarının Türkiye Ekonomisine Beklenen Katkıları", Kamu-İş Dergisi, 3/2010, 85-108.
4. Astarlı, M. (2008) İş Hukukunda Çalışma Süreleri, Ankara, Turhan Kitabevi.
5. Aykaç, H.B. (2015) “Hukuksal Açıdan Çocuk ve Genç İşçiliği”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, 116:335-386.
6. Bostancı, Y. (2012) “6772 sayılı Kanun Uygulaması Kapsamında Kalkınma Ajansları Personelinin Durumunun Değerlendirilmesi”, Bahçeşehir Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi, 99:7-21.
7. Blanpain, R. (2010) Comparative Labor Law and Industrial Relations in Industrialized Market Economies, The Netherlands.
8. Cankorkmaz, Z. (2011) “Türkiye’de Bölgesel Kalkınma Ajansları ve Bu Ajanslara Yönelik Eleştiriler” Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 26.Cilt, 1:113-138.

9. Devlet Denetleme Kurulu (2014) “Türkiye’nin Kalkınma Ajansları Uygulamasının Değerlendirilmesi”, Devlet Denetlemek Kurulu Araştırma dosya/20140130-2014-03.PDF (15.05.2017). İnceleme Raporu,
10. https://www.tccb.gov.tr/assets/
11. Efe, A. (2016) “Türk İdari Yapılanma Geleneğinde Sıra Dışı Bir Kamu Personel Rejimi: Kalkınma Ajansları Örneği”, Sayıştay Dergisi, Sayı 100:61-68.
12. Erbaş, M.S. (2014) “Türkiye Genelinde Kalkınma Ajansları ile TR52 Bölgesi Mevlana Kalkınma Ajansının Faaliyetleri”, Türk İdare Dergisi, Sayı 478:65-108.
13. Eyrenci, Ö.,Taşkent, S. ve Ulucan, D. (2016), Bireysel İş Hukuku, İstanbul:Beta Yayınevi.
14. ILO,Türkiye Tarafından Onaylanan Sözleşmeler, http://www.ilo.org/ankara/conventions-ratified-by-turkey (10.07.2017).
15. Kalkınma Bakanlığı, Tanıtım Kitabı, http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/TanitimKitabi/ Attachments/1/KB_tan% C4%B1t%C4%B1m_kitab% C4 % B1.pdf (15.05.2017).
16. Kalkınma Bakanlığı, Yüksek Planlama Kurulu, http://www.kalkinma.gov.tr/Pages/Yuksek-Planlama-Kurulu.aspx (10.06.2017).
17. Kalkınma Bakanlığı, Kalkınma Ajansları, http://www.kalkinma.gov.tr/Pages/Kalkinma Ajanslari.aspx (15.05.2017).
18. Koçberber, S. (2015) “Kalkınma Ajansları ve Sayıştay Denetimi”, Sayıştay Dergisi, 61:37-55.
19. Korkmaz, F. ve Alp, N.S. (2014) İş Hukuku, Erzurum:Seçkin Yayıncılık.
20. Küçükyağcı, N. (2014) 2011 Yılında Çıkarılan Kanun Hükmünde Kararnamelerin Bakanlık Denetim Sistemine Etkileri, Ankara: Başbakanlık Yayınları.
21. Maliye Bakanlığı, Soru Önergesi Cevabı, https://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/td_v2_ istatistik.tutanak_hazirla?v_meclis=&v_donem=&v_yasama_yili=&v_cilt= &v_birlesim=&v_sayfa=&v_anabaslik=YAZILI%20SORU%20%D6NER GELER%DD%20VE%20CEVAPLARI&v_altbaslik=&v_mv=&v_sb=K %DCTAHYA&v_ozet=&v_kelime=&v_bastarih=&v_bittarih= (10.06.2017).
22. Mülayim, B.O. (2016) İş Hukukunda Gece Çalışması, Ankara:Adalet Yayınevi.
23. Neal, A.C. (2004) The Changing Face of European Labour Law and Social Policy, Netherlands.
24. Özer, M.A. (2012) “Türkiye’de Bölgesel Kalkınma Ajanslarının Sosyal Ekonomik İşlevleri”, Kamu-İş Dergisi, 2:37-74.
25. Sağlam, M. (2005) “Personel Hukukuna İlişkin Anayasal İlkeler ve Anayasa Mahkemesi’nin Uygulaması”, Danıştay Dergisi, 109:1-27.
26. Sayıştay (2016) Kalkınma Ajansları Genel Denetim Raporu, http://www.sayistay.gov.tr /tr/?p=2& CategoryId=100 (10.07.2017).
27. Sayıştay (2016), Zafer Kalkınma Ajansı 2015 yılı Sayıştay Denetim Raporu, http://www.sayistay.gov.tr/tr/Upload/62643830/files/raporlar/kid/2015/ Kalkinma_Ajanslari/ (10.07.2017).
28. Sertesen, S. (2015) “Kalkınma Ajanslarının Geleceğini Nasıl Bir Çerçevede Düşünmeliyiz?”, http://www.tepav.org.tr/upload/files/1431611062- .Kalkinma_Ajanslarinin_Gelecegini_Nasil _Dusunmeliyiz.pdf (10.07.2017).
29. Sümer, H.H. (2016) İş Hukuku, Konya:Seçkin Yayıncılık.
30. Süzek, S. (2013) İş Hukuku, İstanbul:Beta Yayınevi.
31. Tamer, A. (2010) “Kalkınma Ajanslarının Türk Hukuk Sistemindeki Yeri”, http://www3.kalkinma.gov.tr/DocObjects/Download/10237/Kalk%C4% B1nma_Ajanslar%C4%B1n%C4%B1n_T%C3%BCrk_Hukuk_Sistemindeki _Yeri.pdf (10.07.2017).
32. Tamer, A. (2012) Kalkınma Ajansları Mevzuatı, Ankara:Adalet Yayınevi.
33. Tulukçu, B. (2012) İş Hukukunda Dinlenme Hakkı, Ankara:Adalet Yayınevi.
34. TBMM, 5449 sayılı Kanun, http://www2.tbmm.gov.tr/d22/1/1-0950.pdf (15.05.2017).
35. TBMM, 6495 sayılı Kanun, http://www.tbmm.gov.tr/develop/owa/tasari_teklif_sd.onerge_ bilgileri?kanunlar_ sira_no=131563 (10.07.2017).
36. Yavuz, Bülent/Bilir, Faruk/Tunç, Hasan, Türk Anayasa Hukuku, 7.B., Ankara
37. Yıldız, H. (2017) Çalışma Hayatı ve İş Sağlığı ve Güvenliği ile ilgili ILO Sözleşmeleri, İstanbul: Aristo Yayınevi.
38. Yükseler, Z. (2011) “Kanun Hükmünde Kararnamelerin Maliye Politikası Açısından Değerlendirilmesi: Türkiye’de Yasal Düzenleme Kuralları Ne Ölçüde Hayata Geçiriliyor?” https://www.researchgate.net/profile/Zafer_Yuekseler/publication/ 25906810 (10.07.2017).