Experiences of Violence and Harassment by Public Employees Who Do Not Interact With Third Parties, Based on ILO Conventıon No. 190 on The Preventıon of Violence and Harassment

Abstract

This study examines how violence and harassment are perceived and experienced in the public sector, within the context of ILO Convention No. 190 on the Elimination of Violence and Harassment in the World of Work. Focusing on employees who do not interact with third parties, the research aims to understand their knowledge, experiences, and legal awareness related to violence and harassment. Utilizing a descriptive approach, in-depth interviews were conducted with 24 participants, and data were analyzed using MAXQDA software. The findings reveal that perceptions of violence and harassment predominantly focus on psychological violence (mobbing), while economic and sexual violence are rarely identified. From the perspective of ILO 190, the low awareness among participants and the need for targeted training are emphasized.

Keywords

• Violence and Harassment
• ILO190
• Public Employees.

Üçüncül Kişilerle Etkileşim Halinde Olmayan Kamu Çalışanlarının ILO 190 Sayılı Şiddet ve Tacizin Önlenmesine Dair Sözleşmesi Temelinde Şiddet ve Tacize Yönelik Deneyimleri

Abstract

Bu çalışma, çalışma yaşamında şiddet ve taciz olgularının kamu sektörü özelinde nasıl algılandığını ve deneyimlendiğini, ILO 190 Sayılı Şiddet ve Tacizin Önlenmesine Dair Sözleşme bağlamında incelemektedir. Araştırma, üçüncül kişilerle etkileşim halinde olmayan kamu görevlilerinin şiddet ve tacize ilişkin bilgi düzeylerini, yaşadıkları deneyimleri ve hukuki farkındalıklarını anlamayı amaçlamıştır. Betimsel araştırma yaklaşımıyla yürütülen bu araştırmada, nitel veri toplama yöntemleri kullanılarak 24 katılımcı ile derinlemesine görüşmeler yapılmış ve elde edilen veriler MAXQDA programı ile analiz edilmiştir. Bulgular, şiddet ve taciz algısının çoğunlukla psikolojik şiddet (mobbing) üzerine odaklandığını, ekonomik ve cinsel şiddetin ise nadiren tanımlandığını göstermiştir. ILO 190 perspektifiyle değerlendirildiğinde, katılımcıların bu konularda düşük düzeyde farkındalığa sahip olduğu ve eğitim ihtiyacının kritik bir öneme sahip olduğu görülmüştür.

Keywords

• Şiddet ve Taciz
• ILO 190
• Kamu Çalışanları.

References

1. Arslan, E. (2022). Nitel Araştırmalarda Geçerlilik ve Güvenilirlik, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2022 Sayı 51: Özel sayı 1, Denizli, ss. Ö395-Ö407.
2. Bakırcı, K. (2020). Uluslararası Çalışma Örgütü’nün 190 sayılı Sözleşmesi ve 206 sayılı Tavsiye Kararı Işığında İş Yaşamında Şiddet, Taciz, Misilleme ve Ev İçi Şiddet. Türkiye Barolar Birliği Dergisi (TBB), 33(151), 29-60.
3. Belet, N. H. (2022). ILO’nun 190 sayılı Şiddet ve Taciz Sözleşmesi: Kadın İstihdamına Etkileri. Akademik Hassasiyetler, 9, 365-391.
4. Creswell, J. W. (2013). Qualitative Inquiry and Research Design: Choosing Among Five Approaches (3rd ed.). Sage.
5. Çaptuğ Dilek, M. (2022). İş Yerinde Psikolojik Tacize Maruz Kalan Kamu Personelinin İzleyebileceği Hukuki Başvuru Yolları. YBHD, 7(2), 359-396.
6. Demikaya, S., & Güler, C. (2021). Çalışma Yaşamında İşçinin Kişilik Haklarının Korunması Bağlamında ILO’nun 190 sayılı Şiddet ve Taciz Sözleşmesinin Değerlendirilmesi. Çalışma ve Toplum, 4(71), 2753-2796. https://doi.org/10.54752/ct.1155487
7. Dobbin, F., & Kalev, A. (2020). Making Discrimination and Harassment Complaint Systems Better. In What Works: Evidence-Based Ideas to Increase Diversity, Equity, and Inclusion in the Workplace (pp. 24-29). Center for Employment Equity, UMass Amherst.
8. Gee, G. C., Pavalko, E. K., & Long, J. S. (2007). Age, Cohort and Perceived Age Discrimination: Using the Life Course to Assess Self-Reported Age Discrimination. Social Forces, 86(1), 265-290.

9. Giorgi, A. (2009). The Descriptive Phenomenological Method in Psychology: A Modified Husserlian Approach. Duquesne University Press.
10. Güveyi, Ü. (2013). Memur Disiplin Hukukunda Mobbing. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 17(2), 1455-1482.
11. Dulock HL. Research Design: Descriptive Research. Journal of Pediatric Oncology Nursing. 1993;10(4):154-157. doi:10.1177/104345429301000406
12. Husserl, E. (1931). Ideas: General Introduction to Pure Phenomenology. George Allen & Unwin.
13. ILO. (2016). Meeting of Experts on Violence against Women and Men in the World of Work: Background Paper for Discussion at the Meeting of Experts on Violence against Women and Men in the World of Work (3–6 October 2016), Conditions of Work and Equality Department, Geneva.
14. ILO. (2018). Ending violence and harassment against women and men in the world of work. ILO. https://www.ilo.org/global/publications/books/WCMS_721160/lang--en/index.htm
15. ILO. (2019). Çalışma Yaşamında Kadınlara Yönelik Şiddet ve Tacizle Mücadele El Kitabı. Ankara.
16. ILO. (2021). Çalışma Yaşamında Şiddet ve Taciz: 190 sayılı Sözleşme ve 206 sayılı Tavsiye Kararına İlişkin Rehber. Cenevre: Uluslararası Çalışma Ofisi.
17. ILO. (2022). Çalışma Yaşamında Şiddet ve Tacizin Önlenmesine İlişkin Başvuru Rehberi. Uluslararası Çalışma Örgütü: Ankara.
18. Kamu Denetçiliği Kurumu (KDK). (2024). 2023 Yılı faaliyet raporu. Ankara.
19. Karavardar, G. (2009). Psikolojik Yıldırma ile Bazı Kişilik Özellikleri Arasındaki İlişki. E-Journal of New World Sciences Academy Social Sciences, 3C0044, 5(3), 212-233.
20. Kasapoğlu Turhan, M. (2013). Kamu Görevlileri Bakımından İşyerinde Psikolojik Taciz (Mobbing) ve Hukuki Korunma Yolları. TBB Dergisi, 2013(105), 89-128.
21. Karslıoğlu, G. (2011). İşyerinde Mobbing (Psikolojik Taciz) ve Çalışan Motivasyonu Üzerindeki Etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
22. Leymann, H. (1986). Vuxenmobbning Ompsykiskt Void I Arbetslivet. Lund: Studentlitteratur.
23. Leymann, H. (1990). Mobbing and Psychological Terror at Workplaces. Violence and Victims, 5(2), 119-126.
24. Leymann, H. (1996). The Content and Development of Mobbing At Work. European Journal of Work and Organizational Psychology, 5(2), 168.
25. Moustakas, C. (1994). Phenomenological Research Methods. Sage.
26. Tekin, H. H. (2013). Hastanede Çalışan Hemşirelerin Mobbinge Maruz Kalma Durumları ve Stres Durumlarının Değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
27. Tekindal, M. & Uğuz Arsu, Ş. (2020). Nitel araştırma yöntemi olarak fenomenolojik yaklaşımın kapsamı ve sürecine yönelik bir derleme. Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 20 (1), 153182.
28. van Manen, M. (1990). Researching Lived Experience: Human Science for an Action Sensitive Pedagogy. Althouse Press.
29. Willis, D. G., Sullivan-Bolyai, S., Knafl, K., & Cohen, M. Z. (2016). Distinguishing features and similarities between descriptive phenomenological and qualitative description research. Western Journal of Nursing Research, 38(9), 1185-1204. doi: 10.1177/0193945916645499
30. Yıldırım, Z., & Daşbaş, S. (2022). Kamuda Çalışan Kadın Sosyal Çalışmacıların Mobbinge Maruz Kalma Durumlarının İncelenmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 33(1), 179-204.